Input voor een project

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum. Wat verdrietig om te horen dat jouw ouders op dit moment in een scheiding zitten, heel veel sterkte! Vervelend dat mensen het idee hebben dat je geen hulp nodig hebt nu je 20 jaar oud bent. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en ondanks dat er nadelen zitten aan zo jong zijn, zag ik ook voordelen. Ik weet namelijk eigenlijk niet beter dan dat papa en mama niet meer samen zijn. Het lijkt me een stuk moeilijker als je ouders gaan scheiden terwijl jullie al 20 jaar samen een gezin zijn geweest. Ik kan me dan ook heel goed voorstellen dat je het er echt wel moeilijk mee hebt en dat je soms wel behoefte hebt aan hulp, dat lijkt me ook eigenlijk meer dan logisch! Om mij heen zijn ouders van vrienden de afgelopen jaren gescheiden en ook zij hadden het er echt wel moeilijk mee. Wat een goed en mooi idee om een brief aan ouders met jongvolwassen kinderen te maken! Zo zet je jouw 'negatieve' ervaring om in iets positiefs waar je ook andere jongeren mee zou kunnen helpen, super goed! Heb je onze andere brieven al eens gelezen? Bijvoorbeeld de brief aan alle gescheiden ouders (https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/)? Ik ben erg benieuwd wat jij (en andere jongeren rond jouw leeftijd) van deze brief vindt(/vinden). In hoeverre herken je jezelf nog in deze brief en wat mis je? Sowieso ben ik heel benieuwd naar je eindproduct! Zou je het leuk vinden om deze met ons te delen als hij af is? In ieder geval super leuk dat je hier naar ervaringen van andere jongeren vraagt. Ondanks dat mijn ouders dus al heel lang geleden gescheiden zijn, hoop ik dat ik toch wat bij kan dragen aan dit mooie initiatief. Nu ik ouder word merk ik namelijk dat de scheiding 'andere' problemen met zich mee brengt. Ik ben nu 21 jaar, studeer, heb een vriend en woon nog bij mijn moeder. Ik ga nu eens in de zoveel tijd op bezoek bij mijn vader en vier een deel van de feestdagen bij hem. Al deze afspraken maak ik zelf met hem. Zo probeer ik ook ieder jaar de feestdagen te verdelen zodat ik bij mijn moeder, bij mijn vader én bij mijn schoonfamilie kan zijn. Ik geef jongere kinderen altijd mee dat het niet hun taak is om de feestdagen te organiseren, omdat zij er niet voor gekozen hebben dat hun ouders zijn gescheiden. Toch komt het organiseren van de feestdagen ieder jaar wel op mijn schouders terecht. Dit komt waarschijnlijk, zoals jij ook al schrijft, omdat de mensen om mij heen nu het idee hebben dat ik (bijna) volwassen ben. Aan de ene kant begrijp ik het wel, maar aan de andere kant is en blijft het toch een taak die ik liever niet vervul. Ik zie er altijd een beetje tegenop en het voelt als een opluchting als het allemaal uiteindelijk goed geregeld is. Mijn ouders overleggen nu eigenlijk helemaal niet meer met elkaar. Ze spreken elkaar zelfs niet meer. Waar zij vroeger de drang en verantwoordelijkheid voelden om SAMEN voor mij te zorgen, doen ze het nu ik 'volwassen' ben liever apart van elkaar. Dat zij elkaar al een hele tijd niet meer spreken brengt voor mij weer andere zorgen met zich mee. Hoe moet dat bijvoorbeeld als ik straks ga samenwonen? Kunnen mijn ouders dan wel of niet tegelijk komen helpen klussen in mijn nieuwe huis. En hoe vier ik mijn verjaardag dan? Nu vier ik mijn verjaardag bijvoorbeeld nog 2 keer, één keer bij mijn moeder en één keer bij mijn vader. Maar hoe moet dat dan straks als ik op mezelf ga wonen? Vier ik het dan ook 2 keer? En wanneer nodig ik dan bijvoorbeeld mijn vrienden en schoonfamilie uit? En als ik kinderen krijg, hoe vieren we die verjaardagen dan? Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat nog veel meer jongeren hun ervaring met je zullen delen. Heel erg veel succes met het maken van de brief! Heel veel liefs, Zoë

Hi! Wat ontzettend vervelend om te horen dat je ouders na zo’n lange tijd uit elkaar gaan. Ik begrijp hoe je je voelt.. Ook voor Zoe! Mijn ouders zijn ook al sinds m’n 4e uit elkaar en dat laat zo zijn sporen achter. Ze praten ook niet meer tegen elkaar. vanaf dat ik 16 werd, kregen ze hele erge ruzie en reageerde ze dat op mij af. Ze zeiden gemene dingen over elkaar tegen mij en zorgde er voor dat ik een kant moet kiezen (dat was mijn gevoel op dat moment). Ik heb die tijd domme keuzes gemaakt.. maar uiteindelijk moet je altijd weten dat het NOOIT jouw schuld is!! Ik heb zelf een tijdje op mezelf gewoond. En het is mogelijk: om ze BEIDE te laten klussen. En dan alsnog; zij moeten ook aan jou geluk denken, altijd. Het is misschien soms moeilijk te geloven, maar jij bent hun alles. Ze houden van je en zullen we nooit in de steek laten. Ik hoop dat het lukt om je brief te schrijven! Maar dat geloof ik wel ;) X Paula

Hoi, Ik ben 21 jaar en kind van gescheiden ouders. 2,5 jaar geleden nu zijn ze uit elkaar gegaan. Op mijn 19e zijn mijn ouders gescheiden, dus ik begrijp heel goed hoe het voelt. Mijn ouders (vooral mijn vader) vond altijd dat ik mij aanstelde en dat ik van de één op de andere dag financieel afhankelijk kon zijn van mijn ouders. Als ik je kan helpen kan je me altijd een mailtje sturen!