Ik wil niet verhuizen

Lieve anoniem,

Bedankt voor je berichtje op het forum. Het lijkt mij inderdaad ook erg vervelend om van een grotere kamer naar een kleien kamer te gaan. Ik ben ook verhuisd en het is heel erg wennen aan een nieuwe omgeving. Aan de andere kant heeft verhuizen ook positieve kanten. Misschien kan het je helpen om naar de positieve kanten te kijken. Ik lees nu uit jouw bericht dat je je vooral hebt gericht op de negatieve dingen, wat ik ook wel begrijp.. Maar bij mij werkte het heel erg om de positieve dingen te zien aan het verhuizen. De volgende punten vond ik positief:

• Ik kon nieuwe mensen ontmoeten en nieuwe dingen leren van deze mensen.
• Ik kon nieuwe plekken ontdekken.
• Ik kon mezelf opnieuw leren kennen en mezelf meer ontwikkelen.
• ik kon mijn nieuwe kamer inrichten en hier nieuw ideetjes voor bedenken (creatief zijn)
• en ga zo maar door..

Maar ik begrijp het ook wel als jij geen positieve dingen ziet aan het verhuizen.. Hiervoor is het misschien goed als je je aanmeldt voor een buddy. Stel je gaat echt verhuizen, dan kun je altijd met de Buddy praten als je je slecht voelt. De link naar een Buddy is: www.villapinedo.nl/buddy

Je kan misschien ook proberen om en briefje te schijven aan je mama. Misschien kun je hierdoor beter verwoorden waar je allemaal mee zit en waar je tegenaan loopt als het gaat om verhuizen.

Veel succes en liefs, Mehtab

Lieve anoniem, Ik kan heel goed begrijpen dat dit heel vervelend voor je is, zeker omdat je al je redenen zo duidelijk hebt uitgelegd. Ik heb zelf geen ervaring met verhuizen, maar ik kan me goed voorstellen hoe vervelend dat is, en vooral dat je moeder je niet echt begrijpt. Heb je al deze redenen ook aan je moeder uitgelegd? Misschien kun je ze nummeren en dan uitgebreid opschrijven in een brief, net zoals je hier hebt gedaan. En die dan aan haar geven en zeggen dat je graag wilt dat ze ook aan jou denkt in deze beslissing. Misschien moet je haar ook vertellen dat je erover denkt om bij je vader te gaan wonen? Ik denk niet dat ze dat graag wil dus misschien dat ze dan met jou samen oplossingen kan bedenken voor de problemen die er voor jou komen door het verhuizen. Zo kunnen misschien de nadelen veranderen in voordelen, net zoals Mahteb hierboven beschreef. Bespreek je het ook wel eens met vrienden/vriendinnen of familie zoals bijvoorbeeld je opa en oma? Misschien kunnen zij je ook helpen met het uit te leggen aan je moeder. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat de situatie beter wordt voor je! Je kan altijd nog even een berichtje plaatsen hier :-) Liefs, Julia

Hoi anoniem, Goed dat je hier je verhaal durft te delen en je vraag durft te stellen! Ik kan me goed voorstellen dat je er tegen op ziet om te gaan verhuizen. Ik ben vroeger met mijn vader redelijk vaak verhuisd, en dat was altijd weer wennen. Het kostte me altijd tijd om weer mijn eigen plekje te vinden in zo'n nieuw huis. Maar wanneer ik er eenmaal aan gewend was was het altijd wel fijn. Sowieso sluit ik me aan bij het advies van Methab, ik denk dat het goed is om naast de negatieve dingen ook naar de positieve dingen te kijken, want ik weet zeker dat die er ook zijn! Verder denk ik dat het goed is om hier met je moeder over te praten. Je zegt dat je dat al hebt geprobeerd en dat ze vindt dat je je aanstelt omdat je niet wilt verhuizen. Heb je ook met haar gepraat over waarom je niet wil verhuizen? Haar eerste reactie is misschien dat je je aanstelt, maar jij mag dan best zeggen dat je het niet fijn vindt wanneer ze dat zo zegt en dan uitleggen waarom je er zo over denkt. Misschien als je al je argumenten een voor een uitlegt, kunnen jullie samen kijken naar oplossingen. Jullie kunnen dan zoeken naar een middenweg, naar een manier om wel te verhuizen maar er tegelijk voor te zorgen dat jij minder last hebt van de dingen die je schrijft. Zo schrijft je bijvoorbeeld dat je verder weg woont van je beste vriendin. 3 km is op zich niet heel ver, dat kan je prima fietsen naar elkaar. Het is misschien verder dan eerst, maar wel te doen. Als het echt te ver is kun je altijd vragen of je moeder je af en toe zou willen halen of brengen, zodat jullie elkaar vaker kunnen zien. En daarbij woon je nu misschien bij andere leuke nieuwe mensen in de buurt en wie weet krijg je er nog wel nieuwe vriendinnen bij ;) Verder schrijf je dat je kamer kleiner is. Ik kan me goed voorstellen dat het lastig is om van een grote naar een kleinere kamer te gaan. Maar ook dit is denk ik een kwestie van wennen. Je zult creatief moeten zijn met de ruimte. Zo kun je bijvoorbeeld kijken voor een tweepersoons hoogslaper? Dan heb je toch een tweepersoons bed, en tegelijk houd je daaronder ruimte over voor andere dingen zoals bijvoorbeeld een bureau. Ik had zelf ook ooit een kamer waar naast mijn bed verder niets in paste, en dat was wennen, maar het was uiteindelijk wel heel knus. Dit zijn dan maar wat voorbeelden. Misschien dat je samen met je moeder kunt kijken naar de andere argumenten die je noemt? Als jullie er echt niet samen uitkomen kun je altijd aangeven bij je moeder dat je overweegt om bij je vader te gaan wonen, maar ik denk dat je hier dan wel ook eerst met je vader over moet praten. Ik denk alleen dat je dat als laatste optie moet zien, bij wie van je ouders je woont zou naar mijn mening niet moeten afhangen van het huis, maar van bij wie je je het fijnst voelt. Ik denk dat het goed is om het allemaal te laten gebeuren en jezelf de kans te geven te wennen aan de nieuwe situatie. Dat je er met je moeder over moet gaan praten en dat je dan altijd nog naar andere oplossingen kunt kijken. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Veel liefs, Samantha