Ik wil niet naar mijn vader

Hoi Nick, Bedankt voor je vraag op ons Forum, wat fijn dat je ons hebt gevonden! Omdat ik veel herken in jouw verhaal wil ik graag ook mijn verhaal delen. Hopelijk heb je er iets aan. En als je nog vragen hebt kun je die natuurlijk altijd weer stellen via ons Forum :). Uit eigen ervaring weet ik dat het super lastig kan zijn als je liever niet naar 1 van beide ouders wilt gaan. Ik zelf woon alleen bij mijn vader. Daar gaat het verder goed. Hier heb ik zelf voor gekozen omdat er tijdens de scheiding heel veel conflicten zijn geweest tussen mij en mijn moeder waardoor het mij geen goed plan leek om daar te wonen. Ze gaf me echter vaak het gevoel dat ik haar te weinig zag. Ik belde haar wel eens op en we maakte dan een afspraak wanneer we wat zouden doen. Ik had alleen altijd, net als jij, al eventjes van te voren stress en buikpijn omdat ik niet wilde. Wat mij enorm heeft geholpen is om in gesprek te gaan met je vader of moeder met hoe je je voelt. Gewoon letterlijk je gevoel en emotie uitspreken. Mijn moeder probeert me op die manier beter te begrijpen. Zou jij dat ook kunnen en willen? Misschien kunnen jullie er dan met zijn 3en uitkomen over hoe en wat er zou moeten veranderen om het voor jou fijn te maken. Heb jij iemand in jouw omgeving waarmee je dit kan delen als je dit te lastig vind om in een keer te delen met je ouders? Je kan ook altijd een Buddy bij ons aanvragen. Met hem of haar kun je altijd appen wanneer je ergens mee zit:). https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk heb ik je een beetje kunnen helpen hiermee. En weet dat je niet alleen bent! Veel liefs Janne

Lieve Nick, Ik weet precies hoe je je voelt. Ik werd al misselijk en begon te huilen het moment dat ik wist dat ik naar mijn vaders huis moest. Op een dag heb ik hem verteld dat ik alleen bij mijn moeder wou wonen. Hij was gebroken, maar accepteerde het wel. Ook al gaf hij mijn moeder de schuld dat ik bij haar ben gaan wonen. Dat ze me verplicht heeft. Nu ga ik af en toe naar mijn vader wanneer mijn moeder op vakantie is. Kan je misschien met je moeder overleggen dat zij het met je vader bespreekt? Als je ongelukkig bij je vader word, dan is dat heel begrijpelijk en moet je ook zeker bij je moeder gaan wonen. Of misschien probeer je het eerst een maandje. Misschien dat je vader dat wel oké vind. En als je toch naar je vader moet, kan je misschien wat mooie spulletjes meenemen zodat je je niet gaat vervelen :) Misschien wat spelletjes of waar je maar blij van word! :D Ik wens je alle liefde en geluk van de wereld toe liefs, Dolores