Ik wil niet meer gaan

Hoi lieve Maria, Wat een ontzettend naar verhaal. Het raakt me heel erg. Allereerst wil ik zeggen dat ik het enorm stoer van je vind dat je je verhaal vertelt op het forum. Ik vind het ook heel dapper van je dat je al aan je vader hebt verteld hoe vervelend je het vindt bij je moeder. Mijn ouders gebruikten geen geweld tegen mij, maar het heeft bij mij heel lang geduurd voordat ik tegen mijn vader durfde te zeggen dat ik minder bij hem wilde zijn, toen ik 8 was, durfde ik dat helemaal niet. Dus dat vind ik echt heel knap van je. Je schrijft dat jouw vader ouderlijk gezag heeft, betekent dat dat jouw moeder geen gezag meer over jou heeft? Als jouw vader als enige het gezag over jou heeft, dan kan hij aan de rechter vragen of jij niet meer ieder weekend naar je moeder hoeft. De rechter zal naar jouw vader luisteren als het in jouw belang beter is om niet naar je moeder te gaan. Jouw vader is dan namelijk jouw "wettelijk vertegenwoordiger" totdat je 18 bent. Als jullie het liever niet via de rechtbank willen regelen, want dat is een lang proces, dan kan je proberen om op te schrijven wat je moeder allemaal zegt over je opa en oma. Je kunt zelf een brief achterlaten (bijvoorbeeld voordat je naar je vader gaat) waarin je laat weten aan haar hoe lastig je het vindt als ze die dingen zegt en wat het met jou doet. Jij hoort namelijk geen onderdeel te zijn van hun ruzie en je hoeft al helemaal niet in het midden te staan van zoiets. Misschien dat je moeder die dingen helemaal niet doorheeft. Als je de brief achterlaat voordat je naar je vader gaat, heeft ze nog de hele week om erover na te denken. Misschien kan je de keer erna samen met haar en je vader praten over de brief. Verder kan het misschien oplichten om met je opa en oma of bijvoorbeeld een tante of oom te praten, misschien dat zij tot je moeder kunnen doordringen. Lieve Maria, ik hoop dat je er iets aan hebt. Laat je nog weten of je er iets aan had? Veel liefs, Anne

Lieve lieve Maria, Jeetje wat een verhaal, ik schrik hier wel een beetje van... Wat moeilijk om te lezen dat je naar je moeder moet terwijl je je niet veilig en prettig bij haar voelt. Voor mij is toen ik klein was (ik was toen 11) ook voor mij bepaald door de rechter dat ik om de week bij m’n vader moest zijn, ook al wilde ik dat zelf niet. De band met mijn vader was toen ook niet goed, maar is daarna beter geworden. Mijn vader sloeg mij soms ook, maar dat is gelukkig niet vaak voor gekomen. Bij jou klinkt het alsof dat wel regelmatig gebeurt. En lieve Maria, dat mag op geen enkele manier gebeuren! Het is heel erg fout dat ze dat doet en ze mag ook zeker niet slecht praten over je familie. Is er iemand in je omgeving waarmee je kan praten? Dat heeft mij ook geholpen om uit de situatie te komen. Misschien kan diegene helpen om duidelijk te maken aan je ouders dat je het echt niet prettig vindt om bij je moeder te zijn. Of misschien met je juf of meester op school. Laat je weten wat je ermee gaat doen? Ik ben heel benieuwd! Heel veel sterkte lieve Maria. Liefs, Daniëlle

Lieve Maria, Wat ontzettend stoer en goed van jou dat je hulp zoekt via Villa Pinedo en dat jij je verhaal met ons deelt via het forum. Ten eerste wil ik even tegen je zeggen dat slaan nooit terecht is en dat niemand dat mag doen. Net als Anne vind ik het super knap van jou dat je aan je vader hebt durven te vertellen wat er bij jouw moeder thuis gebeurd. Toen ik klein was werd ik net als jij ook wel eens geslagen. Praten over wat er gebeurd is heel belangrijk. Het is helemaal niet fijn dat jouw moeder zegt dat jij liegt. Ik hoop enorm dat jij altijd eerlijk durft te blijven zeggen tegen jouw vader (of iemand anders) wat er thuis gebeurd. Ik vind het heel rot om te horen dat jouw moeder slecht over jouw vader, oma en opa praat. Dat is helemaal niet fijn en niet eerlijk tegenover jou. Net als bij jou praatte mijn moeder tijdens de scheiding ook altijd negatief over mijn vader en zijn familie (en nu vaak nog steeds). Omdat ik geen lelijke dingen meer wilde horen heb ik aan haar verteld dat ik dit niet fijn vond en gevraagd of ze zou willen stoppen. Misschien dat jij ook aan jouw moeder kunt vertellen dat je het niet fijn vind als ze dat soort dingen tegen jou zegt. Als dat niet lukt kun je zoals Anne heeft geschreven misschien een brief aan jouw moeder schrijven. Als je dit moeilijk vind is het misschien fijn om dit samen met iemand (bijvoorbeeld jouw vader) te doen. Toen mijn moeder toch door ging met lelijke dingen zeggen (ondanks dat ik had gevraagd of ze dat niet wilde doen) besloot ik dat elke keer als ze dat deed ik naar mijn kamer ging, zodat ik het niet zou hoeven horen. Misschien dat dit voor jou ook helpt. Lieve Maria ik hoop dat je wat hebt aan onze antwoorden op jouw berichtje. Als je (in de toekomst) nog wat kwijt wilt over jouw situatie dan mag jij hier altijd reageren. Ik hoor heel graag of het slaan is gestopt en hoe het met jou gaat. Veel liefs, Rosa

Hoi Mara, Wat fijn dat jij dit forum hebt gevonden. Knap dat je je vraag stelt. Het lijkt me een heel moeilijke situatie waar je in zit. Het valt me op dat je heel veel weet van de situatie tussen jouw ouders. Je weet zelfs al wat ouderlijk gezag is, terwijl dat super moeilijk is. Ik denk ook dat andere kinderen in jouw klas niet weten wat dat is. Dat is ook wat, dat jij je bezig moet houden met zulke zaken die eigenlijk voor volwassenen zijn. Is er iemand met wie jij kan praten die onpartijdig is? Dus iemand die niet voor jouw moeder is en ook niet voor jouw vader? Wat mij zelf hielp toen ik zoiets had was mijn juf van school. Zij heeft mij geholpen om iemand te vinden die mij kon helpen met mijn situatie. Ik hoop dat jij ook zo'n lieve juf of meester hebt, of misschien iemand anders die jou kan helpen, zodat jij weer kan doen wat je wil doen als je 8 bent! Lekker spelen met je vrienden en je best doen op school. Laat je het weten als je nog meer vragen hebt? Ik hoop heel erg dat het lukt. Lieve groetjes van Loes