Ik wil het echt 100%

Ik heb het zelfde gehad maar dan andersom, ik wou bij mijn moeder wonen en niet bij mijn vader. Bedenk wanneer je wel bij je moeder wilt zijn. Wil je het bijvoorbeeld afbouwen naar een weekeind in de twee weken? En overleg het eerst met je vader, wat vind hij er van. Als je ouders goed met elkaar kunnen kan hij je ook helpen, met een gesprek.

Hey anoniem, het is een best vervelende situatie waar je in zit. Ik herken me er wel in omdat de omgangsregeling in het begin ook niet al te makkelijk liep bij mij thuis. Wat betreft het bij je vader gaan wonen, dit is iets wat in overleg moet gebeuren met beide ouders. Zoals Anna hier ook al zei is het belangrijk om te bedenken hoe en waar je wel nog contact wil hebben met je moeder. Graag zou ik ook iets meer horen over de redenen waar je bij je vader wil gaan wonen, want mogelijk kunnen we over een aantal problemen samen nadenken en naar een oplossing zoeken. Groetjes, Bart

Hoihoi Anoniem, Bedankt voor jouw berichtje op ons forum, fijn dat je hier je vraag wilde stellen! Wat vervelend nou dat er redenen zijn dat je eigenlijk liever niet bij je moeder woont en dat het co-ouderschap dus blijkbaar niet helemaal goed gaat op dit moment. Heb je zelf een idee waar dit aan ligt? En wat de redenen voor jou zijn? Zelf heb ik namelijk uiteindelijk de keuze gemaakt om bij mijn vader te gaan wonen. Voordat ik die keuze kon maken heb ik wel wat stappen gezet en ik denk dat die jou ook kunnen helpen, om te zien hoe dat in z'n werk gaat en hoe je het kan aanpakken. Wat ik heb gedaan, is eerst voor mezelf duidelijk krijgen wat de redenen voor verhuizen zouden zijn (die jij al voor jezelf hebt bedacht). Daarna ben ik lijstjes gaan maken, om het voor mezelf nog duidelijker te maken. Bij elke keuze (bij moeder blijven en naar vader gaan) heb ik alle voordelen en alle nadelen opgeschreven. Toen ik dit had opgeschreven voor mezelf, had ik een hele waslijst aan voor- en nadelen. Hierna heb ik alle voordelen en alle nadelen een cijfer gegeven, van 1 tot 10. Het cijfer 1 stond dan voor de dingen die voor mij niet zo heel belangrijk waren, het cijfer 10 stond voor alles wat wel echt heel belangrijk was voor mij om de keuze te kunnen maken. Hierna heb ik al mijn lijstjes en al mijn gedachten met mensen besproken, vooral vriendinnen en de ouders van die vriendinnen. Dit hielp mij om dingen ook van een andere kant te bekijken en het gevoel te krijgen dat ik er ook niet alleen voor sta. Eén van de laatste stappen voor mij was het erover hebben met mijn vader. Mijn moeder stond er niet positief tegenover en wilde het niet echt serieus nemen. Uiteindelijk heb ik, ook voor mijn veiligheid, toch echt gekozen voor mijn vader. Dit was voor mijn moeder toen helemaal niet leuk, maar ik wist dat ik sowieso één iemand verdrietig ging maken. Laat dit je dan ook niet tegenhouden in jouw keuze. Ga voor wat voor jou fijn voelt en waar jij helemaal achter staat. Ik heb zelf namelijk gemerkt dat het voor mijn moeder gewoon tijd nodig had. Nu ik volwassen ben ziet zij de dingen ook wat anders in en is ze het gaan snappen. Omdat jouw ouders nu aan co-ouderschap doen, zullen zij samen nog wel het één en ander moeten regelen. Dit is alleen niet aan jou en is dus ook niet jouw taak. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je hiermee verder kan! Als je verder nog vragen hebt kun je die hier altijd weer stellen. Lieve groetjes! Sandra

hoii, anoniem. ik zou het bespreken met je moeder en vader, want voor geen enkele moeder is het leuk als hun kind weg gaat hoe ze zich dan ook voordoen. maar ze moet het accepteren, en denk zelf nog is goed na. want ik wilde het voor een tijdje ook maar ik ben nu blij dat ik het niet heb gedaan. mijn relatie met moeder is nu veel beter en dat komt doordat ik een doorbraak heb gehad ik heb goed met haar gesproken en nu gaat alles goed. dus denk er nog goed over na.

Hoi Anoniem. Wat je het beste kan doen is het via de kinderrechter regelt (onder de 18). De kinderrechter praat dan met jou en je ouders en beslist of het handig is als je bij papa gaat wonen. De kinderrechter heeft er in mijn geval voor gezorgd dat ik weer bij mijn vader kan zijn, waar ik dus heel blij mee ben. Dus als ik jou was, zal ik een brief aan de kinderrechter schrijven en daarin vertellen wat jij het liefst wil. Dan kunnen ze je goed helpen. TIP: Bespreek dit van tevoren wel even met je moeder en vader. Dan zijn zij ook op de hoogte! Hou me maar op de hoogte als het is gelukt! Succes Anoniem! Groetjes, Daniël