Ik wil bij mijn vader wonen

Hey cedric, wat vervelend... Je hoeft je niet verantwoordelijk te voelen voor je moeder, ze heeft dat alleen maar gezegd omdat ze bang is je kwijt te raken. maar als jij bij je vader wilt wonen, betekent dat niet gelijk dat ze je kwijt is, ook al kan dit wel eventjes zo voor haar voelen. als de ruzies minder zijn, zou je dan wel bij je moeder willen blijven wonen? is het een idee om te kijken naar de oorzaak van jullie ruzies en daarover met elkaar in gesprek te gaan?

Lieve lieve Cédric, Wat fijn dat je je vraag stelt. Ik schrik ontzettend van de woorden van je mama, en kan me voorstellen dat jij hier ook even geen raad mee weet. Heb je het er na deze ruzie nog over gehad? In een boze bui zeggen mensen soms onhandige dingen, en het zou zomaar kunnen dat ze door het idee jou niet meer thuis te hebben zo verdrietig werd dat ze even niet meer wist wat ze moest doen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je door al die ruzies liever bij je vader gaat wonen. Nu is dit natuurlijk best een heftige verandering, al helemaal omdat hij zover weg woont. Omdat het lastig te zeggen is voor mij of dit een mogelijkheid is en op welke termijn dit zou kunnen, zou ik je graag een paar tips willen geven om het nu bij je moeder wat fijner te maken. Ik had toen ik jonger was ook heel veel ruzies met mijn mama, en heb meerdere keren gedreigd om bij mijn vader te gaan wonen. Ik deed dit niet omdat ik nou per se dacht dat het bij mijn vader allemaal perfect zou zijn, maar vooral omdat ik de situatie hoe die op dat moment was niet meer trok. Bij mijn vader gaan wonen was door meerdere redenen geen optie, dus ik werd gedwongen te kijken naar andere mogelijkheden, om me toch fjiner te gaan voelen. Wat mij erg heeft geholpen, is om op te schrijven waar ik me aan ergerde bij mijn moeder. Dit bespraken we dan op een rustig en afgesproken moment. Hierdoor liepen de emoties vaak minder hoog op dan wanneer ik er alles uitgooide tijdens een ruzie. Ook probeerde we afspraken te maken over dingen die regelmatig fout gingen. Door dit duidelijk te hebben en op te schrijven, hadden we hier al veel minder ruzie over. We wisten allebei wat we afgesproken hadden, dus als mama zich daar niet aan hield wees ik haar op de afspraken en andersom. Omdat je aangeeft dat je vaker ruzies hebt, zou ik je ook graag een buddy willen aanraden. Dit is een jongere van Villa Pinedo, die je persoonlijk berichtjes kan sturen als je ergens mee zit. Ik denk dat dit fijn kan zijn, omdat zo iemand de situatie ook wat beter kent als jullie langere tijd contact hebben. Meer informatie hierover vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik wens jou heel veel succes lieve Cédric, en mocht je meer vragen hebben of nog iets kwijt willen, ben je altijd welkom bij ons! Veel liefs, Madelief

Lieve Cédric, wat goed dat jij met jouw vraag op het forum komt! Wat vervelend dat jouw mama zoiets zegt. Dat wil je natuurlijk helemaal niet. Jouw geluk telt natuurlijk ook! Als jij je niet prettig voelt bij mama thuis en jij graag bij papa wil wonen is dat ook belangrijk! Heb jij mama al verteld dat jij met deze gevoelens zit? Toen ik ongeveer jouw leeftijd was begonnen bij mij thuis, tussen mama en mij ook de ruzies. Ik heb dit heel lang ''volgehouden''. Ik had toen weinig keus want mijn vader woonde in die periode in Amsterdam dus ik kon niet zomaar bij papa gaan wonen... Op een bepaald punt is papa terug naar Tilburg gekomen en werd het steeds erger thuis waardoor ik enkele weken als proef bij papa geslapen heb en dat voelde toen zo goed! Ik voelde me een stuk prettiger en vrolijker. Maar het begint natuurlijk allemaal met het eerste gesprek. Weet je papa of mama al dat je met deze gedachte rondloopt? Dat je eigenlijk liever bij papa woont? Anders zou je wellicht eerste hier mee kunnen beginnen? Liefs Melissa