Ik weet niet het hele verhaal

Lieve Mara, Wat knap dat je je verhaal met ons wilt delen. Ik snap dat je het vervelend vind dat je ouders niet met elkaar kunnen praten. Mijn ouders kunnen dat ook niet, wat hele vervelende momenten opleveren met verjaardagen, feesten, diploma uitreikingen etc. Dus ik begrijp heel goed dat het voor jou erger wordt naarmate dat je ouder wordt Waar/wanneer stoort het jou het meest? en Hoe zou jij het willen op die momenten? Wat doet het met je? Wat zou het met je doen als het wel gaat zoals jij het graag wilt? Hoe voel je je dan? Misschien zou je met jouw wensen en jouw gevoel een keer heel goed kunnen uitleggen in een gesprek met je ouders. (apart van elkaar). Hierbij kan je eventueel een familielid vragen bij het gesprek aanwezig te zijn. Zou dat iets zijn wat jou kan helpen? Een brief schrijven is ook nog een optie. Je kan op https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/ een brief downloaden ter inspiratie. Het is belangrijk dat je ouders weten hoe jij je voelt en wat jouw raakt. Daar kunnen zij wat mee, tenslotte zit je met jouw gevoel nooit fout. Je schreef ook dat je nog steeds boos bent op je moeder over het liegen. Zou het kunnen helpen om ook daar eens met je moeder over te praten? Ik was namelijk een keer boos op mijn vader omdat hij naar een andere verjaardag ging, op mijn verjaardag. (Ik vierde het die dag niet, maar toch) Ik wist ook wel dat hij het deed omdat wij toch niks konden doen samen, maar had het fijn gevonden als hij het had gevraagd. Hoe vaak ik ook tegen mijzelf zei: Hij deed het niet om je te pesten/pijn te doen. Bleef ik verdrietig. Ik moest het van hem horen. Pas na het praten, kon ik het los laten. In dit gesprek kan jij ook je moeder vertellen, wat het met jou deed en wat het nu nog steeds met je doet. En kunnen jullie samen weer bouwen aan een mooie vertrouwelijke moeder - kind band. Ik hoop dat je hiermee verder kan. Laat je het weten als het niet lukt? Heel veel succes. Liefs, Kirsten

Lieve Mara, Bedankt voor het delen van jouw verhaal hier op het Forum. Ik vind het heel dapper dat je dit deelt, delen wat je dwarszit en hulp zoeken helpt! Je schrijft over de scheiding van jouw ouders, waar je niet alles van weet. Je wil het hele verhaal weten, zó herkenbaar. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik vier jaar oud was, ik weet daar dus helemaaal niets meer van... Toen ik net zo oud was als jij, was ik er veel mee bezig wat er allemaal gebeurt was. Want waarom waren mijn ouders uit elkaar gegaan? Waren konden ze niet tegen elkaar praten? Als mijn ouders elkaar zó erg haten dat ze niet eens normaal tegen elkaar kunnen doen, wat zegt dat dan over mij? Allemaal vragen die door me heen gingen. Het vroeg veel energie van mij, want het frustreerde me enorm dat het verhaal van papa en mama niet met elkaar overheen kwamen, wie liegt er dan? dacht ik... Nu, een paar jaar later heb ik, thank god, rust gevonden in deze zoektocht naar de waarheid. Het duurde best wel lang om dit punt te bereiken, maar een paar jaar terug heb ik het besef gekregen dat papa niet loog, dat mama niet loog én dat het ook niets uitmaakte wat nou écht de waarheid was. Papa en mama hebben hun verhaal allebei vanuit hun eigen waarheid en beleving verteld. Hoe het nou echt is gelopen, ik weet het niet... Maar hoe belangrijk is het nou eigenlijk echt? Ik ben me gaan afvragen wat ik écht wilde weten, in mijn situatie was er nog één persoon die ik hier nog over kon spreken, om daarachter te komen. Ik heb haar opgezocht, heb haar aangehoord, ik had nog steeds niet het daadwerkelijke antwoord, maar ik kon het wel laten rusten... Ik wist namelijk dat ik iedereen had gesproken die ik kon spreken, dat ik alles had gedaan om te weten wat ik wilde weten. Het was voor mij dus tijd om te accepteren dat ik het met deze informatie moest doen, en dat is gelukt! :) Ik gun jou ook deze rust, want ik weet dus uit ervaring dat het helemaaal niet leuk is om zó veel bezig te zijn met iets waar je weinig invloed op hebt. Dus... ik wil je het advies geven om te kijken wat jij nog kunt doen om te weten te komen wat jij wil weten en het daarna te laten. Gun jezelf ook die rust. Mocht je het fijn vinden om vaker met een van ons te praten... we zijn er voor je. Meld je dan aan voor een buddy via: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Je hoeft het niet alleen te doen. Veel liefs en zorg goed voor jezelf, Nicole