Ik weet het niet meer!

Lieve anoniem, Goed dat je je vraag hier op het forum durft te stellen! En wat is de situatie waar jij je in bevindt vervelend zeg! Ik herken de situatie (helaas) maar al te goed. Ik weet dat het misschien een hele moeilijke vraag voor je is, maar als je probeert niet te denken aan de dingen die je vader en moeder allebei zeggen, wat zou je dan zelf het liefste willen? Vind je het prima zoals het nu is of zou je het liever anders willen? Of weet je door alles wat allebei je ouders zeggen eigenlijk ook niet goed meer wat je zelf wilt? Dat kan ik me ook voorstellen hoor, daar had ik vroeger ook last van. Ik zat in precies dezelfde situatie als jij, en doordat allebei mijn ouders andere dingen zeiden wist ik niet echt meer wat ik zelf wilde. Ook wilde ik geen van mijn ouders teleurstellen, dus zei ik altijd maar tegen mijn vader wat hij graag wilde horen en bij mijn moeder wat zij graag wilde horen. Maar dit loste natuurlijk helemaal niets op, het maakte de situatie alleen nog maar lastiger dan hij al was. Als ik nu terugkijk naar die situatie, had ik eerlijk moeten zijn tegen mijn ouders. Ik had eerlijk moeten zeggen dat ik het gevoel had er tussen in te staan en dat ik dat niet wilden, ik had moeten zeggen dat het voor mij heel moeilijk was om, en dat zij zulke dingen samen hadden moeten uitzoeken. Ik was alleen veel te onzeker en durfde dat niet te zeggen. Pas toen ik 18 was, 6 jaar later dus, heb ik mij uit durven spreken. Toen is er pas iets veranderd in de situatie. Mijn vader heeft me toen zelfs gezegd dat hij het jammer vindt dat ik er pas zo laat mee kwam, dat hij zich nooit bewust is geweest van hoe de situatie voor mij was en dat hij dat nooit had gewild. En daarom is mijn advies voor jou om eerlijk en open te gaan zijn tegen je ouders over je gevoelens, en dan wat sneller dan ik dat deed haha. Ouders die gescheiden zijn willen het elkaar op de een of andere manier vaak zo moeilijk mogelijk maken en helaas zijn wij kinderen daar vaak de dupe van. Maar ik weet zeker dat bij geen van de ouders het doel is om de kinderen ongelukkig te maken. Jouw vader vindt dat hij recht heeft om jullie meer/vaker te zien, jouw moeder heeft daar ook haar eigen mening over. Doordat ze zo bezig zijn met wat zij zelf allebei graag willen, zien ze niet in hoe moeilijk ze het voor jullie maken. En daarom mag jij ze daar best op wijzen. Als je ze vertelt wat je denkt en hoe je je voelt denk ik dat ze het best zullen begrijpen, en zullen ze er lijkt me ook rekening mee houden. Als je het moeilijk vindt om te zeggen zou je eventueel ook een brief kunnen schrijven waarin je uitlegt wat je denkt en voelt. Ik hoop heel erg dat je iets hebt aan mijn verhaal! Ik wens je veel sterkte! Laat je weten hoe het afloopt? Liefs, Samantha

Ik heb niet echt verstand van rechtszaken maar, ik zou gewoon geloven wat jij denkt dat het beste is. En mischien moet je vertellen aan een van je ouder of allebei wat je van de rechtzaak vind en als je het fijn vind vragen of ze dit buiten jou om willen doen zodat jij er geen last van hebt groetjes May

Beste Anoniem, ik snap dat je het lastig vindt dat allebij je ouders om je aan het 'vechten' zijn, en dat er zelfs een rechtzaak komt. Het belangrijkste is wat jij vindt en wat jij wilt. De rechtee zou daar ook naar moeten luisteren omdat je 14 bent. Schrijf voor jezelf op wat jij wilt en wat je vindt. Als jij het liefst om de week gaat geef je dat aan maar als jij iets anders wilt mag je dat ook aangeven. Schrijf dus voor jezelf op wat JIJ wilt, het gaat tenslotten over jou!

Onee, wat een mega lastige situatie! Ik heb gelukkig geen last gehad van zo’n moeilijke keuze, maar heb wel tips gekregen van mijn therapeut. Jij bent een van de kinderen van je ouders. En jullie zitten tussen twee vuren, maar een ding hebben ze sowieso gemeen: ze houden allebei zielsveel van jullie en vergeet niet dat jullie altijd op nummer 1 staan. Ze willen dan ook het beste voor jullie en zijn er beide van overtuigd dat ze het beste kunnen geven en het beste kunnen zijn als jullie bij een van de twee zijn en natuurlijk zullen ze zichzelf aanwijzen als beste ouder. Maar voor jullie valt dat natuurlijk nooit te kiezen! Ook al wordt die keuze nu wel een beetje aangedrongen. Het is nu heel lastig om niet te hoeven kiezen of tegen je wil in meer naar de ander te gaan dan de een, en andersom. Dus daarom een hele belangrijke vraag. Wat wil jij? Daar gaat het om! Jij bent het “slachtoffer” van de scheiding tussen je ouders en deze dagen gaan over jullie. Je ouders willen beide het beste en fijnste voor jullie, dus geef dat aan! Overleg samen met je zus en broertje, en probeer met z’n 3tjes een voorstel te bedenken. En dit samen voor te leggen bij je ouders. Tijdens zo’n gesprek kun je goed uitleggen, met z’n 3tjes wat jullie willen en waar jullie aan toe zijn! En probeer duidelijk te maken dat jullie niet willen kiezen tussen beide ouders omdat jullie van evenveel houden en om evenveel geven, maar dit voorstel om een bepaalde reden fijn vinden. Die redenen kunnen van alles zijn: omdat je je veiliger voelt bij de een, omdat school dichter bij is dan bij de ander, omdat je bij de een later naar bed mag dan bij de ander. Maar probeer na te gaan wat jij zou willen! Want hoe kunnen je ouders kiezen voor jou, wat het beste is voor jou, je zus en broertje. Regelmaat en ritme is belangrijk! En natuurlijk ook waarbij jullie je het prettigste voelen. En wees niet bang om tegen je ouders te zeggen dat jullie er niet tussenin willen staan of een keuze moeten maken. Want dat horen jullie niet te hoeven!

Beste Anoniem, ik heb zelf niet bepaald verstand van rechtzaken, maar als ik jouw was zal ik gewoon tegen je ouders zeggen dat de situatie waar je nu in zit niet fijn is voor jouw, je broertje en je zus. Je moet ze duidelijk kunnen maken dat jullie graag zelf willen weten wanneer jullie bij de ene ouder zijn en dat je dan bijv. zegt de ene week ben ik bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en anders...... Hoop ik dat je dit rotgevoel snel weg is.

Lieve Anoniem, Ik begrijp je volkomen. Ik zit in bijna net zoiets vast. Ik zou er met beide ouders over praten. Ik hoop voor je dat het goedkomt! Suc6! Groetjes, anoniempje28