Ik voel nog steeds veel verdriet

Hoi lieve Lotte, wat goed dat je ons hier op het forum een berichtje stuurt! Ik vind het heel dapper van je dat je je verhaal met ons deelt. Het klinkt alsof je veel heftige dingen hebt meegemaakt de afgelopen jaren. Het is dan ook helemaal niet gek dat je nog veel verdriet hierom voelt! Maar je tranen opstapelen hoeft helemaal niet. Misschien is het moeilijk om aan mensen te laten zien dat je verdrietig bent, maar huilen is helemaal niet gek of stom! Dat je veel verdriet voelt doordat jouw ouders twee jaar geleden zijn gescheiden en door de dierbaren die je bent verloren is heel normaal. Ik herken dat heel erg bij mezelf. Toen mijn ouders gingen scheiden duurde het echt wel even voordat ik een beetje gewend was aan de situatie. En vaak als ik er aan dacht voelde ik me ook verdrietig. Bij mij hielp het om erover te praten met iemand, zoals een vriend of vriendin, broertje of zusje. Heb jij broers of zussen? Misschien kan het helpen om erover te praten met hun, want misschien voelen zij zich ook wel zo! En misschien is het ook fijn om met je ouders erover te praten. Misschien hebben je ouders niet door hoe jij je voelt en wanneer jij dit aankaart bij je vader en moeder, kunnen zij hier rekening mee houden! Ik heb zelf altijd veel met allebei m'n ouders gepraat en dat was soms best moeilijk. Maar daardoor begrepen zij mij wel beter en het luchtte bij mij ook op om het uit te spreken! Zo zou je ook tegen je vader kunnen zeggen dat je het vervelend vond dat je niet bij mama mocht kijken toen zij in het ziekenhuis lag! Dat kan best even spannend zijn, maar misschien weet jouw vader helemaal niet dat jij je zo voelde op dat moment en dat jou dit nu nog steeds verdrietig maakt! Natuurlijk kun je ook altijd 1 op 1 met een buddy kletsen via de chat! Je kunt je aanmelden voor een buddy via deze link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Onthoud goed dat je echt verdrietig mag zijn en dat dat echt niet gek is. Ik hoop dat je wat hebt aan deze tips! Je mag ook altijd reageren op dit bericht :) Veel liefs, Michelle

Lieve Lotte, Welkom bij Villa Pinedo. Wat ontzettend goed van je dat je je verhaal deelt! Wat een nare dingen die je hebt meegemaakt zeg, ik kan mij heel goed voorstellen dat je daar verdrietig van wordt. Ik wil je eerst even meegeven dat het heel normaal is om verdrietig te zijn. Het is namelijk niet niets waar je doorheen gaat. Toen mijn ouders gingen scheiden, was ik ook erg verdrietig. Het hielp mij heel erg om dingen te doen die afleiding gaven. Ik ging vaak naar buiten of ging lekker met muziek aan tekenen. Heb jij hobby's die je afleiding geven of die je blij maken? Je schrijft dat je je tranen moet inhouden, omdat je niet wilt dat iemand je ziet huilen. Ik heb ook heel lang mijn tranen ingehouden met dezelfde reden als die jij hebt. Zal ik je iets verklappen? Huilen kan juist heel erg opluchten! En je hoeft je er echt niet voor te schamen. Is er iemand in je omgeving bij wie je je prettig voelt Lotte? Dat kan bijvoorbeeld een vriend of vriendin zijn, een oom of tante zijn of iemand van school. Misschien helpt het je om eens met een van hen te praten over je gevoel of iets wat je dwars zit. Je bent ook altijd welkom bij Villa Pinedo. Je mag altijd een bericht plaatsen op het forum, maar je kunt ook 1 op 1 kletsen met een buddy. Lijkt je dit fijn? Via deze pagina kun je een buddy aanvragen: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk heb ik je iets kunnen helpen! Als je nog vragen hebt, laat het dan gerust weten. Ik wens je heel veel succes en sterkte lieve Lotte. En mag ik je nog iets vertellen? Het is namelijk oké om je niet oké te voelen! Veel liefs, Lisa