Ik voel mij eenzaam

Lieve Isa, Wat knap dat je dit deelt op het Forum! Wat heftig voor je dat je je leven als een hel ervaart en dat je je zo slecht en eenzaam voelt! Toen ik nieuw was op mijn middelbare school voelde ik mij soms ook eenzaam, omdat het soms leek alsof iedereen al vrienden met elkaar was. Ik weet nog hoe naar ik dat vond. Ik herken ook zeker het gevoel om te wensen dat je gewoon normale ouders in 1 huis hebt, zonder stom verleden. Bij mij heeft dit uiteindelijk toch een plekje kunnen krijgen (onder andere door er met vrienden over te praten en een tijdje met iemand die gespecialiseerd was in scheidingen), ik hoop dat jij dit uiteindelijk ook zal mogen ervaren! Wat naar ook dat de mensen met wie je wel kon praten je in de steek gelaten hebben, het is juist zo belangrijk/fijn om met iemand te kunnen praten. Bij Villa Pinedo kan je een buddy aanvragen (https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/), dit is iemand die zelf ook gescheiden ouders heeft en bij wie je altijd je verhaal kwijt kan en die altijd naar je zal luisteren. Het lijkt me belangrijk dat je er zo toch met iemand over kan praten zodat je hier niet helemaal alleen mee hoeft te zitten! Ik hoop dat je daar wat aan hebt, weet in ieder geval dat ik (en sowieso iedereen bij Villa Pinedo) je ook echt een gelukkig leven toewens, ook al voelt het misschien soms dat de wereld wil dat je niet gelukkig bent, er zijn altijd mensen die jou wel graag gelukkig zouden willen zien! Ik hoop echt dat je die mensen meer mag gaan ontmoeten in je leven, dat je de ruzie met de vriendin op je school weer bij kan leggen en dat je hopelijk er iets aan hebt om met een Buddy te kunnen praten! Ik wens je in ieder geval voor nu veel sterkte toe. Veel liefs, Nicolien

Hoi Isa, wat knap dat je zo eerlijk je gevoel op het Forum deelt. Wat vervelend dat je na de scheiding zoveel verdriet hebt (gehad). ☹️ Ik weet niet precies wat er is gebeurd, maar wie weet heb je iets aan mijn berichtje. Ik begrijp wel heel goed wat je bedoelt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 was. Wat er allemaal op je afkomt kan heel heftig zijn. Ik vond het lastig om hier met anderen over te praten, want ik had ook het idee dat ik de enige was die dit soort dingen meemaakte. Daardoor ging ik mij alleen voelen. Dan ging ik alleen op mijn kamer zitten, kon ik lang huilen tot ik moe werd. Vervolgens vertelde ik dit niet aan anderen, omdat ik dacht dat ze het niet zouden begrijpen. Uiteindelijk heb ik wel iemand gevonden met wie ik kon praten, al was dat heel spannend in het begin. Maar achteraf luchtte het heel erg op, omdat ik merkte dat ik niet alleen was. Is er misschien iemand die jij vertrouwt en aan wie je kunt vertellen hoe je je voelt? Bijvoorbeeld een docent op school die heel aardig is? Nu met Corona is het extra lastig. Maar misschien via de mail of telefoon? Of kun je hier met één van je ouders over praten? Wist je dat je je bij Villa Pinedo ook kunt aanmelden voor een Buddy? Wat dat precies is kun je hier lezen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ . Misschien is het fijn om met iemand verder te chatten, die begrijpt hoe jij je voelt. Ik kan me goed voorstellen dat dit een extra lastige periode is, het is vakantie, Kerst komt eraan én we hebben ook nog last van Corona. Ik ben nu 24 jaar en vind dat ook best moeilijk! Misschien is een van de volgende dingen leuk om te doen: lezen, muziek luisteren, een dagboek schrijven, buiten wandelen, een film opzetten, de eendjes voeren, weer met je vriendin praten, een puzzel leggen of tekenen? Eén ding weet ik zeker, de wereld gaat je gelukkiger maken. Je klinkt als een hele leuke meid, dus daar heb echt ik alle vertrouwen in. Liefs en een hele dikke knuffel op afstand, Romy

Hoi lieve Isa, Wat rot dat je je zo voelt. En wat ontzettend stoer dat je je gevoelens hier durft te delen. En zo herkenbaar. Ik heb zelfs een blog geschreven over hoe eenzaam ik me soms voel. En nogsteeds wel. Ik lachte vaak op fotos maar was dan eigenlijk verdrietig. Over de scheiding maar ook andere dingen die mis gingen. Ik heb ook weinig vriendinnen en soms kwam het verdriet dan ineens over me heen en kon ik net als jij niet stoppen met huilen. Soms heb ik het nog wel eens nodig om even lekker te huilen. En dan heb jij ook nog eens de pech dat er nu inderdaad niet veel te doen is. Ik weet niet precies waar je woont, maar wist je dat er groepjes zijn voor eenzame jongeren met wie je dan leuke dingen gaat doen? Kijk maar eens op de website of instagram van Join Us. Hier staan ook veel tips voor eenzame jongeren. Je bent namelijk niet de enige die zich vaak zo voelt! De wereld wil zeker wel dat jij gelukkig wordt, net als ik en ik denk nog veel meer mensen om jou heen. En hier ga je ook echt weer uit komen. Als je denkt dat je professionele hulp nodig hebt, mag je altijd naar de huisarts hiervoor! Ik vind je in ieder geval nu al een enorm sterke meid en ben onwijs trots op hoe je het doet. Als je het fijn vindt om vaker met iemand te praten over je gevoelens kom je ook in aanmerking voor een buddy van villa pinedo. Wij zijn graag een luisterend oor! Liefs Malou