Ik voel me schuldig

Hey lieve Lorraine, Wat goed van je dat je ons forum hebt gevonden en wat knap dat je deze vraag durft te stellen. Het lijkt mij geen makkelijke situatie waar jij nu in zit. Ik heb dit ook een tijdje gehad met mijn vader. Hij vond het helemaal niet leuk als ik meer met mijn moeder deed dan met hem. Dan maakte hij altijd gemene opmerkingen als ik dan weer bij hem was en dan voelde ik me net als jou heel schuldig. Uiteindelijk heb ik tegen hem gezegd dat ik dit echt niet fijn vond en dat ik me vaak zo schuldig voelde. Ik wilde gewoon graag doen waar ik mij het beste bij voelde en ik vond dat mijn vader zijn gemene opmerkingen niet tegen mij hoefde te zeggen. Uiteindelijk is hij hier ook mee gestopt en heeft hij het geaccepteerd. Dit heeft wel even geduurd. Misschien helpt het voor jou ook wel een idee om dit uit te spreken naar je vader. Ik snap dat dat heel moeilijk kan zijn, maar uiteindelijk levert het je wel wat op! Je moet niet op vakantie gaan met je vader en je stiefmoeder als jij dat niet wilt. Je moet doen waar jij je goed bij voelt. Misschien helpt het als je een vertrouwenspersoon kan vinden die je tijdens een gesprek met je vader kan helpen. Denk bijvoorbeeld aan een leraar, een tante of misschien willen je broer of zus je wel helpen. Met een vertrouwenspersoon erbij is het gesprek namelijk een stukje minder eng. Lieve Lorraine, ik hoop dat dit je een beetje heeft geholpen. Als je inspiratie op wil doen over een gesprek met je vader kan een van onze openbrieven je wel helpen. Dit zijn brieven die al voor je zijn geschreven en precies beschrijven hoe jij je voelt als kind van gescheiden ouders. Hierbij de link: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Ik weet zeker dat je dit kan. Laat je me weten hoe het gegaan is? Veel liefs, Manon

Hoi lieve Lorraine! Wat fijn dat je je vraag hier op het forum hebt gesteld! Wat lastig dat je vader soms wat jaloers reageert! Ik snap heel goed dat je niet mee op vakantie wil als je dan niemand van je leeftijd hebt! Ik ben met mijn moeder op een gegeven moment ook niet meer meegegaan op vakantie, omdat ik dan alleen met haar en mijn broers was (die ook hele andere dingen leuk vonden dan ik). Maar met mijn vader gingen we altijd op vakantie samen met mijn oom en tante en neef en nicht, die dezelfde leeftijd waren als wij, dus dat was wel altijd leuk! Mijn moeder snapte dat gelukkig wel altijd, maar ik voelde me nog steeds, net als jij, een beetje schuldig omdat ik dan met mijn vader wel op vakantie ging en met mijn moeder niet. Maar als je je eigenlijk liever niet mee gaat op vakantie mag je dat natuurlijk best zeggen, en daar hoef je je dan niet schuldig over te voelen! Ik vind het heel knap dat je het al een keer hebt gezegd. Misschien is je vader over een tijdje aan het idee gewend en kun je het er nog een keer rustig over hebben, en dan vooral uitleggen dat het er niet om gaat dat je niet met hem mee wil, maar dat je gewoon niet de enige van jouw leeftijd wil zijn! Hopelijk helpt dit je een klein beetje! Heel veel liefs, Dieuwertje

Hallo Lieve Lorriane, Wat goed van je dat je je vraag stelt op dit forum. Een lastige situatie waar je momenteel in zit! Ik snap heel goed dat je liever niet meer met je vader mee op vakantie wil. Ik heb in dezelfde situatie gezeten. Mijn oudere zus ging ook niet meer met mijn vader mee op vakantie, waardoor ik dit liever ook niet meer wilde. Mijn vader vond dit niet leuk om te horen en ging er dan altijd lang verder over door. Dit zorgde ervoor dat ik ging twijfel aan mijn eigen keuze. Ik kon het hier met mijn oudere zus en moeder gelukkig goed over hebben. Zij begrepen mij. Met hun kon ik mijn eigen gedachten laten gaan over de keuze die ik wilde maken. Uiteindelijk heb ik samen met mijn zus aan mijn vader uitgelegd wat we voelde en waarom we deze keuze maakte. Nog vond hij dit niet leuk, maar heeft zich hierbij neergelegd. Ik ben me toen gaan beseffen dat ik de dingen in het leven niet moet doen om mijn ouders tevreden te houden, maar dat ik de dingen doe waarbij ik me goed voel. Misschien helpt het voor jou ook als je in de omgeving iemand kan vinden waarmee je jou gedachten op een rijtje kan zetten. En die jou mee kan helpen verwoorden naar je vader wat jouw mening en gevoelens zijn. Ik hoop dat dit je een beetje geholpen heeft. Als je nog meer adviezen wil hebben mag je deze altijd vragen! Vertrouw op jezelf, jij kan dit! Liefs Yanou