Ik vind het moeilijk

Hey Julia, wat fijn dat je het forum hebt gevonden en wat goed dat je je verhaal hier wilt delen. Ik kan me goed herinneren dat ik dit ook altijd heel erg lastig vond. Gek he dat je nu niet meer bij allebei je ouders te gelijk kan zijn. Dat is heel erg wennen! Heb je weleens aan je moeder of vader vertelt dat je dit zo lastig vind? Ik kan me voorstellen dat het steeds weer doei moeten zeggen tegen je ouders lastig voor je is en dat je hier misschien wel verdrietig van wordt. Toen ik dat vroeger had probeerde ik dat gevoel te veranderen door bijvoorbeeld te gaan tekenen of dansen. Ook schreef ik veel op in een dagboek. Hierdoor verdween het uit mijn hoofd en was er weer plek voor ander dingen. Misschien kun je ook zoiets bedenken? Heb je hobby's die je hiervoor kan gebruiken? Misschien vind je het wel fijn om vaker met iemand te kunnen praten over wat je lastig vind aan het hebben van gescheiden ouders. Wist je dat je via Villa Pinedo in contact kan komen met een buddy?! Een buddy staat altijd voor je klaar om te kletsen en je te helpen met allerlei vragen! Mocht je dat fijn lijken is dit de link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk kun je iets met mijn reactie en voel je je daardoor fijner als je het de volgende keer weer lastig vind! Liefs en dikke knuffel, Anne

Hee lieve Julia, Wat super fijn dat je onze site hebt gevonden en dit aangeeft, heel knap! Ik herken je situatie wel een beetje. Toen mijn ouders gingen scheiden ging ik bij mijn papa wonen. Mijn broer ging 1 week bij mijn mama wonen en 1 week bij mijn papa. Soms, als mijn mama iets af kwam geven van mijn broer of mij kwam ophalen zodat we een stukje konden wandelen, wachtte ze voor de deur in de auto en kwam ze niet naar binnen of ging meteen weg. Ik vond dat soms best moeilijk, want ik wilde ook graag dat ze bijvoorbeeld mijn kamer kon zien. Mijn papa en mama hebben niet zoon fijne scheiding gehad en hebben nu ook geen contact meer met elkaar. Dus ik ben ook wel gaan begrijpen dat het voor hen niet zo fijn is om elkaar te zien. Hoe was dat bij jou? Wat je wel zou kunnen doen, is tegen je mama en papa vertellen dat je het niet fijn vind hoe het nu gaat en wat je graag anders zou willen zien. Dan kun je echt goed aangeven wat jij fijn en belangrijk vind. Ik snap dat dit misschien best lastig kan zijn, dus wil ik je meegeven dat je het niet alleen hoeft te doen. Je zou namelijk ook iemand in je omgeving in vertrouwen kunnen nemen, zoals familie, de ouders van een vriend of vriendin of misschien je juf of meester. Je kunt ze vertellen waar je mee zit en misschien kunnen zij je helpen met een gesprek aan te gaan. Wat je ook zou kunnen doen om het gesprek aan te gaan met je papa en mama, is een brief schrijven. Je kunt daar alles inzetten wat je niet fijn vind en wat je anders zou willen, en deze laten lezen. Dat is misschien wat makkelijker. Als je het fijn vind zou je een kijkje op onze site kunnen nemen bij open brieven. Misschien kan je daar wat uithalen! https://www.villapinedo.nl/open-brieven/. Ik denk zelf dat deze brief je vooral erg kan helpen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Wat ik je verder wil meegeven is dat wij ook een YouTube kanaal hebben! https://www.youtube.com/user/VillaPinedo. Hier staan filmpjes op over gescheiden ouders. Misschien kun je daar eens naar kijken en er iets uit halen ;). Lijkt je dat leuk? Verder wil ik je zeggen, dat als je 10 word, je een buddy aan kan vragen. Hij of zij heeft ook gescheiden ouders en zou je tips kunnen geven en een luisterend oor kunnen bieden. Dit is de link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat ik je op deze manier een beetje heb kunnen helpen en wens je heel veel suc7, want suc7 is niet voor even maar voor je hele leven! Liefs, Janne <3