Ik mis mijn papa

Lieve Emma, Wat goed dat je hier je verhaal deelt! Ik herken me erg in jouw verhaal. Toen mijn ouders gingen scheiden was in 6 jaar en zag ik mijn vader weinig. Ik miste hem enorm! Wat voor mij hielp was afleiding. Iets anders doen zodat je hem niet mist. Voor mij was dat sport: als ik ga hardlopen of naar de judo ga dan kan ik me daarop focussen en kan ik mijn hoofd leegmaken. Muziek kan mij ook goed afleiden, en ik heb een vriendin die graag schrijft. Zo kun je je emoties van je af schrijven. Afleiding is helaas meestal voor overdag en als je dan in je bed ligt mis je hem enorm, dat weet ik... Ik heb dat toen aan mama verteld en zij kwam me dan altijd een knuffel geven, dag hielp. Soms als ik echt niet kon slapen luisterde ik naar muziek, daar werd ik rustig van. Ik had ook altijd een foto van papa naast mijn bed, dan voelt het alsof hij er toch een beetje is (het kan dat je hem daardoor misschien juist meer mist, dus als het niet werkt voor je vooral niet doen). Ik kreeg ook een keer van papa een kettinkje en dat droeg ik altijd, ook weer gevoel dat hij bij me was. Ook had ik met papa een vaste avond dat we belde. Hij had het vaak druk met werk maar op woensdag avond belden we altijd. Dat was ook iets waar ik me aan vast kon houden. Hopelijk kun je zoiets met hem afspreken, of in ieder geval af en toe een berichtje sturen. Ik hoop dat dit wat helpt, uiteindelijk went het wel en word je er minder verdrietig van! Sterkte! Liefs, Amélie

Hoi lieve Emma, Wat zit je in een ontzettend stomme en vervelende situatie! Natuurlijk mis je je papa, dat is ontzettend logisch, maar wat dapper dat je hier om hulp vraagt en wat dapper dat je dit gewoon doet. Ik ben nu al trots op je! Ik miste mijn papa vaak al als hij even op vakantie was. Mijn papa is ooit een half jaar weg geweest en toen heb ik gewoon een paar foto's van hem in een lijstje naast mijn bed gelegd en die gaf ik dan elke avond een denkbeeldige knuffel. Misschien heb je nog wel iets wat jouw papa je ooit heeft gegeven, een lievelingsknuffel of zo, waar je af en toe extra mee kan knuffelen als je hem mist. Of af en toe een spraakberichtje of filmpje kijken waar hij op staat? Misschien kan je je papa met behulp van je mama ook af en toe een brief schrijven, daar zal hij vast ook heel blij mee zijn en dan kun je hem vertellen hoe erg je hem mist. Het verdriet zal misschien nooit helemaal weggaan aangezien je papa zo ver weg is, maar er zijn, zoals hierboven genoemd, allerlei manieren om hem toch een beetje bij je te hebben. En het idee dat jij het zo goed vol houdt maakt je een super stoere meid die in ieder geval trots op zichzelf kan zijn, want het is niet makkelijk en jij doet dit gewoon. Ik hoop dat je je papa nog vaak zal zien en dat de tips je een beetje kunnen helpen. Heel veel sterkte lieve Emma. Liefs, Laila

Lieve lieve Emma, Dankjewel voor het stellen van je vraag. Wat onwijs verdrietig om te lezen dat jij je papa zo mist en daar zo verdrietig van wordt. Toen mijn papa en mama uit elkaar gingen miste ik mijn vader ook heel erg. Ik had een foto op mijn kamer staan van hem, dit vond ik heel fijn. Bellen of facetimen is ook een goed idee, maar ik begrijp van je dat dit erg lastig is. Misschien kan je een vast moment met hem afspreken? Dan kunnen jullie daar allebei rekening mee houden, en is het misschien makkelijker (: Wat ook fijn kan zijn, is om brieven te schrijven, of een soort dagboek bij te houden. Als je wil kan je dit met je papa delen, maar dat hoeft natuurlijk niet! Het kan ook al fijn voelen om even op te schrijven hoe je je voelt, vaak voel je je dan al een stuk opgeluchter :) Zeg je wel eens tegen iemand dat je hem mist? Tegen je mama, of een goede vriend of vriendin? Het hardop uitspreken en het erover hebben kan ook een hele opluchting zijn! Misschien kunnen zij je dan meteen een beetje afleiding geven, of een extra dikke knuffel! Ik hoop dat je hier wat aan hebt meis, heel veel sterkte, en mocht je nog vragen hebben of iets anders kwijt willen, ben je hier altijd welkom! Veel liefs, Madelief