Ik mag geen fouten maken

Hoihoi Isabel, Bedankt voor jouw berichtje op ons forum! Ik moet zeggen dat jouw situatie voor mij heel bekend klinkt, zelfs tot op de dag van vandaag. Zelf woon ik bij mijn vader en stiefmoeder. Ook ik heb (eigenlijk vooral door mijn stiefmoeder) steeds het idee dat ik wel IETS fout doe, al zijn het maar de aller kleinste dingen. Mijn vader is hier gelukkig wat subtieler in en laat wel waardering blijken voor dingen die ik doe. Helaas om te lezen dat bij jou allebei de 'ouders' hierin een beetje jouw tegenpartij zijn. Zelf vind ik inderdaad ook dat fouten maken menselijk is, wat veel mensen met ons allebei eens zullen zijn. Wat bij mij werkt is om het hier met mijn vader over te hebben. Hij begrijpt mijn kant wel en met mijn stiefmoeder valt hier vaak toch niet over te praten. Wel wil ik hiermee aangeven dat het (voor mij) dus wel belangrijk is om hierover te praten! Ik heb dit eerst een hele tijd niet gedaan, totdat ik inderdaad op het punt kwam waar jij nu bent en me inderdaad afvroeg: "Hoe kom ik deze tijd nog door?". Zijn er mensen in jouw omgeving waarmee je het hierover kan hebben? Ook ben ik zelf bezig met het kijken naar "Wat is dan goed?" en "Wat is dan fout?". Iemand heeft laatst namelijk aan mij uitgelegd dat er misschien niet per se een 'goed' of 'fout' is, maar dat het gewoon iemand zijn smaak is. Je gaf al aan dat gesprekjes met je stiefvader op de lange termijn niet zo nuttig zijn, maar wellicht kan je het hier met hem over hebben? Wat is volgens hem dan goed en fout? En is dat volgens jou ook zo, of is dat gewoon zijn smaak? Dit geeft mij in ieder geval wat rust en ook een andere kijk op de zaak! Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Lieve groetjes, Sandra

Hoi Isabel, ik kan me voorstellen dat dit een lastige situatie voor je is. Is er iemand anders in je omgeving met wie je hierover kan praten? Als je het lastig vindt om met iemand uit je omgeving te praten, zou het misschien een idee zijn om bij Villa Pinedo een Buddy aan te vragen: dan wordt je gekoppeld aan iemand die ook gescheiden ouders heeft, met wie je dan kan praten. Ik weet zelf nog dat mijn vader een tijd lang een nieuwe vriendin had die ook hele hoge eisen aan me stelde, ik vond het ook erg lastig om daarmee om te gaan. Ik kon het er met hen (mijn vader en zijn vriendin) niet over hebben, maar ik heb in die tijd veel steun gehad aan mijn zusje, omdat we er allebei hetzelfde gevoel over hadden. Je geeft aan dat je er al vaak met je stiefvader over hebt gepraat, maar dat het niet lijkt te werken. Heb je hem tijdens zo'n gesprek al precies verteld wat je hier nu schrijft? Dat er nog steeds geen oplossing voor de lange termijn lijkt te zijn? Maar het is al goed dat je je beseft dat fouten maken menselijk is, want dat is absoluut waar! Blijf dat vooral in gedachten houden. Succes met het vinden van je eigen plekje!

Hoi Isabel eigenlijk zitten we in het zelfde schuitje alleen ben jij 12 jaar ouder. eerlijk? ik weet ook nooit wat ik moet doen ik praat meestal met mijn vader Liefs Sem