Ik kan ze moeilijk accepteren

Lieve Suzanne, Dankjewel voor je vraag, ik snap je helemaal hoor! Wat moeilijk dat je vader is overleden, dat spijt mij voor jou. Is het lang geleden of nog maar kort? Zelf ken ik het niet dat ik nog een beeld heb van mijn vader en moeder samen, ik was nog best jong en daarna hebben ze alleen maar ruzie gemaakt. Daardoor kan ik mij niets meer herinneren van mijn ouders samen. Herinner jij je nog veel leuke momenten van je ouders samen? Dat lijkt mij heel bijzonder:). Wel ken ik ook zeker dat je nieuwe relaties moeilijk kan accepteren. Ik vond het ook altijd heel raar als mijn moeder weer een nieuwe vriend ofzo had. Het was ook nooit heel lang wat het ook lastiger maakte om aan ze te wennen. Dat jij het lastig vindt is dus ook echt helemaal niet raar hoor! Er gaat gewoon best wat tijd overheen voordat je je op je gemak kan voelen bij een nieuw iemand. Ik denk eigenlijk dat super veel kinderen dit herkennen, jij bent dus zeker niet de enige! Laatst kwam ik een kort filmpje tegen op social media die ik graag met je wil delen. Het gaat erover dat je nooit iets kan doen aan de relatie tussen je ouders. Bij nieuwe partners geldt dat echt precies hetzelfde. Ik vond het heel fijn om te horen omdat ik mij daardoor besefte dat ik er inderdaad niets aan kan doen. Als kind heb jij NOOIT maar dan echt NOOIT invloed op een relatie van je moeder. Je stelt je moeder ook echt nooit teleur, vertrouw mij echt daarin. Hetgeen wat maakt dat je moeder teleurgesteld is, is omdat ze een verkeerde verwachting heeft. Jij hoeft echt niet te voldoen aan de verwachting van een ander, echt niet:). https://www.youtube.com/watch?v=KOwZZQH7Bug Heb je al een keer geprobeerd te praten met je moeder hierover op een rustig moment? Belangrijk is dan ook dat jij vertelt waarom je het zo moeilijk vindt. Weet je dit eigenlijk ook van jezelf? Wat maakt dat het voor jou lastig is om je moeder te zien met iemand anders? En kun je dit ook proberen te verwoorden vanuit jezelf? Dus in plaats van "jij doet zo klef" kun je bijvoorbeeld proberen te zeggen "door jou te zien met iemand anders voel ik mij...". Dan kunnen jullie samen iets verzinnen om het beter te maken voor zowel jou als je moeder:). Als laatste is het echt super goed dat je dit met ons wil delen, dankjewel daarvoor. Wanneer je het niet opkropt maakt het dingen vaak zoveel lichter. Wist je dat wij ook Buddy's hebben met wie je kan appen? Dit is een jongere die ook gescheiden ouders heeft en iets soortgelijks heeft meegemaakt. Je kan dan net zo vaak als je wil met haar appen over dingen:) https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ Ik hoop heel erg dat ik je een beetje heb kunnen helpen hiermee. Als je nog meer vragen hebt of tijd hebt om te reageren hoe het met je gaat nu, kun je dat altijd hieronder doen! Veel liefs

Hoi Suzanne, wat superfijn en best wel dapper dat jij naar ons toe bent gekomen met jouw verhaal! Ik weet zeker dat voor best wel wat kinderen het herkenbaar is dat je de nieuwe partner van (een van) je ouder(s) niet zo goed kan accepteren! Voor mij in ieder geval wel. Mijn moeder en haar vriend zijn al een aantal jaren samen, inmiddels getrouwd zelfs! En ik vond het heel lastig om hem in mijn leven te accepteren, hoe gelukkig hij mijn moeder ook maakte. Ik weet nog dat ik dacht, een paar weken voordat mijn moeder en stiefvader gingen trouwen: "Hoe kan mijn moeder eerst scheiden van zo'n fantastische man als mijn vader en vervolgens willen trouwen met zo'n stomme gozer?" Ik heb er toen met veel mensen over gepraat die wisten hoe de situatie in elkaar zat, heb jij ook zulke mensen om je heen? Misschien je vrienden of iemand uit je familie? Het luchtte bij mij enorm op om mijn gevoel ergens kwijt te kunnen. Dit zou je ook bij een Buddy kunnen doen, heb je daar al eens aan gedacht? Bij een Buddy mag je altijd je hart luchten, je kan via een app één op één met een Buddy praten. Zo'n Buddy kan je altijd helpen bij lastige situaties! Hier is een linkje daarvoor :) https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ook vertel je dat je erover probeert te praten met je moeder! Wat knap vind ik dat! Dat durfde ik echt niet. Helaas klinkt het alsof dat nog niet heel erg goed lukt met jouw moeder. Misschien kan je een brief aan haar schrijven. Dan kan ze rustig lezen wat deze situatie met jou doet en hoe jij je voelt als je haar klef ziet doen met haar vriendje. Daarna kan je met haar praten over de brief. Let er wel op dat het misschien zo kan zijn dat ze even tijd nodig heeft om de brief te laten bezinken voordat zij met jou wilt praten! Wat ik ook echt een gouden tip vind voor moeilijke gesprekken is om ze te voeren terwijl je buiten aan het wandelen bent met diegene. Zelf doe ik dit ook vaak als ik ergens mee zit en dat aan iemand wil vertellen. Ik merk zelf dat het prettig is dat je niet telkens iemand hoeft aan te kijken. Ook vind ik het makkelijker om na te denken over het antwoord van een ander en word ik op deze manier minder emotioneel tijdens het gesprek. Heel veel succes lieve Suzanne, ik hoop echt dat het je gaat lukken en dat je iets hebt aan deze tips! Liefs, Eve

Hee, Dot lijkt me vet lastig ( ik heb dit ook meegemaakt maar het was normaler voor mij aangezien mijn ouders al heel lang uit elkaar waren en ik nog klein was), maar probeer er met iemand te praten (heel cliché weer). Het hoeft niet per se je moeder te zijn, als het maar iemand is wie jij in vertrouwen kan nemen. Vraag hem/haar of hij tips heeft voor jou en wat je moet doen . Als ik jou was zou ik met m'n moeder praten en als eerst vragen of ze eerst rustig kunnen afspreken voordat jij ze ontmoet, omdat het niet lekker voelt. En je moeder houdt heel veel van je en dat weet ze, maar misschien mist zij jouw vader ook nog een beetje. Probeer haar te vertellen dat ze misschien een tijdje moet stoppen met het daten. Groetjes Giovanna