Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Ik ben bang

, jaar

Hoi allemaal, Ik ben bang... Bang voor wat gaat komen. Ik en mam liggen elkaar helemaal niet. Er is iets kapot in haar waardoor ze in 1 keer heel erg super duper boos kan worden en dit is al zo vanaf dat ik klein was. Mijn zelfvertrouwen is hierdoor beschadigd geraakt vroeger en heb hier nog steeds veel last van. Alleen probeer ik daar nu uit te groeien. Ik kom voor mezelf op en laat het er niet langer zo bij zitten... wat de dingen alleen maar moeilijker heeft gemaakt... mam kan dat niet hebben van mij, dat ik het er niet mee eens ben en dan hebben wij vaak knallende ruzies. Maar nu ik 18 ben en er belangrijke beslissingen moeten worden genomen is het nog erger geworden. Ik wil mijn eigen keuzes maken zodat ik ook blij straks met mn leven kan zijn. Ik wil niet meer dat mam die keuzes terroriseert. En nu... zei ze/ schreeuwde ze al een paar keer dat ik na mijn eindexamens maar op kamers moet. Ik weet het gwn niet meer... wat moet ik nou doen?? Tis niet alsof ik dat kan betalen... ookal wil ik natuurlijk zelf ook echt niet meer met haar in 1 huis wonen. Mrjah je moet toch iets... En als iemand me gaat advieseren: praat er eens over met mam. Laat ik eventjes duidelijk zijn dat ik dat al duizend keer heb geprobeerd, maar mam is niet echt voor reden vatbaar als het om mij als persoon gaat. De keuzes die ik maak, wat ik doe, wat ik voor kleren draag... het is eigenlijk nooit goed geweest en dat doet me nog steeds pijn maar dat heb ik echt opgegeven. Dat stukje respect kan mn moeder gewoon niet opbrengen. (Haar verleden was geen feestje en wrs komt het daar wel vandaan) Laat alsjeblieft een berichtje achter want als ze me dalijk echt uit huis trapt weet ik niet wat ik moet doen...
OF

Reacties (2)

Nicole

meer dan 7 jaar geleden

Lieve Floor, Bedankt voor je bericht op ons forum, wat een ontzettend heftige situatie! Heel erg goed dat je ons om advies vraagt. Ik begrijp erg goed dat je bang bent en dat je nu ook niet meer weet wat je moet doen, dat lijkt me erg frustrerend..Ik vind het super knap van je dat je voor jezelf op komt en dat je het er niet langer bij laat zitten, dat vergt veel moed en daar heb ik respect voor! Toen ik net zo oud was als jij nu, wilde ik weg bij mijn vader en stiefmoeder waar ik toen woonde. Ik werd continu ondergesneeuwd door mijn stiefmoeder, ze werd altijd boos op me, ik deed alles verkeerd en ik was totaal niet tegen haar opgewassen. Ik durfde geen weerwoord te geven, ook al wist ik dat ze ongelijk had. Als ik toch een keer de moed bij elkaar raapte om iets te zeggen wist ze het verhaal altijd weer zo om te draaien dat alles mijn schuld was. Maar goed, ik wilde dus heel erg graag weg omdat ik zo vaak verdrietig was. Ik heb er toen ook aan gedacht om op kamers te gaan en vond dat financieel ook geen goed idee. Uiteindelijk ben ik na een grote ruzie van de een op de andere dag bij mijn moeder gaan wonen. Heb jij de mogelijkheid om bij je vader te gaan wonen? Misschien geeft dat je erg veel rust! Je geeft aan dat je al heel erg vaak met je moeder hebt gesproken over de situatie, zonder resultaat, erg jammer! Zijn er ook mensen in jouw omgeving waarmee je hierover kunt praten? Een docent, oom/tante, buurman? Iemand waar je je gevoelens bij kwijt kunt en misschien kan hij of zij jou hier ook goed bij helpen! Ik denk in ieder geval dat het voor jou fijn is als er iemand is die naar je luistert. Vanuit Villa Pinedo hebben we hier een speciale chat-app voor, je kunt dan met een van ons praten, wij hebben ook allemaal gescheiden ouders en kunnen zo met je meedenken en er voor je zijn? Lijkt dat je iets? Je kunt hier meer informatie over vinden op https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ook denk ik dat je misschien nog eens kunt overwegen om toch op kamers te gaan, als ik je bericht zo lees denk ik dat deze situatie helemaal niet goed is voor jou en het tijd is om voor jezelf te gaan zorgen. Financieel gezien is dat natuurlijk vervelend maar als je na je eindexamens een studie gaat volgen kun je hiervoor wel lenen bij DUO. Lenen is natuurlijk helemaal niet leuk maar je kunt daarin wel een afweging maken. Ik denk dat het zeker goed voor je zal zijn als je je eigen plekje hebt! Lieve Floor, ik wens jou heel veel succes met deze situatie. Denk eens goed na over wat je op dit moment het liefste wil en overweeg ook zeker om vaker met een van ons te praten via de chat-app, dat kan zeker fijn zijn! Veel liefs, Nicole

0

Lotte

meer dan 7 jaar geleden

Lieve Floor, Wat een heftig verhaal zeg. Ontzettend naar voor je dat je al zo lang met zo veel boosheid te maken hebt en dat je nu bang bent voor wat er komen gaat. Ik kan me voorstellen dat het kan gaan voelen alsof je niets goed doet en dat het van invloed is op je zelfvertrouwen en de manier waarop je je ontwikkeld hebt. Heel logisch dat je op deze leeftijd je eigen keuzes wilt gaan maken. Super knap dat je nu voor jezelf opkomt, dat zal niet makkelijker zijn. Helemaal niet ten opzichte van één van je ouders als je het mij vraagt. Herken je dat? Zelf heb ik ook een hele tijd veel conflicten gehad met mijn moeder. Ook zij kon naar mijn idee ineens heel boos zijn, waarbij ik vaak niet snapte waarom, maar ik meestal wel de schuld kreeg. Uiteindelijk dacht ik ook echt dat ik het steeds fout deed en dat het meestal aan mij lag, ik begon ontzettend aan mezelf te twijfelen. Nu ben ik ouder en kan ik zien dat het toch niet allemaal aan mij ligt en bijt ik net als jij meer van me af. Maar dat is niet makkelijk; het kan dan echt hard tegen hard gaan, dat herken je denk ik wel. In mijn situatie was het zo dat ik zelf overwoog om uit huis te gaan, maar ook ik zag de mogelijkheden niet. Dit ook omdat ik juist bang was dat mijn moeder er niet achter zou staan en zou zeggen dat ik dan ook niet meer terug hoefde te komen. Ik besloot mijn tijd 'uit te zitten' totdat ik kon gaan samenwonen en tot die tijd dan toch maar minder tegen dingen in te gaan, om heftige conflicten te voorkomen. Momenteel ben ik op zoek naar een eigen plek. Ik begrijp heel goed dat je geen mogelijkheden meer ziet om met je moeder te praten, dat herken ik heel erg. Hoe graag ik voor ons beide zou willen dat het anders kan. Ondanks dat het heel naar is, heb ik geaccepteerd dat het is zoals het is. Maar des te meer kan ik me voorstellen dat het voor jou goed kan zijn om je eigen ruimte te krijgen, letterlijk en figuurlijk. Als ik terug in de tijd kon gaan had ik zelf misschien wel een studie in een andere stad gekozen, zodat ik eerder uit huis had gekund. Dan hoefde ik mijn moeder niet te zeggen dat ik niet meer bij haar wilde wonen, maar kon ik het aan de studie toeschrijven. Als ik even heel praktisch over jouw situatie nadenk, zou je misschien een volwassene in vertrouwen kunnen nemen die met je mee kan denken over hoe je je eigen plek kunt krijgen. Daarnaast zou je met deze praktische vragen over bijvoorbeeld financiën, mogelijk huurcontracten etc. ook bij stichting Kinder- en Jongeren Rechtswinkel terecht: https://kjrw.eu/voor-wie/jong-volwassenen/. Of https://www.ouders-uit-elkaar.nl/articles/18plus Wat betreft het uit deze situatie groeien, wil ik je tenslotte nog graag meegeven dat het mij heel erg helpt om over mijn situatie te praten. Ondanks dat ik het uit loyaliteit soms moeilijk vind om vervelende dingen over mijn moeder te zeggen, is het nou eenmaal een feit dat niemand perfect is en dat ook ouders fouten maken. Zoals jij ook al schrijft maken zij ook dingen mee in hun leven die van invloed op hen zijn. Erover praten heeft mij meer en meer laten inzien dat ik niet altijd de schuldige was en heeft gezorgd dat ik dingen voor mezelf wat meer op een rijtje heb kunnen zetten. En waar ik me eerst heel eenzaam voelde in deze situatie, is het nu fijn dat ik het er soms over kan hebben met mijn vriend of een vriendin. Een buddy zou hier ook iets in kunnen betekenen voor je, daar schreef Nicole ook al over. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel succes en liefs toe! Plaats gerust nog eens een berichtje als je nog eens iets kwijt wilt of advies nodig hebt. Lotte

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter