Iemand ervaring met ouderverstoting?

Hoi Janneke, Wat is jouw berichtje herkenbaar zeg! Ook mijn moeder heeft vanaf mijn 8e alleen maar negatieve verhalen over mijn vader verteld. Wel zag ik mijn vader nog met enige regelmaat dus dat deel herken ik (gelukkig) niet. Wel heb ik jarenlang mijn vader als een verschrikkelijke man gezien door de verhalen van haar. Totaal niet oké natuurlijk! Pas toen ik ook veel ouder was kwam ik erachter dat het allemaal gelogen was. Hierdoor werd ik boos op mijn moeder maar ook een beetje op mijn vader, want ineens vond ik dat hij veel meer had kunnen doen om mij vaker te zien en daardoor mijn moeder minder invloed had kunnen uitoefenen op mij. Een super verwarrende periode waarin ik vooral mijn moeder niet eerlijk de waarheid durfde te zeggen. Ik heb toen een filmpje gemaakt waarin ik vertelde hoe moeilijk het voor mij was om dit te hebben meegemaakt. Mijn verwachting was dat zij haar excuses zou aanbieden omdat ik zo open was geweest en alles weer goed zou zijn. Echter werd zij boos op mij omdat het allemaal niet waar zou zijn, haar idee over de scheiding was dat zij totaal in haar recht stond door wat hij haar allemaal zou hebben aangedaan (gaan we weer...). Dit maakte het nóg verwarrender voor mij want zo had ik het allemaal niet verwacht. Waar ik uiteindelijk achter ben gekomen is dat het maken van dat filmpje (maar jij zou natuurlijk ook een brief kunnen schrijven) vooral voor mijzelf een hele grote opluchting was. Voor mezelf had ik de dingen op een rijtje kunnen zetten waardoor ik als het ware mezelf had "vrijgelaten" om verder te gaan met mijn leven en de band met mijn vader. Mijn advies zou dus zeker zijn dat je het bespreekbaar maakt, bijvoorbeeld door middel van een brief. Misschien zou je er ook eentje kunnen schrijven naar je vader over jouw jeugd was zonder hem. Verwacht niets maar doe het vooral voor jezelf om zo verder te kunnen gaan. Je zou zelfs een brief aan jezelf kunnen schrijven: wat heb je vroeger gevoeld, wat voel je nu en wat zou je graag willen gaan voelen? Bewaar de brief goed zodat je over een paar jaar ernaar kunt kijken en zien hoeveel je bent gegroeid en wees trots op wie je bent ondanks wat jou is overkomen:). Hopelijk heb je iets aan mijn advies. Mocht je nou meer erover willen praten met iemand kun je natuurlijk altijd een Buddy aanvragen via ons via https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ . En op het forum ben je ook altijd heel erg welkom weer! Heel veel liefs

Lieve Janneke, Wat ontzettend rot om te horen! Het is echt super verdrietig als je weet dat je voor de gek bent gehouden door iemand waar je veel van houdt. Ik herken het helaas wel, al heeft het bij mij nooit geleid tot geen contact meer. Mijn vader is er vaak niet geweest maar mijn moeder maakte hem continue zwart. Ze praatte alleen maar vol haat over hem en nog steeds kan ze zich moeilijk inhouden. Op een gegeven moment ging ik dus kant kiezen voor mijn moeder omdat ik het zielig voor haar en vond en omdat ik haar geloofde. Mijn vader had ook snel een nieuwe vriendin. Gelukkig sprak iemand me er toen op aan en ben ik ook met mijn vader gaan praten. Mijn zusje heeft destijds heel duidelijk tegen mijn moeder gezegd dat ze geen slecht woord meer wilde horen over mijn vader, en daar heeft ze wel redelijk naar geluisterd. Ik heb wel een paar keer tegen mijn moeder gezegd dat ik het vervelend vind als ze zo negatief praat over mijn vader. Ze vindt het erg moeilijk om daarmee op te houden. Ik zou als ik jou was proberen op een rustige manier het gesprek aan te gaan met je moeder. Probeer niet meteen boos te worden want dan zal ze waarschijnlijk in de verdediging gaan. Je kan ook vragen of ze het niet erg heeft gevonden dat jij nu je vader zolang gemist hebt. Ik hoop dat jullie een goed gesprek kunnen voeren maar ik vraag me af of zij bijvoorbeeld met excuses zou komen. Ik hoop dat de band tussen jou en je vader weer herstelt en dat jullie samen veel mooie momenten gaan beleven. Succes! Liefs, Pascalle