Huilen

Hoi lieve Julia! Fijn dat je het forum hebt gevonden om je vraag te stellen! Wat vervelend dat je zo verdrietig als je aan de scheiding van je ouders denkt! Hoe lang zijn ze nu gescheiden? Ik snap heel goed hoe je je voelt. Toen mijn ouders gingen scheiden, toen ik 14 was, was ik ook nog heel lang heel verdrietig, en moest ik ook vaak huilen als ik er aan dacht. Bij mij ging dat na een tijd vanzelf voorbij, maar ik denk dat het wel heel fijn was geweest als ik er met iemand over had kunnen praten, bijvoorbeeld in therapie. Wel jammer dat dat bij jou maar zo kort heeft geholpen! Ik kon altijd wel over de scheiding praten met familie en vrienden, maar niemand van hun had gescheiden ouders, en het voelde voor mij dus nooit alsof ze echt snapten wat ik voelde! Ik zou je als advies willen geven om zeker aan je ouders te vertellen dat je je toch weer zo verdrietig voelt. Misschien lucht het al op om er met hun over te praten, of misschien kunnen zij naar een therapie zoeken die beter helpt! Wat ook zou kunnen helpen, is je aanmelden voor een buddy bij Villa Pinedo. Een buddy is iemand met wie je altijd kan praten via de chat, en die zelf ook gescheiden ouders heeft. Die kan je dus een beetje helpen, en weet in elk geval wat jij voelt! Je kan je hiervoor aanmelden via deze link https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat ik je hiermee een beetje heb kunnen helpen! Heel veel liefs, Dieuwertje

Hoi lieve Julia, wat ontzettend knap dat je met je vraag naar Villa Pinedo bent gekomen. Hulp zoeken is lang niet altijd even makkelijk, dus daar mag je al heel erg trots op zijn! Ik kan me heel goed verplaatsen in jouw situatie. Ik heb ook dagenlang gehuild om de situatie van mijn ouders. Het hebben van gescheiden ouders is ook helemaal niet makkelijk, dus de reactie van jou (en je zusje) is helemaal niet gek hoor. Vaak als ik moest huilen ging ik op mijn kamer zitten en luisterde ik naar muziek. Of ik luisterde verdrietige muziek, om helemaal tot mezelf te komen en alles te laten gaan, of ik ging vrolijke muziek luisteren om er weer bovenop te komen. Beide opties werkten voor mij. Misschien dat je dit ook kan proberen, maar ik snap ook heel goed dat het niet zo makkelijk gaat. Ik vind het heel erg sneu voor je dat je zo vaak moet huilen. Ik denk dat jou ouders dat ook vinden. Ik denk dat jouw ouders het liefst een vrolijke Julia hebben. Misschien weten ze niet zo goed dat je het allemaal zo lastig vindt en vaak huilt. Misschien dat je bij hun je emoties en gevoelens kan uiten, en dat zij proberen om de oorzaken daarvan aan te pakken. Anders kan je je misschien ook uiten bij je vriend/vriendin. Zij zullen je vast graag willen helpen. Probeer je dus te uiten, en probeer je emoties zo min mogelijk op te kroppen, want daar worden je emoties eigenlijk alleen maar erger van. Een andere tip die ik voor je heb is om aan leuke dingen te denken als je moet huilen. Er zijn vast een hele hoop mooie dingen di je zijn overkomen of een hele hoop leuke gebeurtenissen. Dat hoeven niet eens hele grote dingen te zijn. Al is het maar een bloem langs de weg die je heel erg mooi vindt. Dit deed ik ook wel eens. Als ik dan verdrietig was ging ik nadenken over bijvoorbeeld het leuke weekend met mijn vrienden of simpelweg het feit dat ik een mooie tekening heb gemaakt/ goed kan voetballen/ heb gesport of wat dan ook. Als je graag vaker geholpen wil worden kan je altijd een buddy aanvragen Julia. Dat kan hier: https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ Deze persoon kan je altijd tips geven, een luisterend oor bieden, of kan je leuke dingen mee delen! Ik hoop dat je zo een beetje geholpen bent Julia. Dikke knuffel, Julian

Hey lieve Julia, Wat fijn dat je ons hebt weten te vinden en jouw vraag hier stelt! Zo'n stap maken is niet altijd even makkelijk. Wat vervelend dat de therapie nu even niet meer helpt en je zo verdrietig bent. Dat je ouders besluiten te gaan scheiden brengt vaak veel verdriet met zich mee. Ik weet heel goed hoe jij je nu moet voelen. In de tijden dat ik verdrietig was luisterde ik veel naar muziek. Er is vast een zeker een band of zanger(es) die jou weer op kan vrolijken! Of juist muziek waaruit je troost kan halen vanwege de tekst. Ik deed dit meestal in combinatie met een blokje lopen, oortjes in en lekker even een groot stuk wandelen. Je kan ook met vrienden of vriendinnen afspreken om even te zoeken naar afleiding maar ik kan ook best begrijpen dat je hier niet altijd even veel zin in hebt! In de periode dat mijn ouders uit elkaar gingen schreef ik vaak in mijn dagboek. Hierdoor kon ik mijn verdriet als het ware wegschrijven. Deze manier heeft mij ook zeker geholpen! Als alle opties toch niet helemaal werken kun je altijd nog besluiten om met een buddy te gaan praten. Via deze link https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ kun je gekoppeld worden aan iemand die in een soort gelijke situatie heeft gezeten als jij. Ik snap dat dit spannend kan zijn maar wij zijn er om naar jou te helpen en naar jou te luisteren. Ik hoop dat je iets aan de tips hebt en dat het snel weer beter met je gaat! Liefs, Sangita

jeetje wat erg! probeer er over te praten met iemand die je vertrouwt of op dit forum!

ik heb dat ook