Huilen

Lieve Dena, Wat naar dat jouw ouders zo plotseling zijn gaan scheiden terwijl ze zo leuk waren samen. Bij mij gebeurde het ook heel onverwachts. Hoe lang zijn jouw ouders nu gescheiden? Mijn ouders zijn nu bijna 6 jaar gescheiden en in het begin moest ik ook echt vaak opeens huilen. En tijdens de les of bij het sporten komt dat eigenlijk helemaal niet zo goed uit..Het is ook super zielig voor je ouders maar het is ook stiekem heel erg zielig voor ons als kinderen. Ik moest soms huilen om mijn ouders en een andere keer moest ik huilen voor mezelf of voor mijn zusje. Zo'n scheiding is ook niet niks. Ik denk dat het belangrijkste is om te onthouden is dat je mag huilen. Of dat nou voor je ouders is of voor jezelf of om iets anders. Huilen mag! Het kan helpen om hierover te praten met je ouders maar ook bijvoorbeeld met je docenten dat ze begrijpen waarom het tijdens de les soms moeilijk is en dat je dan de ruimte krijgt om even naar de gang te gaan en wat te drinken en je tranen te laten gaan. Ik vind het zelf ook altijd fijn om te schrijven. Dat wanneer ik dan moet huilen ik op schrijf waarom ik moet huilen en dan helpende gedachten probeer te vinden. Zo helpt het mij om te denken: ''Ik mag huilen'', ''Mijn gevoel mag er zijn'', ''Morgen voelt het misschien weer een beetje minder verdrietig''. Ook praat ik veel over mijn gevoelens met mensen die ik vertrouw. Zo'n scheiding is niet niks en het is goed om er samen bij stil te staan. Soms kan je ook even vragen of je naar de wc kan tijdens een les als je het aan voelt komen. Of thuis even naar de keuken gaan om een glaasje water te pakken wanneer je even een momentje voor jezelf nodig hebt om te huilen. Dat mag maar deel het ook vooral met de mensen om je heen. Voor mij voelt het ondertussen veel minder moeilijk dan in het begin maar ook nu moet is soms opeens huilen om de hele situatie en ik kan dan streng zijn voor mezelf en zeggen dat dat niet mag maar dat helpt mij niet. Ik probeer nu ook gewoon nog te zeggen dat ik het mag voelen en dat het er mag zijn want die gevoelens moeten er toch uit en dan kan ik ze beter laten gaan dan inhouden. Je zou ook kunnen praten met een Buddy, Dat is iemand van Villa Pinedo die ook gescheiden ouders heeft en naar jou kan luisteren en mee denken. Dat kan hier: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Liefs, Sabine

Hoi lieve Dena! Wat ontzettend vervelend dat je ouders gaan scheiden! Ik begrijp helemaal dat je verdrietig bent! Ik kreeg toen ik 14 was te horen dat mijn ouders gingen scheiden. Dat was heel onverwacht, want ze hadden bijna nooit ruzie en waren heel leuk samen! Ik schrok daar dus heel erg van, en was net als jij heel verdrietig. Het is ook helemaal vreemd dat je nu vaak verdrietig bent! Ik vond het daarna ook altijd heel zielig voor mijn vader dat hij alleen was als wij er niet waren, maar dat kon ik toch niet voor hem oplossen! Ik denk nu ook dat ik het zieliger voor hem vond dan dat hij het eigenlijk zelf vond. Heb je al wel eens aan iemand, bijvoorbeeld je ouders of een leraar of vriend/vriendin, vertelt dat je je zo voelt? Het kan weleens helpen om daar over te praten! Ik denk dat het voor mij wel fijn was geweest om van mijn vader te horen dat ik me niet zo druk had hoeven maken! Het lijkt me in elk geval fijn voor je als je mentor of een leraar weet wat er aan de hand is, zodat die je eventueel kan helpen als je verdrietig wordt! Je kan je ook aanmelden voor een buddy bij Villa Pinedo. Deze buddy heeft ook gescheiden ouders, en daar kun je altijd mee chatten als je je verdrietig voelt of als je vragen hebt! Je aanmelden voor een buddy kan via deze link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat dit je een beetje heeft geholpen! Heel veel liefs en succes, Dieuwertje