Huilen

Lieve Marit, bedankt voor je berichtje op het forum. Wat vervelend dat je ouders gaan scheiden. Dat je nog niet hebt hoeven huilen, wil niet zeggen dat je het niet erg vindt. Iedereen gaat er op zijn of haar eigen manier mee om, er is geen 'goed' of 'fout'. Ik ben wel een heel gevoelig persoon, dus ik huil vaak en snel. Mijn broertje is niet zo'n gevoelig persoon, net als jij. Ik heb hem ook nooit zien huilen toen mijn ouders gingen scheiden, maar ik weet wel dat hij het erg vond. Hij praatte er niet echt veel over, maar hij troostte mij bijvoorbeeld wel als hij zag dat ik er verdriet om had. Hij kon ook begrijpen dat ik verdrietig was maar zelf is hij niet iemand die snel huilt. En daar is niks mis mee. Je zult hier zeker niet de enige in zijn. Er zijn geen 'regels' over wat je moet doen als je ouders gaan scheiden. Dus als jij niet hoeft te huilen, is dat gewoon omdat jij niet zo'n gevoelig iemand bent en dat is prima! Misschien komt er over een tijdje wel een keer een moment waarop je moet huilen en ook dat is natuurlijk prima. Kijk gewoon hoe het gaat. Zoals ik al zei: Er is geen 'goed' of 'fout'. Doe vooral waar jij je goed bij voelt. Ik wens je veel sterkte en liefs, Nadine

Lieve Marit, Wat dapper dat je dit met ons deelt, super goed, dankjewel! Vervelend om te horen dat je ouders net zijn gescheiden, hoe is dat voor jou op dit moment? Ik lees in je bericht terug dat jij het gevoel hebt dat je moet huilen, 'want dat hoort erbij als je ouders gaan scheiden'. Ik begrijp heel erg goed dat je denkt dat huilen erbij hoort maar of iemand in een situatie wel of niet huilt is per persoon verschillend. Je geeft zelf al aan dat je niet heel erg gevoelig bent, ik denk dan dat het ook helemaal niet gek is als je niet huilt bij het horen van dit soort nieuws. Het wel of niet huilen bij een situatie zegt ook niets over de emoties die jij voelt. Zelf heb ik ook best veel moeite met het uiten van mijn emoties en ik vond het op jouw leeftijd ook lastig dat ik niet gemakkelijk huilde. Zo huilde ik bijvoorbeeld niet direct toen ik te horen kreeg dat mijn oom overleden was, ik schaamde me daar enorm voor, 'wat moesten mensen wel niet van me denken?', dacht ik. Ik wilde bewijzen dat ik wel degelijk gevoelens had, maar ik wist niet hoe. Nu, jaren later, weet ik dat hoe verdrietig je ook bent, dat niet direct betekent dat je huilt. Jij bent ook zeker niet de enige die dit heeft, dat wil ik je zeker meegeven, je staat niet alleen en je hoeft aan niemand iets te bewijzen want jij weet zelf hoe het zit! :) Zou je het wel fijn vinden om eens een partijtje te huilen? Heb je het gevoel dat je emoties er even uit moeten? Als dat zo is heb ik nog een tip voor je! Zo had ik een tijdje geleden een druk weekend waarin ik veel leerde over mezelf, dat was ontzettend leuk, maar ook best wel moeilijk soms. Toen ik op de tweede dag wakker werd merkte ik dat mijn lichaam heel erg gespannen was, ik had het gevoel dat mijn emoties eruit moesten. Ik ben daarom een stukje gaan wandelen en heb een aantal liedjes geluisterd waarvan ik wist dat deze mij raakte. Ik heb toen een paar minuten keihard gehuild... toen was het eruit! Ik merkte direct dat de spanning mijn lichaam verliet en dat voelde super fijn! Kun je hier mee verder Marit, ik hoop het! Je mag ons natuurlijk altijd weer een vraag stellen, wij zijn er voor je! Veel liefs, Nicole