Hoe zou het zijn als ze nog bij elkaar waren

Lieve Yara, Bedankt voor je vraag op het forum hier, super goed dat je ons hebt gevonden! Je geeft aan dat je een film hebt gezien van je ouders waarop je zag dat ze er blij uitzagen en veel moesten lachen. Je vraagt je daardoor af hoe het geweest zou zijn als ze nog bij elkaar waren. Ik snap echt super goed dat je je dit afvraagt! Ik heb er zelf ook echt vaak over nagedacht. Een paar jaar geleden dacht ik dat het beter met me zou gaan als mijn ouders bij elkaar gebleven waren. Op zich is het niet erg gek dat ik dat dacht, ik was 3 jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen dus ik weet er niets meer van en heb dus geen slecht beeld van mijn ouders bij elkaar. Nu ik wat ouder ben en ook enorm veel over mezelf geleerd heb begrijp ik dat mijn ouders niet gelukkig waren samen en het waarschijnlijk niet beter met me zou gaan als zij nog bij elkaar waren. Ik vond het best fijn dat ik dat besefte. Ik ben mijn ouders niet dankbaar voor hun keuze om te scheiden maar het heeft me wel rust gegeven om te beseffen dat dit de beste optie was. Hoe denk jij dat het zou zijn als je ouders nog bij elkaar waren? Ik denk namelijk dat het wel oké is om daarover na te denken en zeker niet raar, misschien ontdek je ook wel iets en heb je daardoor meer rust! Je kunt ook gerust aan je ouders uitleggen dat je hierover nadenkt na het zien van de film. Hoe denk jij hierover? Vind je het spannend om dat aan je ouders te vertellen? Dat zou ik ook niet gek vinden! Zou je het fijn vinden om hier vaker met een van ons over te praten? We hebben hier een speciale chat-app voor. Je kunt hier meer informatie over vinden op https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Kun je hiermee verder Yara? Ik hoop het! Weet in ieder geval dat het niet raar is dat je hierover nadenkt, ik weet zeker dat wij niet de enige zijn die dat doen! :) Veel liefs, Nicole

hi, ik vind het niet raar hoor! Ik denk ook vaak na over dat soort dingen, en ik heb het er ook vaak over met mijn moeder. Luna

lieve Yara, Het is helemaal niet raar dat je dat soms denkt. Ik heb dat namelijk ook heel erg vaak. Ik ken het gevoel, ik dacht dat vroeger precies het zelde. in ieder geval, ik wil zeggen dat het niet erg is en dat je er niet voor hoeft te schamen. GROETJES: kiki

Hee Yara, Wat goed van je dat je deze vraag stelt op ons forum. Mooi om te lezen dat je ouders nog steeds goed met elkaar kunnen. Ik herken me helemaal in jouw situatie. Een aantal jaar na de scheiding van me ouders (en soms nog wel eens) vroeg ik me af hoe alles gelopen zou zijn als mijn ouders nog steeds bij elkaar waren. Vragen als: Zou ik nog steeds in dezelfde plaats wonen? Deed ik hetzelfde werk als wat ik nu doe? Zou het mijn keuzes ontzettend hebben beïnvloed? Al deze vragen spelen soms nog steeds in men hoofd rond. Gelukkig sta ik hier persoonlijk niet lang bij stil. Heb nu een gelukkig leven met gescheiden ouders en ben blij met de keuzes die ik heb gemaakt, soms goed en soms slecht. Het is totaal niet raar dat je over zulke dingen nadenkt. Volgens mij heeft ieder kind van gescheiden ouders die momenten wel, je bent niet alleen dus. Het bespreken met je ouders kan goed zijn zolang het geen gevoelig punt is. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en weet dat je niet alleen deze vraag heeft of stelt. Ik wens je veel liefs , Groetjes Gerjan

Lieve Yara, Wat goed dat je hier op het forum om advies vraagt zeg! En wat een goede vraag stel je. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je dat afvraagt, maar weet je dat het helemaal niet gek is dat je over zulke dingen nadenkt? Ik denk dat het heel normaal is, dat dat iets is wat vanzelf gebeurt. Ik denk dat de meeste kinderen met gescheiden ouders daar weleens over nadenken hoor. Ik heb daar zelf vroeger ook wel vaker over nagedacht, en als ik eerlijk ben vraag ik het me nog steeds weleens af hoe dat geweest zou zijn. Ik denk dat dat ook best iets is wat je aan je ouders kan uitspreken hoor, dat je je dat afvraagt, dat is helemaal niet raar. Ik denk dat ze dat wel zullen begrijpen. Zeker als je vader je filmpjes heeft laten zien van die tijd waarin ze nog samen waren. Ergens wel heel fijn dat die beelden er zijn, zo kun je toch een beetje een beeld vormen van hoe het geweest zou zijn :) Weet je wat misschien ook fijn voor je is, een buddy. We hebben hier bij VillaPinedo een buddyproject. Als je je daarvoor opgeeft, wordt je gekoppeld aan een buddy, en dat is net als jij en ik een jongere met gescheiden ouders. Via de MyBuddy app kun je dan met elkaar praten, ook over dit soort dingen. Dan kan je je gedachten en gevoelens delen met iemand die je begrijpt, zonder dat je je ouders daarmee lastig hoeft te vallen. Het hoeft natuurlijk niet, maar ik kan me voorstellen dat je dat wel fijn vindt. Als je daar meer over wilt weten, heb ik hier de link voor je: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Dan kun je rustig eens lezen wat het inhoudt, en of je denkt dat je er wat aan kan hebben. Ik hoop dat ik je met mijn advies een beetje heb kunnen helpen. Mocht je meer vragen hebben, dan ben je hier altijd welkom :) Veel liefs, Samantha

hallo yara dat is niet raar als je er over nadenkt ik denk dat iedereen dat wel doet

Hoi lieve Yara, Bedankt voor je berichtje, wat fijn dat je je vraag hier stelt. De situatie die jij beschrijft herken ik super goed, ik heb zelf een tijdje geleden in een hele vergelijkbare situatie gezeten. Ik was met mijn vriend bij mijn opa en oma en we keken inderdaad ook een film van toen ik nog heel jong was. Een groot deel van de film ging vooral over mij bij hen thuis, maar ineens kwam er een stukje waarop mijn vader en moeder allebei ook te zien waren. Ze hadden het gezellig met elkaar en ook de andere mensen die te zien waren. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik nog erg jong was dus ik kan me eigenlijk niet herinneren hoe het was toen zij nog samen waren. Ik vond het daarom heel leuk om te zien, maar ik had het idee dat mijn opa en oma het spannend vonden want ze spoelden de film verder naar het volgende stukje. Misschien dachten ze wel dat ik er misschien verdrietig van zou worden. Het zien van de film zorgde bij mij ook dat ik na ging denken over hen samen, dus dat is helemaal niet gek! Je schrijft dat je je vader of moeder hier niet mee lastig wilt vallen. Zou je hen iets specifieks willen vragen? Is er iets dat je graag van hen wilt weten? Ik wil je in ieder geval zeggen dat het helemaal niet gek is dat je eraan dacht en ik denk stiekem ook niet dat jouw ouders dat zouden vinden. Ik wens je heel veel liefs! Lotte