Hoe moet je er mee omgaan?

haii Linde, ik snap dat heel goed zelf zijn mijn ouders vorig jaar gescheiden dus ik kan me dat nog goed herrineren. Ik zou er vooral ook veel over praten met je ouders en kijken hoe je toch zo goed mogelijk verder kan leven. Groetjes Nina en heel veel succes❤️

Lieve Linde, Goed dat je het forum hebt gevonden! Wat vervelend dat je ouders gaan scheiden... Ik vond dit zelf in het begin ook heel moeilijk en wist niet hoe ik hier mee om moest gaan. Voor mij helpt praten heel erg. Ik heb het er met mijn beide ouders over gehad, maar ook met vrienden en vriendinnen, familieleden of iemand anders die ik vertrouw. Soms helpt het voor mij ook om op te schrijven hoe ik me voel, dan hoef ik even niet met iemand te praten, maar dan kan ik het van me af schrijven. Muziek luisteren helpt voor mij vaak ook, daar word ik vrolijk van. Misschien helpen deze dingen voor jou ook. Daarnaast is een buddy misschien fijn, dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft en weet wat jij meemaakt. Met je buddy kan je in vertrouwen hierover praten. Meer info kan je vinden via dit linkje: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Hopelijk heb ik je zo een beetje kunnen helpen. Als je ergens mee zit, twijfel vooral niet om een berichtje op het forum achter te laten! Heel veel succes en liefs, Anique

Hoi! Mijn ouders zijn nu bijna 4 jaar geleden gescheiden. Maar geloof me, het wordt wel beter. Als je ouders uit elkaar gaan dan leer je voor jezelf te zorgen, je word er sterker van. Maar natuurlijk is het niet altijd even leuk. Je went er vanzelf wel aan. Mijn tip is om het tegen je klas en vrienden te zeggen want je bent zeker weten niet de enige. En die kinderen kunnen je dan ook helpen. Veel succes verder! xx

Hoi Linde, bedankt voor je berichtje op het forum. Het is een lastige vraag waar geen antwoord op is wat goed is .Hoe je met een scheiding omgaat is voor iedereen namelijk anders. Ik kan je natuurlijk wel vertellen hoe ik het heb gedaan (want daar vraag je ook naar). Mijn ouders zijn 5 jaar geleden gescheiden. Daarvoor maakten ze al jarenlang regelmatig ruzie met elkaar, waar ik vaak tussenin stond. Mijn moeder praatte na zo'n ruzie namelijk heel erg negatief over mijn vader tegen mij. Natuurlijk voelde dat niet fijn, omdat het overkwam alsof ik tegen mijn vader werd opgezet. Mijn moeder zei ook vaak na een ruzie dat ze bij mijn vader zou weggaan. Maar dat deed ze nooit.. Tot 5 jaar geleden dus. Toen kwam het nieuws dat mijn moeder bij mijn vader zou weggaan. Op dat moment stortte mijn wereld in. Ook al had mijn moeder het al zo vaak gezegd, ik geloofde het niet meer omdat ze het niet deed. En nu was het wel werkelijkheid.. ik had heel veel verdriet en wist niet zo goed wat er allemaal zou gaan gebeuren. Ik heb er veel om gehuild. Een week later vertelde mijn moeder dat ze al een tijdje een nieuwe vriend had en dat ze bij hem zou gaan wonen. Toen werd het verdriet nog sterker. Ook kwamen er gevoelens van boosheid en teleurstelling. Ik had nooit van mijn moeder verwacht dat ze ons zoiets zou aandoen en er dan ook nog een tijdje over zou liegen. Het heeft erg veel tijd gekost om eroverheen te komen en het allemaal een plekje te kunnen geven. Dus het antwoord op jouw vraag over hoe ik met de scheiding omgegaan ben is: Tijd nemen. Heel veel tijd. Alle tijd die ik nodig had om te kunnen verwerken wat er gebeurde en hoe het verder zou gaan. Er veranderde op dat moment veel en dat had veel invloed op mij. Op wie ik was, op hoe ik me voelde, op de relatie met mijn moeder.. Dat heeft voor veel verdriet en pijn gezorgd, maar uiteindelijk is die pijn gaan zakken en kon ik ermee omgaan. Ik heb er veel over gepraat met mensen om me heen, zoals mijn vader, vriendinnen n mijn oma. Bij hen kon ik mijn hart luchten en dat heeft me veel geholpen. Ik had dit alleen niet gekund dus ik ben heel blij met de hulp van anderen die ik toen kreeg. Ik zou jou dus willen zeggen: Neem de tijd en praat erover (als je dat fijn vindt). Natuurlijk ben je ook altijd welkom op het forum. Daarnaast kun je, als je erover praten moeilijk vindt, een dagboek bijhouden. Zo schrijf je je verhalen op in plaats van dat je ze vertelt tegen iemand, maar het voelt wel alsof je je hart hebt kunnen luchten. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en ik wens je veel sterkte, Liefs, Nadine