Hoe kan ik mijn zusjes helpen?

Hey Rachel, Allereerst wat ben jij een toffe zus dat je je zusje wilt helpen. Ik herken dit wel. Mijn vader trok na de scheiding gelijk bij zijn nieuwe vriendin in en zij is er bijna altijd bij als we met hem afspreken. Hier heeft mijn zusje in het begin ook erg last mee gehad, mijn broertje kreeg dat pas later. Ik zelf, ik heb mij er maar bij neergelegd dat zij er eenmaal is. Maar dat is niet makkelijk, voor jou niet, je zusje niet en voor je vader en zijn vriendin niet. Er verandert een hoop in jullie leven. Waarom lukt het jou wel? En welke dingen vind jij moeilijk en hoe ga jij daarmee om? Misschien kan je dat gesprek met je zusje aangaan. En haar uitleggen dat je haar moeite begrijpt, en jouw uitdagingen met de vriendin van je vader beschrijven en dan vertellen hoe jij er mee omgaat? Als oudere zus, kijken jongere zusjes vaak tegen je op. Mijn zusje deed dat ook en naar een paar gesprekken (duurde wel even, ca. 10 maanden maar wij hadden de verwerking van de scheiding er ook nog bij) en het idee dat ik er ook was, is mijn zusje uiteindelijk mee gegaan. En maken wij er regelmatig even grapjes over als we het zwaar hebben gehad. We hebben namelijk wel eens avonden gehad dat we dachten, jeetje waarom doen we dit. Maar dan waren we lekker aan het zingen op de terug weg naar huis en maakte dat het helemaal oke. Want we deden het samen en zagen onze vader. En dat was voor ons juist heel belangrijk. Mocht je zusje er nog niet klaar voor zijn, geef haar dan wat tijd. Hoe moeilijk ook, maar iedereen doet het op zijn eigen tempo. Dus mijn tip, praat veel met elkaar. Luister naar haar gevoelens en obstakels, maar deel ook de jouwe. Leer van elkaar en geef elkaar het gevoel dat niks jullie zussenband kan breken, ook niet een meningsverschil over een nieuwe partner wel of niet aardig vinden. En dat jullie dit samen doen! Heel veel succes. Liefs, Kirsten