Hoe kan ik hiermee omgaan?

Hey Fenna, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was, dus dat is al een poosje geleden.. Ik heb geleerd dat het voor mij altijd erg fijn is als ik in gesprek met ze ga over onderwerpen die ik vervelend vind of juist leuk vind om te doen! Het is voor mij altijd fijn en belangrijk geweest om deze grenzen aan te geven. Niet alleen zodat ik aangeef wat ik wil, maar ook omdat mijn ouders dan beter rekening met mij konden houden. Je kan hierbij denken aan het contact dat zij met elkaar hebben over bepaalde dingen waar je als kind niets mee te maken wil hebben. Over geldzaken bijvoorbeeld. Of juist over de vakanties. Hoe meer je met ze in gesprek gaat over de situatie hoe makkelijker het wordt. Het is niet en nooit erg als je wil vertellen dat je het soms lastig en vervelend vind hoe de situatie nu is. Het is dan aan je ouders en jou samen om te kijken hoe ze het voor jou dan wel prettiger kunnen maken in huis of als je bij ze bent en je bijvoorbeeld de andere ouder mist. Mocht je nog meer vragen over de scheiding hebben mag en kan je deze altijd stellen Fenna! Liefs, Jesse

• De open brief lezen op de website van Vila Pinedo (deze vind je bij 'verhalen').
• Blijf praten met mensen die je vertrouwt. Dit kan erg fijn zijn en een opgelucht gevoel geven.
• Probeer te onthouden dat het niet jouw schuld is en dat je niet de enige bent. Ook zijn de gevoelens en de vragen die je hebt normaal!
• Praat er met je ouders over. Ze houden heel veel van je en willen je vast helpen en er voor je zijn.
• Als je praten lastig vindt kan je ook gaan tekenen, bewegen of schrijven. Hierin kan je ook veel gevoel kwijt.
• Wees lief voor jezelf! Ga leuke dingen doen met mensen om je heen, kijk leuke en grappige filmpjes of schrijf een lieve brief aan jezelf. Hierin kan je allemaal dingen schrijven die je leuk vindt aan jezelf of de dingen waar je dankbaar voor bent. Hier ga je je snel beter door voelen!