Hoe kan ik haar helpen?

Hoi lieve M, Dankjewel voor het stellen van deze mooie vraag. Wat ontzettend lief van je dat je je leerlinge wilt helpen! Ik hoop dat ik je met dit berichtje verder kan helpen en je vragen kan beantwoorden. Allereerst denk ik dat het belangrijk is dat je aan de leerlinge bekend maakt dat je openstaat om naar haar te luisteren, mocht je dat nog niet gedaan hebben natuurlijk. Als zij er voor open staat, kan je met haar een gesprekje kunnen starten. Zo houdt je de deur open en kan ze naar je toe komen als ze er behoefte aan heeft. Gezien haar leeftijd is het denk ik belangrijk dat je het een beetje laagdrempelig houdt om in haar belevingswereld te blijven, wellicht dat je haar apart kan nemen om samen te tekenen bijvoorbeeld (mocht ze op je aanbod ingaan). Zo kan je rustig het gesprek openen en kijken hoeveel ze zelf erover kwijt wil. Ik was zelf niet zo'n prater tijdens de scheiding van mijn ouders en het kan natuurlijk zijn dat zij ook zo in elkaar steekt. Ik vond het destijds fijn dat niemand mij dwong om het over de scheiding van mijn ouders te hebben. Als ze er dus niet over wil praten, is dat geen falen vanaf jouw kant! Zolang de deur open is, kan ze altijd naar je toe komen of je kan het op een later moment nog eens aankaarten. Iets wat ik zelf verder graag doe als ik met een jonger kind over mijn gescheiden ouders praat, is het vertellen over mijn eigen verhaal. Ik zeg vaak dat ik het er moeilijk mee heb gehad dat mijn papa en mama niet meer samen zijn en dat ik dat soms nog steeds vind. Daarnaast zeg ik vaak ook dat het normaal is om verdrietig/boos/teleurgesteld te zijn en dat al die gevoelens er mogen zijn. Je kan haar vertellen hoe jij je voelde of welke dingen jou geholpen hebben. Denk bijvoorbeeld aan het meenemen van een knuffel of een foto als ze van ouder wisselt. Verder is het natuurlijk altijd fijn om te horen als iemand zegt dat je er voor diegene bent, dus ik zou haar op het hart drukken dat ze bij je terecht kan met meer vragen of als ze er over wil kletsen. Mocht je het leuk vinden om vaker je kinderen te helpen met je eigen verhaal, wellicht is dan het worden van Buddy of Forumlid wel iets voor je! Via deze link kan je meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/vrijwilligerswerk/aanmelden-als-vrijwilliger/. Nogmaals bedankt voor je vraag en ik hoop dat ik je verder heb kunnen helpen! Heel veel liefs en succes, Maret

Lieve M, Wat ben ik ontzettend blij om te lezen dat er mensen zijn zoals jij. Daar word ik ontzettend gelukkig van! En ik wil even benoemen dat ik het ontzettend waardevol vind dat jij je zo wil inzetten voor jouw kids op de basisschool. Maret heeft ook al een fijn, uitgebreid berichtje gestuurd. Ik zal proberen er een kort en krachtig bericht van te maken. Ik was zelf iets ouder, 11 jaar, toen mijn ouders wilden scheiden. Wat ik heel erg prettig vond in die periode is dat ik niet gedwongen werd over de situatie te praten. In mijn geval deelde mijn moeder al veel met onze leraar, maar die wilde ook wat voor mij doen. Zo bedacht hij dat een heen-en-weer-schriftje misschien wel een optie zou zijn. Als ik dan ergens mee zat, kon ik dat in het schriftje schrijven. Aan het eind van de dag kreeg is deze dan weer terug van mijn leraar, vaak met een lief antwoord erin. Dit is natuurlijk erg laagdrempelig, waardoor ik me vaak ook veilig voelde om wel dingen face-to-face te delen. Nogmaals, dit werkt natuurlijk alleen als je al goed kan schrijven en lezen et cetera. Ik denk dat het vooral belangrijk is, wat ook al eerder werd genoemd, dat je er vooral geen druk op moet leggen. Als je de nadruk legt op het feit dat alles anders is, voelt het vaak verkeerd. Als je duidelijk maakt dat niks gek is, denk aan verdriet of een keer spullen niet bij haar, is de stap vaak minder groot om het erover te hebben. Vaak voel je je als kind van gescheiden ouders een buitenbeentje en dat is juist wat je wil voorkomen. Zoals Maret ook al geschreven heeft, denk ik dat het zou helpen om spelenderwijs met haar in contact te komen. Denk aan het maken van een schilderij, het vertellen van een sprookje (fantasie gebruiken en iets zelf bedenken creëert vaak herkenningspunten) of iets in die richting sluit meer aan bij haar leeftijd. Verder denk ik ook dat als jouw leerling echt heel hoog in emotie zit, dat ze echt vanzelf wel naar je toe stapt. Nogmaals, ik ben echt al ontzettend trots dat je vraagt om hulp en bereid bent om je eigen ervaring hierin te gebruiken. Ik vind je ontzettend stoer dat je je zo kwetsbaar durft op te stellen om andere kinderen hierbij te helpen. Schroom niet om zelf ook je vragen hier te stellen, want wij zijn er ook voor jou! Heel erg veel succes en het zou leuk zijn om nog eens van je te horen! Liefs, Renée

Mijn ouders zijn ook gescheiden en het is rot wat ik fijn vind is er niet te veel over praten en haar een beetje geruststellen

Hoi M, Even een korte reactie, hoop dat je er nog wat aan hebt. Ik ben zelf leerkracht van groep 1/ 2 en zoals er al eerder is aangegeven lijkt het mij ook belangrijk dat ze weten dat ze naar je toe kunnen en zich vertrouwd bij je voelen. Misschien door te vertellen dat jij het ook hebt meegemaakt. Het is natuurlijk ook per kind verschillend hoe ze ermee omgaan, het ene kind wil er wel over praten, het andere kind niet. Ik had vorig jaar een kindje in mijn klas van wie de ouders gingen scheiden. Ik heb toen het boekje: 'lewis woont in twee huizen' klassikaal voorgelezen. Uiteindelijk hebben we daar ook klassikaal over door gepraat en heb ik verteld dat mijn ouders ook gescheiden zijn en kort verteld hoe dat voor mij was/ is. Verder vond ik het ook belangrijk ouders in een dergelijk 'traject' te betrekken, maar heb het daar vooral ook over met je stage begeleider ;) Groetjes, Cylia

Super bedankt lieve iedereen voor jullie mooie en enorm hulpzame reacties. Deze adviezen ga ik zeker gebruiken. Ik ben blij verast te zien dat er zulke goede en informative sites beschikbaar zijn als die van villa pinedo. Nog maals mijn dank en waardering voor de super goede adviezen. Liefs M