Hoe bespreek je dat

Hoi mees, Bedankt voor je berichtje op ons forum! Dat is heel logisch. Mijn ouders zijn ook gescheiden toen ik drie was en in het begin was ik ook liever bij de ene ouder dan de ander, dus dat is denk ik heel normaal! Bij mij zelf is het wel weggegaan na een tijdje en ben ik nu bij beide ouders even graag, dat kan bij jou vast ook gebeuren. Maar als je het nu graag wil oplossen zou ik het als eerst aan je moeder vertellen, en kijken of je daar met haar over kan praten. Als je het aan je vader wil vertellen, maar dat niet durft of eng vindt, kan je hem bijvoorbeeld een brief schrijven of aan je moeder vragen of zij met hem erover kan praten, of samen met jou en je vader. Als je het echt een stuk minder fijn vindt bij je vader kan je misschien vragen of je een dag of een paar dagen minder naar hem toe kan, ook aan je moeder. Ik snap dat dat misschien heel eng lijkt, maar ze snappen je vast wel! Succes!

Lieve Mees, ik herken je gevoel heel erg, ik ben ook liever bij mijn moeder dan mijn vader, en dat is helemaal niet gek! Als je je fijner voelt bij een van je ouders, betekent het nog niet dat je dan kiest tussen papa en mama, want je houdt nog steeds van allebei. Je hoeft namelijk helemaal niet te kiezen! Maar je mag wel vertellen wat je fijner vindt. Je kan dan bijvoorbeeld zeggen tegen papa en mama dat je het bij hun allebei heel fijn hebt en heel leuk hebt en vaak langs wil komen, maar dat bij mama je thuis is, als je dit zo voelt. Vaders en moeders willen heeeel graag van kinderen horen wat ze denken en willen, want dan kunnen ze daar rekening mee houden! Ze hebben liever dat je eerlijk bent, dan dat je ergens mee zit. Papa zal jou denk ik echt wel begrijpen. En als je je schuldig voelt tegenover papa, dan kan je altijd nog tegen hem zeggen dat je hem heel graag wil blijven zien en dat je blij bent met hem als papa. Ik weet zeker dat jij dit kan Mees! Liefs, Micha