Hij heeft ons verlaten

Hoi Tess, wat dapper dat je hier een berichtje plaatst! Ik kan me voorstellen dat het lastig is dat je vader zo ver weg woont en dat hij een nieuw gezin heeft. Ik vond het ook altijd heel raar als mijn vader een nieuwe vriendin had. Heb je al eens geprobeerd met je vader te praten over wat jij van de situatie vindt? Wat zegt hij dan? Als je het nog niet met hem hebt besproken, zou ik voorstellen om het er met hem over te praten zodat hij weet hoe je je voelt. Ik heb vaker meegemaakt dat mensen echt geen idee hebben wat ik voel, totdat ik het er met ze over heb. Als je het dan aan ze vertelt dan kunnen ze er iets mee doen. Als je praten spannend vind zou je ook een brief kunnen schrijven aan je vader, dan kan je al je gevoelens rustig kwijt op papier (of e-mail) en dan heb je minder last van plotselinge emoties dan tijdens een gesprek. Je vader kan de brief dan ook rustig lezen en er goed over nadenken. Met wie in je omgeving zou je er nog meer over kunnen praten? Ik vind het altijd fijn om met vrienden en vriendinnen te praten over dingen die me dwars zitten, daar haal ik heel veel steun uit. Als je verder nog behoefte hebt om te praten met iemand die ook gescheiden ouders heeft, dan kan je bij Villa Pinedo een buddy aanvragen via deze link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Veel succes! Liefs, Hilde

Hee Tess, Wat stoer van je dat je hier op ons forum je vraag stelt!. Wat naar dat je vader zo is weggegaan, lijkt me best lastig. Weet dat je altijd bij ons terecht kunt voor je verhaal. En wat betreft je vader snap ik goed dat je hem haat, het is ook niet leuk dat hij zomaar is weggegaan. Mijn vader is ook zo opeens vertrokken zonder dat wij het wisten, hij kwam op een dag niet thuis. Op dat moment dat ik wist dat hij niet meer thuis zo komen haatte ik hem ook heel erg. Maar ook mijn vader kreeg een nieuwe vriendin die ik helemaal niet mocht. Dit vond ik heel moeilijk want hij leek gelukkig en ik was dat niet. Ik heb daarover veel gepraat met iemand die ik vertrouwde en gevraagd wat ik moest doen. Helaas is bij mij eruit gekomen dat ik hem niet meer wou zien. Nu woonde mijn vader nog gewoon hier in Nederland en de jouwe niet. Probeer met hem te praten over hoe jij je voelt. Leg hem uit wat je voelt als je hem ziet, hij zou je denk ik wel begrijpen. Hij is tenslotte weggegaan en daar heb jij niet om gevraagd. Wanneer je liever met iemand anders praat kun je je altijd aanmelden voor een buddy. Ook kunnen buddy's goed luisteren als je dat fijn vind. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Veel liefs en geluk, Gerjan

Hey Tess! Wat stoer dat je hier je verhaal wilt doen, en wat dapper dat je zo goed kan verwoorden wat je voelt. Ik kan me heel erg goed voorstellen dat jij je vader nu niet meer wilt zien. Je hebt vast het gevoel dat je bij het oud vuil gezet bent. Zelf had mijn moeder na de scheiding gelijk een nieuwe vriend, en was helemaal gelukkig met mijn broertje en de dochter van zijn nieuwe vriend, terwijl ze mij aan de kant schoof. Ze woonde nog wel dichtbij, maar ik zag haar bijna niet meer, en ook met mijn diploma uitreiking had ze eigenlijk geen tijd om langs te komen omdat ze eigenlijk op haar stiefdochter moest passen. Ook met mijn verjaardag was ze de halve dag weg terwijl ze nog niet eens echt gescheiden was van mijn vader. Dit heeft mij heel erg veel pijn gedaan, en hierdoor hebben we lange tijd geen contact gehad. Dit wilde ik niet. Ik weet niet of ik zou zeggen dat ik haar haatte maar mijn liefde was zeker verdwenen. Uiteindelijk kreeg ik een scooterongeluk, waardoor ik in het ziekenhuis kwam te liggen. Daar heb ik heel veel aan haar steun gehad en was ze er echt alleen voor mij. Hierna is het contact weer een beetje gaan groeien. Het zal nooit meer zo worden als het was, maar ik heb besloten dat ik haar een kans geef. Ze zal nooit echt veranderen maar laat nu wel zien dat ze spijt heeft, en doet haar best om mij weer op een eerste plek samen met mijn broertje te zetten. Ik denk dat het belangrijk is om duidelijk te blijven naar je ouders. Als jij tegen je mama vertelt hoe jij je voelt kunnen jullie samen kijken naar een oplossing. Ik kan me voorstellen dat jou moeder ook geen fijn gevoel heeft als jou vader naar Nederland zou komen. Misschien kunnen jullie een afspraak maken met je vader zodat jullie er allemaal een geod gevoel aan over houden. Eventueel kun je je nog aanmelden bij het Buddy-project. Dit zijn jongeren die jou willen helpen, en naar je luisteren als je dit fijn vind. Je kunt hier meer informatie vinden. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Lieve Tess, Ik hoop dat het ondanks dat je vader langs komt je een fijne vakantie heb, en dat het weer goed komt tussen jullie. lieve groetjes, Charlotte

Lieve Tess, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden en wat knap dat je een vraag durft te stellen! Ik snap dat het erg lastig is dat je vader zo ver weg woont en dat je het niet leuk vindt dat hij een nieuw gezin heeft. Mijn vader had een lange tijd een nieuwe vrouw en zij zelf had al 3 kinderen. Mijn zus en ik voelde ons vervangen en buitengesloten maar hebben hier toen niets mee gedaan. Ik snap dat je het moeilijk vind om je vader weer te zien, toch zou ik je willen voorstellen om even met hem te praten om jouw gevoel kwijt te kunnen. Dit zou je ook samen met je moeder kunnen doen als je hem niet alleen wil zien. Vind je het echt nog te spannend om al je gevoel te delen, schrijf het dan op, neem de brief mee wanneer je hem ziet en laat het hem lezen als je het zelf niet meer durft te vertellen. Ik kan natuurlijk niet zeggen wat je vader denkt, maar de meeste ouders krijgen geen kinderen om niet van ze te houden. Daarmee wil ik zeggen dat ik denk dat je vader jou waarschijnlijk ook heel erg mist! Al zie je hem maar 1x in de hele vakantie en komt er niet uit wat je er van verwacht, dan heb je het toch geprobeerd! Wil je er meer over praten in privé met iemand die ook gescheiden ouders heeft? Vraag dan een Buddy aan hier op de Villa Pinedo Site! https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat mijn berichtje je een beetje heeft kunnen helpen! Heel veel succes en liefs, Charlotte