Heen en weer spullen

Lieve Zoë , Dankjewel dat je moeite hebt genomen om naar ons forum te komen om je vraag te stellen, super! Ontzettend vervelende bijkomstigheid van een scheiding is inderdaad het verslepen en verhuizen van alle spullen die je dagelijks nodig hebt. Zelf heb ik 8 jaar geleefd in een co-ouderschap, altijd was ik wel weer boeken vergeten of had ik een bepaalde favoriete trui die dan toevallig net weer bij de ander lag. In de loop der jaren ging ik simpelweg leren beter organiseren, je moet tenslotte roeien met de riemen die je hebt. Ik kan helaas geen tip geven die ervoor gaat zorgen dat je geen spullen meer hoeft te sjouwen/verhuizen, het enige wat ik je kan meegeven is dat het misschien het makkelijkst is om te proberen te accepteren dat dingen best wel anders zijn dan 'normaal'. Dit gaat je helaas wat extra tijd en frustratie kosten, en af en toe ga je wensen dat het voor jou net zo makkelijk was af voor een ander. Het enige wat ik verder nog kan meegeven is, probeer zo goed mogelijk te worden in het organiseren, misschien is dit een manier om zoveel mogelijk frustratie te voorkomen. Je weet nu toch al dat er weinig anders op zit, je kan in ieder geval proberen het beste ervan te maken. Dan word je er vanzelf een pro in, zeker weten. Helaas heb ik geen kant en klare oplossing voor je maar ik hoop dat ik je toch een beetje heb kunnen motiveren om het weer te proberen. Als je nog meer vragen hebt ben je altijd van harte welkom om terug te komen naar ons forum. Mocht je nou behoefte hebben aan structureel contact met een kind met ervaring met gescheiden ouders, dan bieden we vanuit Villa Pinedo zogenaamde 'buddy's ' aan. Via een speciale app kun je chatten met een van ons om al je vragen en onzekerheden te bespreken. Aanmelden kan via onderstaande link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Heel veel kracht en succes toegewenst. Je kan het!! Liefs Joost

Hey lieve Zoë Wat goed dat je deze vraag durft te stellen en wat fijn dat je ons forum hebt gevonden. Wat een herkenbare situatie zeg! Mijn ouders hebben ook een co-ouderschap. Ik doe hier zelf al meer dan een jaar niet meer aan mee, maar mijn broertje pakt nog elke week al zijn spullen in. Ik heb het twee jaar lang ook gedaan en ik vond het zelf in het begin verschrikkelijk. Na een tijdje heb ik er wel mijn weg in gevonden. Ik had zelf nooit zoveel broeken, dus die gingen altijd mee. Als ik wist dat ik een feestje had, zorgde ik dat ik iets leuk/feestelijks in de tas had zitten. T-shirts nam ik meestal maar 4 mee van de ene naar de andere plek. Ik heb het zelf nooit moeilijk gevonden met mijn kleding, maar eerder met mijn make-up. Ik had in ieder huis een verschillende highlighter liggen, een verschillende mascara en zelfs eyeliner. Ik was zo bang dat ik iets vergat, dat ik het maar op die manier deed. Ik ben zelf geen organiseertype dus was ik het over en weer sjouwen al snel zat. Na twee jaar ben ik bij mijn moeder blijven wonen en dit vind ik nog steeds een hele fijne beslissing. Ik heb veel meer rust in mijn hoofd, omdat ik niet telkens meer hoef te stressen over wat er wel en niet bij papa al lag. Ik wil hier niet mee zeggen dat je bij één ouder moet gaan wonen, maar dit was een manier die mij hielp. Ik heb ook nog een paar tips voor je. Maak anders een lijstje van wat je al bij je ouders hebt liggen. Hoeveel ondergoed, shirts, broeken etc. Of maak een lijstje van wat je elke week weer mee moet nemen. Zo heb je wat meer grip en inzicht op de situatie. Misschien als je een leuk shirt ziet en die toevallig in twee verschillende kleuren leuk vind, kan je ze alle twee kopen. Dan leg je er een bij je moeder en een bij je vader. Dat doet een vriendin van mij vaak ;). Ik probeerde altijd het essentiële mee te nemen. Dus hoeveel ondergoed heb je nou echt in 1 week tijd nodig? Je moet het niet zien als je koffer inpakken voor een vakentie, want zoveel kleding pakte ik altijd in. Als je iets mist of iets vergeet zou je altijd aan je ouders kunnen vragen of ze op en neer willen rijden. Dat ligt er natuurlijk wel aan hoe ver je ouders van elkaar af wonen. Zouden dit tips zijn waar je iets mee zou kunnen? Lieve Zoë, ik kan niet beloven dat het ooit iets niet-frustrerends wordt, maar je kan er wel iets aan doen om het iets makkelijker te maken voor jezelf. Je zou er zelfs nog met je ouders over kunnen praten. Misschien weten zij wel een oplossing om de frustraties te verminderen. Zet hem op kanjer! Ik weet dat jij dit kan! Veel liefs, Manon