Heel erg veranderd

lieve Daisy Ik ik snap heel goed hoe je je voelt ik had het een paar weken geleden precies hetzelfde maar ik heb al mijn moed verzameld en ben naar mijn vader gegaan om te vertellen wat.me dwars zat aan hem en ik weet dat ik dat heel moeilijk vondt om te doen maar ik ben naar hem toe gegaan en heb uren gepraat het was niet gelijk opgelost hoor maar je moet ergens beginnen en als je het spannend vindt om er over te praten met hem dan neem je je moeder mee en spreek je niet af bij zijn huis of het huis van je moeder maar ergens in een park of op een rustige plek dan kun je daar er over praten. en als dat niet lukt kun je ook naar een psygoloog gaan daar ga ik nu ook naar toe en dan praat ik met haar over mijn problemen en we zoeken dan samen een oplossing ik hoop dat je hier wat aan hebt groetjes Julia

Lieve Daisy, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Wat vervelend dat jouw vader zo erg is verandert. Ik herken dat wel heel erg, want mijn vader heeft ook een nieuwe vriendin waardoor hij heel anders is gaan doen. Heb je al geprobeert hierover met je vader te praten? Misschien als je hem verteld dat je het niet fijn vind dat hij zo snel boos is, hij er rekening mee kan houden. Ik vind dat als jij liever bij je moeder wilt blijven, dat moet kunnen. Ik had een half jaar geleden precies hetzelfde. Ik werd ouder en kreeg een leven bij mijn moeder, als ik naar mijn vader ging moest ik alles achterlaten. Ik heb het hier over gehad met mijn vader en heb met hem afgesproken dat ik nu geen weekenden meer vast hoef te gaan. Misschien dat dit voor jou ook fijner is, zodat je je niet verplicht voelt. Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Liefs, Esmée

lieve Daisy. Ik ik snap heel goed 2at jij nu voelt ik had namelijk precies het zelfde ik heb wel een paar tips voor je je kunt misschien praten met je vader en zeggen wat je vindt maar als je gaat praten is het misschien handig om dat niet bij hem thuis te doen of bij je moede maar in een park ofzo want dan ben je niet alleen en als je at spannend vindt kun je misschien een vriend of vriendin of je moeder mee nemen je zou ook met een psygoloog kunnen praten dat die doe ik nu ook en dan zou je samen met je psygoloog psycholoog en vader en moeder een oplossing kunnen zoeken Ik hoop dat je hier wa aan hebt groetjes julia

hoi Daisy, wat vervelend dat je ouders zijn gescheiden. Mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden. ik kan me niet meer herinneren hoe alles was maar ik ben wel minder bij mijn moeder gaan wonen want zij word ook snel boos. mijn tip is om met je moeder en met je vader te gaan praten en als dat niet werkt kan je met de huis arts gaan praten zelf heb ik dat ook gedaan en ik ga binnen kort naar een kinderpsycholoog ik vond het ook erg eng om te doen want mijn moeder kan ook erg boos worden. ze heeft veel dingen gedaan om er voor te zorgen dat ik weer daar ga wonen nou denk ik niet dat ik dat ooit nog ga doen maar je kan altijd gaan praten. ik hoop dat het werkt. groetjes Dominique