Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Heel erg moeilijk

, jaar

mijn ouders zijn bijna 5 jaar geleden gescheiden.. mijn broertje van nu 11 heeft het er heel erg moeilijk mee. mijn vader geeft hele andere opvoeding dan mijn moeder. mijn broertje is vaak boos en kan niet goed slapen als hij bij papa is. hij gaat vaak pas om half 1 naar bed net als mijn vader. hij gaat dan in bed liggen en dan huilen en boos doen. mijn vader heeft de hoop opgegeven en laat hem nu doen... maar ik kan dat niet aan zien en aan horen dus ga ik er naar toen(16) ik help hem dan maar hij geeft mij ook niet de ruimte. hij gaat dan vaak om 1 uur nog naar mijn moeder. maar daar gaat het ook niet goed. hij scheld mijn moeder en mij uit voor alles en niets. hij slaat en maakt veel kapot in huis. hij kan slecht tegen commentaar en van zijn playstation word hij ook helemaal boos. en ik weet niet wat ik er mee moet. ik kan erg goed me inleven in een ander maar ik weet echt niet wat ik moet. en ik moet van mezelf ook gewoon helpen. kunnen jullie mij helpen? wat moet ik hier mee? ik word er zelf ook heel verdrietig van.. groetjes Eva
OF

Reacties (2)

Kevin

bijna 6 jaar geleden

Hallo lieve Eva, Welkom op het forum van Villa Pinedo. Wat maak jij op dit moment een vreselijke situatie mee, zeg! Heel erg goed van jou dat je je verhaal met ons wilt delen. Voelt het goed om jouw gevoelens even van je af te schrijven? Toen mijn ouders gingen scheiden, was het ook heel erg wennen. Zelfs jaren later was het soms nog moeilijk en niet goed te begrijpen. Mijn ouders hadden ook andere regels in huis en dat was voor mij vaak onduidelijk. Mijn broertje kon ook heel goed boos worden tegen mijn ouders en ik voelde me dan verantwoordelijk. Het voelde alsof ik tussen mijn broertje en mijn ouders in stond: ik wilde geen partij kiezen maar had het gevoel dat dat wel moest. Herken je dat? Wat mij in deze situatie vaak heeft geholpen was denken: "Het is niet mijn verantwoordelijkheid!". Je ouders zijn verantwoordelijk voor de opvoeding en de regels in huis en zij moeten je broertje corrigeren als hij de regels overtreedt of jullie uitscheldt/ pijn doet. Ik kan me echter wel heel goed voorstellen dat jij voelt dat het jouw taak is, maar het is goed om te weten dat het dat dus eigenlijk helemaal niet is! Wat je zou kunnen doen is in gesprek gaan met je ouders en je broertje. Je kunt dan vertellen wat de situatie met jou doet en dat je er verdrietig van wordt. Denk je dat dat lukt? Wist je trouwens dat we jou bij Villa Pinedo ook kunnen koppelen aan een Buddy? Hier kun je 1-op-1 chatten met iemand die jouw situatie herkent en waar je dan wat vaker en sneller mee kunt praten. Zou je dat fijn vinden? Hier kun je wat meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Heeft dit jou een beetje geholpen, Eva? Weet in elk geval dat je er niet alleen voor staat en dat er altijd mensen zijn die naar je willen luisteren en die je kunnen helpen.

0

Evelien

bijna 6 jaar geleden

Lieve Eva, Wat dapper dat je je verhaal doet op ons forum. Ik herken wel wat je vertelt! Daarom wil ik je graag iets vertellen over mijn eigem ervaring. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was. Mijn vader is snel hierna hertrouwd en met mijn stiefmoeder kon ik het niet goed vinden. De situatie werd erger en ik vond het niet leuk bij mijn vader, maar ik kon ook niet bij mijn moeder wonen. Jij vertelt dat er ook veel verschil in opvoeding zit tussen jouw vader en moeder. Dat herken ik ook. Ik vond het erg moeilijk dat mijn vader streng was, maar wanneer ik bij mijn moeder op bezoek was of bleef logeren, mocht ik wel alles. Hoe is dat voor jou? Het hielp mij om hierover te praten met mijn zus. Zij liet mij inzien dat ik niks kan veranderen aan de opvoeding, maar het er wel met mijn ouders over kan hebben. Heb jij dat al eens gedaan? Als je dat moeilijk vindt, kun je hier 10 tips vinden die jou kunnen helpen om het gesprek aan te gaan: https://www.villapinedo.nl/blog/10-tips-hoe-kunt-praten-ouders/ Verder vertel je over jouw broertje. Je vertelt dat hij veel moeite heeft met de situatie en dit op verschillende manieren uit. Op het laatst vertel je dat jij niet meer weet wat je ermee moet. Mijn zusje vond de hele situatie bij ons thuis ook heel moeilijk. Ze brak veel regels en was erg opstandig. Ik voelde me vaak verantwoordelijk voor haar en haar gedrag, maar dat was ik niet. Dat wil ik jou ook meegeven. Het is niet jouw taak om te zorgen dat hij gelukkig is en dat hij zijn gedrag verandert. Dat is een taak van jouw ouders, omdat dat bij de opvoeding hoort. Daarom zou ik je mee willen geven om in gesprek te gaan met jouw ouders hierover. Als die stap te groot is, kun je eerst met iemand anders in jouw omgeving hierover praten. Bijvoorbeeld je mentor, een vertrouwenspersoon op school of een andere volwassene die jij vertrouwt. Ik ben toen naar mijn mentor gestapt en de hele situatie uitgelegd. Na een aantal keren zijn mijn vader en stiefmoeder op school komen praten met mij en mijn mentor en dat heeft mijn ouders ook in laten zien dat het gedrag van mijn zusje moest veranderen. Sindsdien is het beter gegaan. Dus nogmaals: jouw broertje is niet jouw verantwoordelijkheid, maar die van jouw ouders. Ik kan me voorstellen dat je hier nog over zou willen praten met iemand die naar jou kan luisteren en er voor jou is. Daar hebben we bij Villa Pinedo buddy's voor. Hier kun je meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Als je nog vragen hebt, kun je altijd reageren of een nieuw bericht schrijven! Heel veel liefs, Evelien

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter