Heel emotioneel

Hoi anoniem, Goed dat je je vraag hier op het forum stelt! Ik kan me goed voorstellen dat het helemaal niet fijn is om ineens zo emotioneel te zijn! Toch brengt een scheiding, helaas, vaak veel emoties met zich mee. Het is dus niet gek dat je zo snel emotioneel bent steeds. Ik heb dat zelf ook vrij lang gehad. Mij heeft het toen heel erg geholpen door er veel over te praten en over te schrijven. Pas toen ik dat ben gaan doen, ben ik het echt gaan verwerken en gaan accepteren. Tot die tijd heb ik al mn emoties eigenlijk altijd weggestopt. Ik zei altijd dat ik er geen moeite mee had, maar diep van binnen had ik dat wel. Er waren veel emoties waar ik me soms niet eens bewust van was. Pas toen al die emoties er een beetje uit waren, besefte ik hoe emotioneel ik eigenlijk was. Om de kleinste dingetjes kon ik huilen,zonder dat daar echt een reden voor was. Achteraf bleek dat de reden was dat er al zoveel emoties onder zaten. Je kunt het jezelf voorstellen als een soort emmer van emoties. Elke keer als er emoties bij komen raakt de emmer steeds een beetje voller. Zolang je er niet over praat, het niet accepteert of er niets mee doet, zullen ze lekker in die emmer blijven zitten. Zolang de emmer niet vol is, zal je er niet heel veel last van hebben. Maar op een gegeven moment zijn het er zo veel dat de emmer vol zit en overstroomt. Je emoties worden dan teveel. Hierdoor kan het dat het soms net iets te veel wordt waardoor het er steeds een beetje uit komt. En van de meeste van de emoties was ik me niet eens bewust, maar ze waren er wel. Dat zou bij jou ook het geval kunnen zijn. Ik denk dat het jou ook goed kan helpen door je emoties allereerst te accepteren. Voor jezelf toegeven dat je misschien verdrietig bent? Daarna helpt het je misschien om het met iemand te delen. Door er samen over te praten verwerk je het, waardoor het uit die emmer kan. Hetzelfde geldt voor schrijven. Ik heb soms uren achter elkaar geschreven. Ik schreef dan niet aan iemand, maar gewoon letterlijk wat ik dacht. Hierdoor kon ik de gedachten uit mijn hoofd kwijt en werd het voor mezelf allemaal wat overzichtelijker. Ook hierdoor raakte de emmer steeds wat minder vol. En het laatste wat mij hielp, wat misschien een beetje gek klinkt, is door gewoon te huilen. Letterlijk de tranen uit de emmer laten lopen. Door mijn verdriet ruimte te geven en van mezelf te mogen huilen voelde ik me vaak wat opgeluchter. Het voelde dan soms echt alsof het verdriet er gewoon uit moest. Ik wist dan niet waarom ik precies verdrietig was, maar wel dat het eruit moest. Vaak zette ik dan heel bewust verdrietige muziek of juist een zielige film aan, zodat ik kon huilen. Op het moment zelf was het niet leuk, maar vaak luchtte het wel een beetje op. Ik hoop heel erg dat je iets kunt met mijn verhaal. Weet dat je in ieder geval niet de enige bent en dat het niet raar is. Ik wens je veel liefs en sterkte! :)

Lieve ..., Wat goed dat je hier je vraag stelt. Ik begrijp je helemaal, een scheiding kan veel emoties bij je oproepen. Het is ook echt niet raar dat jij nu zo emotioneel bent, dat was ik ook! Ik denk dat het bij de een gewoon wat eerder binnenkomt dan bij de ander, en bij jou duurde dat dus een half jaar. Ik heb ook een periode gehad dat ik erg emotioneel was en nu nog ga ik al snel huilen als ik met een van de ouders praat over de scheiding. vroeger praatte ik er helemaal niet over en kropte ik alles op. Ik heb geleerd dat dat helemaal niet werkt voor mij, en dat het juist goed was voor me om die emoties te verwerken. Iedereen doet dat op een andere manier, voor mij was dat om erover te praten met mijn broertje en vrienden en om veel te sporten als afleiding. Dat doe jij zo te zien ook, dat is goed! Je zou ook in een dagboek kunnen schrijven of juist expres droevige muziek luisteren zodat je lekker kunt huilen. Klinkt misschien een beetje gek, maar als ik alles eruit heb gegooid dan voelt dat eigenlijk best goed. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en dat je je binnenkort niet meer zo verdrietig voelt, Liefs, Amélie

hallo anoniem, Zoek iemand uit je klas uit, of een vriendin of een vriend die je kunt vertrouwen en vertel hem of haar alles wat je wil zeggen. Het moet echt uit je hart komen. Mijn tip is: Denk vooral ook aan leuke dingen! Groetjes van Fatima Anna