Heb ik iets fout gedaan?

hey Tara, Bedankt voor je berichtje op ons forum, ten eerste wil ik je zeggen dat ik het ONTZETTEND knap vind dat je de knoop hebt doorgehakt en dat aan je vader hebt verteld. Je had hier vast en zeker een goede reden voor. Ten tweede wil ik je op je hart drukken, dat je absoluut GEEN slecht persoon bent hierdoor. Ik kan het begrijpen dat je vader het niet leuk vind dat je deze keuze hebt gemaakt, maar ik geloof dat je die keuze niet voor niks hebt gemaakt. Ik denk dat er geen enkele “juiste” manier is dat je dat aan je vader kon vertellen. Ik kan ook wel begrijpen dat je vader boze gevoelens krijgt, dit is zijn fout om op deze manier op jou af te richten doormiddel van schreeuwen en je niet meer uit huis laten, wat zal dat verschrikkelijk voor je hebben gevoeld. Misschien kun je met mama praten hierover ? En met vrienden praten zou je denk ik ook al een opgelucht gevoel geven. Als je dat niet wilt zou je afleiding kunnen zoeken? Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt Tara, ik wens je veel succes! Liefs Luna

Lieve Tara, Voor ik advies geef, wil ik je op het hart drukken dat het niet jouw schuld is. Even nog een keer voor de zekerheid, het is níét jóúw schúld. Dat gezegd hebbende, vind ik het super vervelend voor je dat dit heeft plaatsgevonden. Het is ontzettend knap van je dit je dit gesprek bent aangegaan, en het had nooit zo mogen uitpakken. Nu kan je dat helaas niet meer veranderen, dus moeten we kijken naar hoe je er nu het beste mee om kunt gaan. Ik denk dat het meest belangrijk is nu, om erover te blijven praten. Hier alleen mee rondlopen maakt je waarschijnlijk alleen maar nog naarder voelen, en dat is het laatste wat we willen. Toen ik dit gesprek met m'n vader had gehad voelde ik me verschrikkelijk. Ik wist dat ik hem ontzettend veel pijn deed, maar ondertussen was ik ervan overtuigd dat dit voor mij de juiste keuze was. Ik heb het met mijn moeder en beste vriendin besproken, en later ook met een professional. Dit heeft mij onwijs geholpen. Omdat ik altijd het gevoel had mijn vader niet compleet te willen verliezen in mijn leven, heb ik na een tijdje zonder contact bekeken wat voor manier ik fijn vond. Dit proces heb ik niet alleen doorstaan, en dit hoef jij ook niet! Misschien kan het fijn zijn om hierbij iemand te hebben die ook gescheiden ouders heeft, en weet hoe dit voelt. Hiervoor hebben wij vanuit Villa Pinedo de optie om een buddy aan te vragen. Deze jongere is er speciaal voor jou, en kan je vragen om tips, of contacten om gewoon je verhaal te delen. Meer info kun je hier vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Voor nu, zou ik vooral even jezelf de tijd gunnen om hiervan bij te komen. Ik vind het super heftig wat je hebt meegemaakt, en dat heeft tijd nodig. Gun jezelf deze tijd, en praat erover met mensen. Je bent geen slecht persoon lieve Tara, please onthoud dat! Heel veel liefs, Madelief

Hoi Tara, Wat super knap van je dat je die beslissing heb genomen en wat fijn dat je hier je verhaal wil vertellen. Zelf heb ik toen ik 17 was ook besloten geen contact met mijn moeder meer te hebben, dus ik kan me goed voorstellen hoe moeilijk zo'n keuze is. Ik vond zelf dat ik heel moeite had gedaan om de relatie goed te houden maar ik bleef maar gekwetst worden door mijn moeder. Ik heb het zelf nooit op zo'n volwassen manier gedaan zoals jij het tegen je vader gezegd heb, Zelf heb ik tegen mijn moeder in een ruzie geroepen dat leven zonder moeder beter is dan leven met een moeder die alles zo verpest als zij, en heb haar daarna overal geblokkeerd en zo. Zelf heb ik hier wel spijt van want ook al meende ik het wel, het heeft mij niet geholpen. Daarom vind ik het ook mega stoer van jou dat jij het op zo'n nette en volwassen manier verteld heb en ben ik er echt van overtuigt dat jij niets verkeerd heb gedaan. Maar ik snap wel dat het voor je vader erg verdrietig is om zoiets te horen. Ik weet natuurlijk niet wat er precies is gebeurt maar het lijkt mij logisch dat je zo'n beslissing niet voor niks heb gemaakt. Misschien vind je het wel fijn om je aan te melden bij Villa Pinedo Buddy. Dit zijn jongeren met gescheiden ouders die net als ik jou graag willen helpen. Je wordt dan gekoppeld aan iemand die er voor jou is en bij wie je altijd je vragen kwijt kan en die je kan helpen als je vader toch die nare dingen gaat doen. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Verder denk ik dat het verstandig is om heel goed te blijven communiceren met je moeder. Zij kan je troosten als je verdrietig ben en misschien ook wel advies geven, of met je vader gaan praten als je dat wil. Lieve Tara, jij ben geen slecht mens. Je lijkt me echt een kanjer, en ik hoop echt dat je vader het begrijpt, en het weer goed komt. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb en duidelijk heb gemaakt dat je echt niets verkeerd heb gedaan. Je vader blijft de volwassenen natuurlijk! Lieve groet, Charlotte

Hoi lieve Tara, wat fijn dat je hier een berichtje plaatst. Wat ontzettend naar dat je vader en stiefmoeder zo reageerden... Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar een beetje van in de war bent geraakt. Je vader vertellen dat je geen contact meer wilt is natuurlijk niet iets waar hij blij om zou zijn denk ik, maar ik snap dat je op z'n minst een reactie had verwacht die wat rustiger zou zijn in plaats van schreeuwen en verwijten. Heel logisch dat je jezelf daarom afvraagt of je iets fout hebt gedaan, of het verkeerd hebt aangepakt. Maar wat ik zo mooi vind aan je berichtje, is dat je schrijft dat je eigenlijk wel weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt. Ik vind het zoooo dapper dat je dit hebt durven zeggen tegen hem, dat je het hebt aangedurfd om zoiets spannends te doen omdat je zeker weet dat dit het juiste is! Ik vind dat je heel erg trots op jezelf mag zijn. Ik heb een tijdje het contact verbroken met mijn vader. Ik had niet de moed om het in het echt tegen hem te zeggen, dus ik stuurde hem een e-mail. Waar ik vervolgens geen enkele reactie op kreeg... Natuurlijk een hele andere reactie dan jouw vader. In beide gevallen denk ik dat onze vaders zo reageerden omdat ze het eigenlijk heel moeilijk vinden. Misschien hebben ze spijt van dingen in het verleden, zijn ze boos op hun ex (onze moeders), of vooral boos op zichzelf en de situatie. Ook al reageerde jouw vader zo ontzettend boos, ik denk eigenlijk niet dat dat direct naar jou was bedoeld, maar dat hij zijn boosheid en verdriet om de hele situatie op jou af heeft gereageerd. Wat ik je vooral wil meegeven is om er op een andere manier naar te kijken. Jij bent door zijn heftige reactie geen slecht persoon. Jij bent juist een heel sterk en dapper meisje, omdat je dit hebt gezegd en voor je eigen geluk hebt gekozen. Jouw vader heeft gereageerd vanuit zijn emotie, en blijkbaar doet het hem heel veel dat jij het contact verbreekt. Alleen was het heel fijn geweest als hij dat op een normale manier tegen je had kunnen zeggen, in plaats van schreeuwen, dreigen en verwijten. Het is NIET jouw taak om jouw vader gelukkig te maken of hem zijn zin te geven, het is jouw taak om te zorgen voor jouw eigen geluk. Mijn grootste tip is dan ook om altijd aan jezelf te vragen: doe ik nu het juiste voor mij? Voelt dit goed? Hoe zou ik het het liefst willen, en wat kan ik daar aan doen? In mijn geval was dat mijn vader vergeven en de band weer opbouwen. Dat vond ik eerst een heel gek inzicht, ik had toch de keuze gemaakt het contact te verbreken? Maar achteraf zag ik in dat ik dat vooral deed omdat ik dan officieel de kant van mijn moeder had gekozen en niet meer steeds tussen mijn ouders in stond. Eigenlijk wilde ik wel een band met mijn vader. En dat heb ik nu, daar ben ik nu happy mee. Bij jou kan het natuurlijk ook heel anders lopen. Dat maakt niet uit: zolang jij maar gelukkig bent. Mijn tweede tip is om dit met iemand te delen die je vertrouwt. Soms kan je zo erg blijven malen, waardoor je jezelf misschien wel wijs maakt dat je een slecht mens bent, terwijl je dat echt niet bent! Zoals je nu hebt gedaan: hier om tips vragen, is al super goed. Misschien durf je ook wel iemand in je omgeving in vertrouwen te nemen. Een fijne mentor, je moeder, een vriendin, familielid. En als het gevoel dat je het niet goed hebt gedaan aan je blijft knagen, wil ik je meegeven dat het nooit te laat is. Je kunt hem altijd nog een brief schrijven waarin je schrijft wat je hem wilt zeggen, zodat je er van tevoren rustig over kunt nadenken en door middel van een brief niet direct een reactie van hem krijgt, maar de tijd hebt om te zeggen wat je wilt. Hopelijk heb je iets aan mijn tips. Je bent hier altijd welkom als je nog een vraag hebt, even je hart wilt luchten of wilt reageren. We zijn er altijd voor jou! Liefs, Demi