Gevoelens wegstoppen

hallo! je gevoelens opkroppen helpt nooit en het is bovendien ook niet fijn voor jezelf. mijn tip is ga op een sport ( als je er nog niet op zit) of vind een hobby waarbij je je hoofd leeg kunt maken. en erover praten helpt! ik snap dat je bang bent voor de reacties maar jij kunt er ook niks aan doen dat je ouders gescheiden zijn! geef aan bij je vader en moeder hoe je je voelt, ze zullen er vast begrip voor hebben. hopelijk heb je hier iets aan :)

Hey lieve lotus, Wat goed dat je een berichtje achterlaat! En wat een hele nare situatie. Ik kropte ook altijd mijn gevoelens op. Het nadeel daarvan is dat op een gegeven moment die weggestopte gevoelens opeens veel harder en pijnlijker terug komen. Je kan het zien als een wolk. Je hebt een wolk boven je en die word steeds zwaarder omdat al je weggestopte gevoelens daar inzitten. Omdat je je gevoelens niet verwerkt gaan ze helaas ook niet weg. En dan begint het te regenen of te stormen en het stopt maar niet. Het belangrijkste om mee te beginnen is je gevoelens te accepteren of ga ermee praten! Dat doe ik ook altijd. Dan voel ik me bijvoorbeeld heel verdrietig en dan begin ik tegen mezelf te praten 'Oke Dolores, wat voel ik nu? Ik voel een soort leegte in me. Oke. Wat doet dat met je? Het zorgt ervoor dat ik mezelf in mijn kamer opgesloten heb en aan het huilen ben. Oke. Hoe kan je weer weg gevoelens?" En zo kan je een heel gesprek houden! Je lichaam verteld je heel veel dingen. Je moet er alleen naar leren luisteren :) Als je het eng vind om erover te praten met andere mensen, kan je misschien ook beginnen door alles op te schrijven hoe je je voelt. Waar denk je aan? Ik heb zelf een dagboekje en als ik me heel naar voel of niet begrijp wat ik voel. Dan ga ik naast het praten met mezelf alles opschrijven! Wat ik persoonlijk het fijnste vind, maar ik snap dat dat heel lastig is! Is erover praten. Ik doe dat liever met vrienden dan met mijn ouders. Ik vertel ze hoe ik me voel en vraag ze om advies. Al kan ik wel eerlijk zeggen dat het onderwerp scheiden. Ik altijd ook wel heeeel lastig heb gevonden om met vrienden over te praten dus het ook zo veel mogelijk vermeden heb. Ik herken het ook heel erg dat ik mijn vrienden zie met hun ouders en ik dan niet. Ik heb zelf ook geen broertjes en zusjes dus het is elke avond gewoon mijn moeder en ik. Terwijl als ik naar vrienden ga het hele gezin er is en het zo gezellig is. Daar kan ik soms heel erg verdrietig van worden en inderdaad. Ik gun het ze zo erg, maar het is gewoon lastig om te zien en iets wat je in je dagelijks leven mist. Zulke momenten ben ik gaan koesteren. Ik ben gaan genieten van die momenten dat ik met een heel gezin aan de eettafel zit te kletsen en dat maakt het iets minder pijnlijk, dan heb ik gewoon plezier! Ik merkte voor mezelf dat met een therapeut praten echt ontzettend fijn is. Die helpen je zo goed! Misschien dat dat ook fijn voor jou kan zijn?:) We hebben ook buddy's op de website, dat is een jongere met wie je altijd kan appen over je situatie. Dat kan ook erg fijn zijn. Misschien als je er behoefte aan hebt dat ik je buddy kan zijn, omdat ik je situatie toch wel erg herken! Dit is het linkje ernaar: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ We hebben ook brieven voor gescheiden ouders. Misschien als je het eng vind om met ze te praten, dat je het uit kan printen en aan ze kan geven. Hier het linkje ernaar: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ik wens je alle liefde en geluk toe! Liefs, Dolores

Haii Lotte, Super dat je naar onze forum komt. Dit is een plek waar jij terecht kan als je het even niet meer over ziet. Er is altijd iemand die naar jouw verhaal wilt luisteren en je wilt helpen met hoe je je voelt. Ik weet heel goed wat je bedoelt met dat je je gevoel wegstopt. Het is makkelijker om te doen alsof je niet verdrietig bent dan om echt verdrietig te zijn. Ik wil meteen zeggen daarover dat het helemaal oké is als je verdrietig bent. Je mag voelen wat je voelt. Waarschijnlijk wil je je groot houden, omdat er al zoveel ruzie is. Dit hoeft niet!! Jij bent een kind die een moeilijke verandering tegemoet gaat en jij moet hierin je weg nog vinden. Probeer dus je gevoelens niet weg te stoppen. Ik vond dit erg lastig, omdat ik het al zolang deed. Hierbij heb ik uiteindelijk ook hulp gehad van een therapeut. Dit heeft mij geholpen. Je kan het zelf proberen, maar je mag er best hulp bij vragen. Hulp kan je vragen van iedereen. Je hoeft niet per se naar je ouders, Op school kan je altijd terecht, zowel bij je mentor als bij de vertrouwenspersoon op school. Dit kan ten alle tijden. Je kan dus met iedereen praten over je gevoel en over de ruzies thuis. Ik snap dat je denkt dat praten met je ouders geen zin heeft, maar ze willen ten alle tijde het beste voor jou. Het lijkt niet zo door al dat geruzie, maar het is wel zo. Je kan ze een brief schrijven of je kan op onze site kijken voor open brieven. Hierin staan best veel dingen die ouders willen weten. Scheiden is erg lastig voor zowel jou als voor je ouders. Er moet van alles geregeld worden en iedereen moet wennen aan de nieuwe situatie. Het is 4 jaar geleden, maar betekend niet dat iedereen gewend is. Bij mij was de scheiding toen ik een half jaar oud was en toen ik 8 jaar oud was, was er nog steeds ruzie om hoe alles geregeld was. Ik heb uiteindelijk goed aangegeven wat ik wilde waardoor het duidelijk werd voor mijn ouders. Ik heb dit niet meteen gedurfd hoor. Ik was 12 toen ik uiteindelijk zelf besloot wat ik wilde. Daarvoor heeft mijn oudere zus veel geregeld en gezegd hoe we het wilde hebben. Het kost tijd om te goede balans te vinden voor jou en voor je ouders. Geef goed aan wat JIJ wilt. Jij bent het belangrijkste in een scheiding. Dat zijn kinderen altijd. Dus mijn tips zijn praat met iemand. Kan iedereen zijn, maar wel iemand die jij vertrouwd. Voel al je gevoelens, want dat is belangrijk. Je mag alles voelen: boosheid, verdriet etc. En geef goed aan wat jij wilt. Hoe jij wilt dat de rest van alle jaren gaat verlopen. Zorg dat je ouders weten hoe jij je voelt als zij ruzie maken. Dit kan door zelf te vertellen, een brief of onze open brieven. Je kan ook altijd hier terecht. We hebben ook een buddy programma. (https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/) Ik hoop dat ik je zo geholpen hebt. Met meer vragen kan je altijd reageren :) You are strong. Believe in your own power!! Liefs, Jaimy :)

Lieve lotus, Wat goed dat je het Villa Pinedo Forum hebt gevonden. Wat een rot situatie zeg! En wat vervelend dat jij alleen rondloopt met jouw verdrietige gevoelens. Ik herken dat van vroeger na de scheiding van mijn ouders. Ik kon ook nooit zo goed praten over mijn gevoelens en ik wilde er ook niemand mee lastigvallen. Dat heeft er wel voor gezorgd dat ik uiteindelijk elke dag na school huilend thuis kwam. Ik had toen helemaal geen controle meer over mijn tranen omdat mijn emmertje zo vol zat. Wat mij toen heel erg heeft geholpen is om met iemand onafhankelijks te praten, in mijn geval was dat een psycholoog. Ik denk dat het eerst goed is om naar iemand uit te spreken hoe jij je nu eigenlijk voelt. Wie in jouw omgeving vertrouw jij het meest daarvoor? Misschien je opa, oma, tante of een leraar op school. Of misschien vertel je het toch het liefst aan je ouders maar vind je het moeilijk om het in het echt te vertellen. Dan zou je er eens over kunnen nadenken om het op te schrijven en het hen te geven in een vorm van een brief. Hierdoor kunnen zij meedenken met wie je zou kunnen gaan praten of welke hulp je kan gebruiken zodat jij je weer beter kan gaan voelen. Weet dat het helemaal niet gek is om verdrietig te zijn, dat heeft iedereen wel eens. Het is alleen wel belangrijk dat jij je ook weer beter gaat voelen, zodat je weer lekker in je vel zit! Ik kan mij heel goed voorstellen dat het confronterend is als je verhalen hoort van vrienden en vriendinnen die het fijn hebben met hun ouders. Dat vind ik zelfs nu nog steeds soms, en mijn ouders zijn al 17 jaar uit elkaar. Niet schrikken hoor, want dat gevoel wordt steeds minder. Het is alleen iets wat je altijd een beetje bij je draagt. Er komen vast ook heel veel andere mooie dingen voor in de plaats. Het heeft ook allemaal tijd nodig. Als je graag voor wat langere tijd met iemand online zou willen praten dan kan je ook eens kijken voor een Buddy. Via de volgende link kan je hierover wat meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Lieve Lotus, ik wens jou heel veel liefs toe. Hopelijk wordt je verdriet snel wat minder. Je verdient het om het leuk te hebben! Liefs Simone