Gek van mijn gevoelens

Lieve Mila, Wat fijn dat je je vraag aan ons durft te stellen! Wat vervelend om te horen dat jou ouders hebben besloten om te gaan scheiden. Zoiets is natuurlijk niet makkelijk! Het is heel normaal dat je misschien een beetje in de war en/of verdrietig bent. Zelf vond ik het ook altijd moeilijk, vooral in de begin van de scheiding, omdat er veel ging veranderen. Om het wat leuker te laten lijken probeerde ik altijd aan de voordelen van een scheiding te denken. Bijvoorbeeld, dat je twee kamers krijgt. Feestdagen/verjaardagen vaak twee keer viert. Door daar aan te denken ging ik wat positiever naar de scheiding kijken. Misschien dat dit voor jou ook helpt! Het is niet erg om af en toe verdrietig te zijn. Die gevoelens zijn heel normaal in zo situatie en je mag best wel eventjes huilen soms als je dat fijn vind, daar is helemaal niks mis mee! Als je het fijn vind om met iemand hierover te praten dan zou je een buddy kunnen nemen. Dit is een persoon waarmee je chat en die persoon heeft zelf ook gescheiden ouders. Zelf heb ik ook een Buddy en ik vind het heel fijn, omdat ik iemand heb die altijd bereidt is om naar me te luisteren als ik ergens mee zit. https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Natuurlijk mag je ook altijd je vragen op het forum stellen! Ik wens je veel liefs en sterkte, Esmée

Beste Mila, Wat fijn dat je op het forum aangeeft dat je gek wordt van je gevoelens. Wat denk je en voel je precies als je eraan denkt? Ik weet nog wel hoe ik me voelde. Ik had vooral moeite met het feit dat ik geen heel gezin meer had maar twee halve. Daarnaast had ik de angst dat ik papa niet vaak meer zou zien, aangezien ik bij mama bleef wonen. Voor mij helpt het om te praten, dat deed het vroeger al en dat doet het nu nog steeds. Praten praten praten. Met vriendjes en vriendinnen, met je ouders of eventueel broertjes of zusjes. Maar natuurlijk kan je ook met ons praten! Vertel anders eens op het forum wat je precies denkt en voelt. Dan kan ik misschien wat specifieker antwoord geven, zou je dat prettig vinden? Liefs Melissa

Hoi Mila, Wat goed en dapper dat je je vraag hier op het forum durft te stellen zeg! Vervelend om te horen dat je ouders gaan scheiden! Dat is nooit iets leuks. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat enorm veel nare gevoelens geeft. Ik herken je probleem wel, ik vond de scheiding van mijn ouders ook heel moeilijk en vond het ook moeilijk om met mijn gevoelens om te gaan. Ik voelde zo veel verschillende emoties tegelijk. Ik wist eigenlijk niet zo goed hoe ik me voelde. Soms moest ik bijvoorbeeld ineens huilen, terwijl ik helemaal niet heel verdrietig was. Of ik kon me ineens heel eenzaam voelen, of een beetje boos. Ik vond dit heel lastig! Wat mij hierbij goed heeft geholpen is door er met mensen over te praten. Ik had bijvoorbeeld een hele goede vriendin die ik wel vertrouwde, en met haar kon ik er over praten. Ook met mijn opa en oma had ik een hele goede band, daarmee vond ik het ook fijn om erover te praten. Heb jij mensen in je omgeving die je vertrouwt? Of mensen die jou een fijn gevoel geven? Dit kan je vader of moeder zijn, maar dat hoeft niet. Ik vond het zelf altijd heel moeilijk om met mijn ouders over de scheiding te praten, daarom deed ik het met een vriendin of mijn opa en oma. Doordat je er met mensen over praat, voel je je vaak al minder eenzaam. En doordat je het deelt met mensen, wordt het rustiger in je hoofd. Dat klinkt misschien wat gek, maar het is echt zo. Mensen met wie jij praat kunnen de situatie niet voor jou veranderen, maar ze kunnen je wel steunen. En soms, als ik echt heel verdrietig was, vond ik het ook al fijn om met mensen samen te zijn. Ik hoefde niet per se te praten. Soms heb ik weleens een uur lang gewoon gehuild bij een vriendin, zonder dat ik kon zeggen waarom ik me zo verdrietig voelde. Maar dat luchtte uiteindelijk wel op! Wat verder nog wel geholpen heeft is veel afleiding zoeken. Zo vond ik het bijvoorbeeld heel fijn om muziek te luisteren, of te tekenen, of een stuk met de honden te wandelen. Wanneer ik dat deed, voelde ik me fijn. En dan hoefde ik even niet aan al mijn gevoelens te denken. Jij vindt misschien wel hele andere dingen leuk of fijn om te doen, en dat is helemaal prima. Als je maar iets doet wat je fijn vindt om te doen. Dus mijn advies voor jou is om er met mensen over te gaan praten. En om je gevoelens te uiten, ook al huil je soms dan zonder dat je weet waarom. En om afleiding te zoeken als je je even niet zo fijn voelt. Oh en natuurlijk mag je altijd hier op het forum langskomen om je verhaal kwijt te kunnen of vragen te stellen, wij zijn er altijd voor je :) Heel veel liefs, Samantha