Ik heb geen contact met mijn moeder

Beste Anoniem, Wat ontzettend vervelend!! Eigenlijk beschrijf je nu precies de situatie waar ik zelf ook in heb gezeten. Mijn ouders maken ook ruzie over alimentatie en daardoor heb ik ook een tijdje geen contact met mijn moeder gehad. Je moeder betaalt geen alimentatie voor jou begrijp ik? Wat ik je als tips zou mee kunnen geven is dat je goed luistert naar je eigen gevoel. Wat voelt er voor jou fijn? Is dat even geen contact met je moeder dan mag dat gevoel er zijn en weet dat het uiteindelijk altijd goed komt, misschien niet nu maar zeker wel over een paar maanden of jaren. Je hebt het erover dat je vader partneralimentatie betaalt terwijl zij verloofd is. Ik kon mij vroeger erg verantwoordelijk voelen over de situatie, ik voelde dan dat ik de conflicten moest oplossen tussen mijn ouders. Ik weet niet of jij dat ook hebt? Zo te horen weet je wel veel van de situatie af! Praat je met je vader over deze situatie? Want achteraf gezien is het helemaal niet goed om te weten als kind wat er voor conflicten tussen hun ouders spelen. Het enige wat ik je nog mee kan geven is dat je het beste kan focussen op je eigen leven en hopelijk heb je wel een fijne band met je vader. Probeer je grenzen aan te geven en te zeggen dat je niet wil horen wat er speelt tussen je ouders, alleen dan zorg je ervoor dat je niet tussen je ouders komt te staan. Want HET IS NIET JOUW SCHULD en jij kunt niets aan de situatie veranderen het is een situatie die speelt tussen je ouders, jij hebt daar niets mee te maken, ook al voelt dat soms wel zo, maar ook dat komt niet door jou! Ik snap heel goed dat je je zorgen maakt over geld, maar als je straks gaat studeren dan kan je een lening krijgen bij de overheid. Ik heb daar uiteindelijk ook voor gekozen om zelf alles te betalen, alleen zo kwam ik uit de conflictsituatie en dat voelt nu heel erg fijn. Dit is misschien het laatste wat je kunt doen. En anders kun je misschien aan je vader vertellen dat je je zorgen maakt over het geld? Misschien kan hij je zorgen wegnemen? Ik heb ook een tijdje met een psycholoog gepraat, wat mij heel erg heeft geholpen! Hopelijk heb je er wat aan en je mag altijd nog meer vragen! :) Lieve groetjes, Lisa

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je je verhaal met ons wilt delen. Wat vervelend om te horen dat je geen contact hebt met je moeder en je zus! Ondanks dat er zoals je schrijft wel redenen voor je zijn, moet dit vast heel verdrietig zijn. Wat je schrijft herken ik wel een beetje, tegen jouw leeftijd begon ik me ook wat meer bezig te houden met de 'volwassen zaken'. Mijn ouders hadden ook een keer ruzie over de alimentatie, inmiddels betaalt mijn vader al een aantal jaren niets meer terwijl dat wel had gemoeten en mijn studie best veel geld kost. Op een gegeven moment heb ik me met de ruzie bemoeid. Ik weet niet precies meer hoe het ging, maar ik had mijn vader aan de telefoon en toen kwam het gesprek op de alimentatie. We kregen ruzie en toen heb ik hem zelfs uitgescholden!! Dat is natuurlijk helemaal niet goed en ik had er achteraf best wel veel spijt van. Nu ik er een aantal jaren later op terugkijk, heb ik er überhaupt spijt van dat ik me ermee bemoeid heb. En dat mijn ouders hebben toegestaan dat ik me ermee bemoeide. Ondanks dat dat geld natuurlijk voor (de zorg voor) jou of mij bedoeld is, vind ik het nu toch eigenlijk echt iets dat ouders met elkaar moeten uitzoeken. Ik vind het jammer dat de band met mijn vader erdoor beschadigd is. Ondanks dat er genoeg gebeurd is en ik soms echt niet begrijp waarom hij niets wilde bijdragen, hecht ik nu ik ouder word steeds meer waarde aan goed contact. Meer waarde dan aan gerechtigheid met betrekking tot de alimentatie, meer waarde dan aan excuses voor wat er allemaal gebeurd is. En nu is mijn band met mijn moeder (ook mede door andere dingen) wel beter dan met mijn vader, maar na al die wisselvallige jaren is gewoon 'goed contact' met hem al een mooie stap vooruit. Nu wil ik natuurlijk niet zeggen dat je er niets over mag zeggen of mee mag doen. Je mag altijd zeggen welk gevoel de hele situatie jou geeft en wat het met jou doet. Ik wil je vanwege mijn eigen ervaring alleen graag laten zien dat het niet jouw taak hoeft te zijn om je daar mee bezig te houden. Je hóéft er niet boos om te zijn, omdat hoe het nu gaat eigenlijk niet helemaal hoort. Doe vooral waar jij je goed bij voelt. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en hoop ook dat je in de toekomst toch weer goed contact kunt hebben met je moeder en je zus. Plaats gerust nog eens een berichtje als je iets kwijt wilt of wat advies nodig hebt. Ik wens je heel veel liefs, Zoë

Hallo, Bedankt voor je bericht. Wat vervelend deze situatie. Deze situatie is voor mij ook herkenbaar. Ik heb sinds de scheiding van mijn ouders geen contact meer met mijn vader. Een bewuste keuze, omdat hij er nooit voor mij was. Hij betaald ook minder alimentatie dan wat hij zou moeten betalen. Vervelend is dat he, dat voelt alsof je eigen ouders niets voor je over heeft. Wat je zou kunnen proberen is om contact te zoeken met je moeder, zodat je kunt laten weten dat je graag wel de alimentatie zou willen. Immers heb je hier recht op. Als je deze stap te groot vindt, zou je je vader kunnen vragen om naar bepaalde instanties toe te gaan die jou hierbij helpen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel liefs, Anne