Zelfvertrouwen

Hoi Jeroen,

Fijn om te horen dat het weer goed is gekomen. Het klinkt heel herkenbaar wat je zegt. Zeker toen mijn vader nog geen nieuwe woning had gevonden was het echt niet fijn bij ons thuis. Ik voelde me onzeker over hoe alles ging worden en hoe het leven er uit ging zien met zoveel veranderingen. Er was veel onrust zowel in mijn omgeving als in mijn hoofd. Is dat wat je bedoeld of was er voor jou een andere reden voor de onzekerheid?

Nu voel ik me nog steeds wel eens onzeker door de scheiding terwijl het al een tijd geleden is. Mijn ouders gingen heel plotseling uit elkaar en daardoor heb ik bij het aangaan van nieuwe relaties (zowel vriendschappelijk als liefdesrelaties) snel het idee dat mensen weg zullen gaan. Hier ging ik mee om door bij de eerste twijfel die ik had, afstand te nemen.

Het heeft een tijd geduurd voordat ik me hier bewust van werd, maar hierdoor kan ik er nu beter mee omgaan. Misschien kan het jou ook helpen om terug te kijken op wat je toen onzeker maakte en of dat nu nog een rol speelt in je leven. Heb jij ook onzekerheden overgehouden aan de scheiding? En hoe ga je hier mee om? Soms kan het heel fijn zijn om hier met anderen/je ouders over te praten.

Heel veel liefs,

Anne

Hey Jeroen!

Je bent zeker niet de enige hierin. Ik heb mezelf na de scheiding lange tijd onderdrukt, waardoor ik ook minder zelfverzekerd was en echt leefde in het moment. Eigenlijk is het ook super logisch dat je je door een scheiding even wat minder voelt, op welke manier dan ook. Zelfs al is het al een tijdje geleden. Mijn ouders zijn inmiddels 8,5 jaar uit elkaar, en ik heb nog steeds wel last ervan. Maar gelukkig weet ik dat dat ook helemaal oké is, en dat geldt ook voor jou! ;)

Ik ben blij om te horen dat je jezelf nu een stuk zelfverzekerder voelt en het goed is gekomen, woehoeee!

Groetjes van Bo