De band met mijn vader

Hoi Loïs, Wat moedig van je om je gevoelens te delen. Het kan echt lastig zijn als je merkt dat de band met je vader niet zo goed is en je graag wilt dat het beter wordt. Ik begrijp dat je al veel hebt geprobeerd, maar het lijkt niet te veranderen. Je bent hier zeker niet alleen in, ik heb zelf ook bijna geen band met mijn vader kunnen opbouwen. Mijn moeder was een soort tweede vader voor me. Dus ik begrijp hoe je je voelt. Het kan frustrerend zijn als je vader zegt dat jullie al een goede band hebben en er niets te verbeteren valt, terwijl jij het anders voelt. Het is belangrijk om te weten dat je gevoelens er toe doen en dat het oké is om te willen werken aan een betere band. Misschien kun je op een rustig moment nogmaals proberen met je vader te praten?Vertel hem hoe jij je voelt en waarom het voor jou belangrijk is om de band te verbeteren. Soms begrijpen mensen het beter als je jouw perspectief deelt, tenminste, dat is vanuit mijn ervaring. Als dat niet lukt, is het ook oké om wat afstand te nemen als dat voor jou het beste is. Soms hebben mensen wat tijd nodig om dingen in te zien. Blijf ook in contact met mensen waar je wel een goede band mee hebt, zoals je moeder of vrienden. Ze kunnen je steunen en begrijpen wat je doormaakt. Het is belangrijk om te onthouden dat je niet alles alleen hoeft op te lossen. Als je er behoefte aan hebt, kan je ook chatten met een buddy: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat het beter wordt voor jou, Loïs. Je verdient een goede relatie met je vader. Als je nog meer vragen hebt, mag je altijd hieronder nog een reactie plaatsen. Lieve groetjes, Noza

Hey Loïs, Wat vervelend om te lezen dat je voor jou gevoel geen goede band hebt met je vader en je het idee hebt dat hij hier zijn best niet voor doet. Super goed dat je al (samen met je moeder) hebt aangegeven dat je zou willen dat jullie band beter wordt. Na de scheiding van mijn ouders is de band met mijn vader ook veranderd. Ik vond dit heel lastig en heb ook geprobeerd de band beter te maken en dit lukte ook niet goed. Wat erg frustrerend en eenzaam voelde voor mij. Op een gegeven moment merkte ik dat de band met mijn vader nooit meer zou worden als vroeger. Dit probeer ik nu te accepteren, hoe pijnlijk ik dat ook vind. Maar ik weet ook dat we allebei veranderen en dit dus daarom ook niet meer lukt. In plaats van mijn best te doen om de situatie te veranderen probeer ik mij nu te focussen op de leuke momenten die we hebben. En deze probeer ik zo veel mogelijk in te plannen. Zo hebben we een vaste dag dat ik kom eten, spelen we vaker spelletjes en plannen we eens in de zoveel tijd een leuk uitje. Ik merk dat ik meer kan genieten van deze momenten en dat de leuke tijd samen er ook voor zorgt dat onze band goed blijft/wordt. Zijn er dingen die jij met je vader kan inplannen waardoor je een fijne tijd met hem hebt? Ik hoop dat dit je meer rust geeft in de band met je vader! Een dikke knuffel van mij. Liefs, Pleun

Hi Loïs, wat verveld om te lezen dat je niet zo'n goeie band hebt met je vader. Ik vind het wel echt super knap van je dat je hierin al actie hebt ondernomen. Ik durfde dat echt niet toen ik 13 was. Jammer dat je vader zegt dat er niets verbetert hoeft te worden. Zou je het er nog eens met hem over kunnen hebben? Wat mij altijd erg helpt in een gesprek is om vanuit mijn eigen gevoel te praten. Je houdt het dan echt bij jezelf. Ik zeg dan bijvoorbeeld niet: ''Onze band is niet goed'' maar ik zeg: ''Ik heb het gevoel dat onze band niet zo goed is''. En wat vind je ervan om een brief naar hem te schrijven? Je kunt daarin aangeven waarom je de band met je vader niet goed vindt en wat je graag zou willen verbeteren in jullie band. Hopelijk kun je wat met deze tips :) Liefs, Fleur

Wat naar lo goed dat je het met mensen deelt

Hi lieve Elise, Wat dapper dat jij jouw ervaring met ons hebt gedeeld, dankjewel daarvoor. Allereerst een dikke knuffel voor jou, wat verdrietig dat je dit hebt meegemaakt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 14 jaar oud was en daar is toen ook een hele boel gebeurd. Door de opstapeling van incidenten heb ik er daarom voor gekozen om het contact met mijn vader te verbreken uit zelfbescherming. Ondanks dat dit zeker als de juiste keuze voor mij voelt heb ik er natuurlijk nog steeds wel eens verdriet van. Ik weet ook nog goed wat de reacties uit mijn omgeving met mij deden. Er waren vaak veel verwijten en mensen die al conclusies over bijvoorbeeld ouderverstoting hadden getrokken voordat ik mijn verhaal überhaupt had verteld. Heel erg moeilijk, want de situatie is natuurlijk al verdrietig genoeg. Ook kreeg ik vaak te horen "het is wel je vader hé". Ik wist nooit zo goed hoe ik hier op moest reageren. Het is inderdaad mijn vader en daarom doet het veel pijn om hem niet meer te zien en te spreken maar het zou misschien nog wel meer pijn doen om in de situatie te blijven zoals die was. Ik weet goed dat ik veel rust heb gekregen sinds er geen contact meer is, daarom kan ik de opmerkingen nu makkelijker van mij af laten glijden, maar pijnlijk blijft het denk ik altijd. Je hoeft je, naar mijn mening, naar niemand te verantwoorden als deze keuze voor jou de juiste is op dit moment. Ook ben ik het helemaal met je eens wat betreft de dingen die je leest op het internet. Het lijkt erop dat kinderen die te maken hebben met contactverlies jammer genoeg een beetje vergeten worden. Gelukkig ben je daarvoor helemaal op de juiste plek, want Villa Pinedo is precies bedoeld voor en door kinderen met gescheiden ouders. Je bent dus zeker niet alleen lieve Elise. Ik wens je veel sterkte en nogmaals een dikke knuffel! Liefs, Lot