Als mensen ernaar vragen, moet ik vaak huilen

Hey Els, Goed dat je ons forum hebt gevonden! Je vertelt dat je ouders vorig jaar gescheiden zijn en het veel met je heeft gedaan, ook al woon je al lang niet meer thuis. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was. Ik woonde dus wel nog thuis, maar ik woon nu al lange tijd niet meer thuis en heb er ook nog steeds last van. Hoe oud we ook zijn en hoe lang we ook op ons zelf wonen, we blijven altijd kind van onze ouders. Als je ouders uit elkaar gaan is het dus heel logisch dat dat veel met je doet. Je zegt ook dat je vaak moet huilen als mensen ernaar vragen. Ik heb ook een lange tijd niet zonder te huilen kunnen praten over de scheiding. Emoties kunnen je dan best wel overspoelen he, herken je dat? Hoe voelt het voor jou om dan te huilen? Je vraagt naar een praatgroep of verder advies. Ik ken geen praatgroepen voor onze leeftijd, maar bij Villa Pinedo ben je altijd welkom. Op de website zijn veel ervaringsverhalen te vinden waar je herkenning uit kunt halen. Ook staan er vaak tips bij. Verder hebben we natuurlijk het forum waar je altijd welkom op bent om berichtjes op te zetten en filmpjes op tiktok die soms helpen om het een beetje luchtig te houden. Dit is natuurlijk wel allemaal online. Ik kan me voorstellen dat het ook fijn is om gewoon face-to-face met iemand te praten. Zijn er in jouw omgeving mensen waar je een klik mee hebt en die ook gescheiden ouders hebben? Zelf praat ik met een psycholoog. Het fijne hieraan is dat die mijn gezin niet kent. Ik kan alles kwijt wat ik wil zonder dat dit bij mijn ouders terecht komt. Je kan een psycholoog zoeken maar misschien zijn er wel andere mensen in jouw omgeving die jouw ouders niet kennen en dus helemaal neutraal zijn. Een aardige docent (als je nog naar school gaat) of een fijne collega misschien? Lieve Els, laat de tranen maar stromen, verdrietig of boos zijn is helemaal oké! Ik hoop dat je de steun kunt vinden die je nodig hebt en je bent hier altijd welkom <3 Liefs, Bente