Praten

Lieve Oona,

Wat goed dat je ons een berichtje stuurt. Ik snap dat het lastig is om te praten over je gevoelens. Dat had ik vroeger ook. Het hielp mij vroeger altijd om mijn gevoelens op te schrijven. Dat doe je al heel goed! Ik schreef mijn gevoelens dan vaak op en las het voor aan mijn ouders of ik liet het door mijn ouders lezen. Dan hadden we aan de hand van dat een gesprekje. Dat vond ik altijd wel fijn. 💛

Liefs,

Susanne

Hi Oona,

Ik herken heel goed wat je schrijft, ik vond het soms ook moeilijk om er over te praten en om mijn gevoelens te begrijpen, schrijven hielp mij en dat doe je al heel goed! Knap dat je dat doet om toch te proberen je gevoel een plekje te geven. Wat mij heel erg heeft geholpen is door met iemand te gaan praten die ik niet ken. Dat kan een psycholoog zijn of iemand via de huisarts, of een andere volwassene. Misschien is het iets voor jou om met een buddy te chatten via Villa Pinedo. Dan kan je chatten/schrijven en kan je met iemand praten die zich hopelijk in jou herkent en misschien helpt dat om je gevoel wat meer te vertalen, als je snapt wat ik bedoel!

Hopelijk heb je hier wat aan, je bent heel goed bezig!

Liefs, Myra

Ik snap dat het lastig is om daarover te praten en ik zou met je juf of meester praten darover

Lieve Oona

Gevoelens zijn een van de lastigste dingen die er zijn. en ik weet hoe fijn het is om er over te praten. Als je ooit met iemand erover wil praten. Dan ben ik een en al oor. 😉👂

Gevoelens

Ik snap helemaal dat heb ik ook

Ik snap je compleet! Zelf heb ik geen dagboek, maar ik praat er vaak met mn vader over. Waarom kan je je afvragen, dit komt omdat in mijn geval mn vader er altijd voor me is bij dit probleem. Een tip praat er met iemand die je vertrouwt over. (opa's en oma's kan ik afwijzen want bij mij word het altijd weer door verteld zonder dat ik het wil).

Veel succes