Mwa

Hoi Carlijn. Ik snap hoe jij je voelt. Mijn ouders zijn ook gescheiden. Ik was toen wat jonger. Ik vond het eerst nog wat moeilijk. Omdat ik aan wat veranderingen moest wennen. Zoals dat ik een stiefmoeder had en een stiefbroer en een stiefzus. Wat mij hielp, was dingen opschrijven als ik niet goed wist wat ik voelde. Soms schreef ik in mijn dagboek om mijn boosheid of verdriet eruit te gooien. Ook hielp het om kleine dingen te doen waar ik blij van werd, zoals muziek luisteren of even alleen zijn als ik dat nodig had.

Ik hoop dat dit bericht je helpt.

Blijf sterk 💪❤️

Liefs Sara.

Hoi Carlijn,

Wat fijn dat je zo snel het forum hebt kunnen vinden en dat je je gedachtes en gevoelens hier deelt!

Ik denk dat er geen normaal of niet-normaal is in de manier hoe je je voelt of hoe je reageert als je ouders zoiets aan je vertellen. Het kan best dat je een neutrale reactie hebt, en dat je er later wat meer over na gaat denken, maar ook dat hoeft niet. Toen mijn ouders het vertelde was ik 11, en ik merkte dat ik ook pas later meer begreep wat een scheiding in houdt en wat er bij kan komen kijken. Als je merkt dat er andere gevoelens bij komen, weet dat je altijd welkom bent om dit te delen of vragen te stellen op het forum.

Liefs,

Myra