WTF

Hoi, Bedankt voor je berichtje op ons forum. Ik kan me heel goed voorstellen dat je het soms moeilijk vindt dat je ouders zijn gescheiden. Het is soms super verdrietig en ontzettend moeilijk! Ik vind het dan ook onwijs dapper van je dat je gelijk hebt nagedacht over hoe je het graag zou willen en dit ook hebt laten merken aan je ouders. Je zegt dat je moeder blijkbaar wilde dat het zo'n ontzettend gedoe voor jou zou worden. Ik snap heel goed dat je soms boos bent op je moeder. Ook kan ik heel goed begrijpen dat je het je moeder kwalijk neemt dat ze de beslissing heeft genomen om bij je vader weg te gaan. Ik denk alleen wel dat de meeste ouders graag willen dat hun kinderen gelukkig zijn en ze het meeste leed willen besparen. Soms lukt dit helaas niet en dat is dan niet fijn voor de kinderen. Ik denk dat het voor jou heel belangrijk is om tegen je moeder te vertellen wat je dwars zit. Dat je heel veel moeite hebt met de keuze die zij heeft gemaakt en dat je graag je ouders allebei zou willen zien. Als je ouders gescheiden zijn, kan dit soms helaas niet, maar misschien kunnen jullie toch samen tot een oplossing komen. Bijvoorbeeld dat je elke dag even skypt met de andere ouder of even kunt bellen. Heel veel succes! Liefs, Lynn

hallo niemand, gelukkig dat je hier je verhaal kwijt kunt en durft te doen.

heel vervelend dat je alle ruzie's tussen je ouders hebt (moeten) meemaken. dat zou je eigenlijk helemaal niet mee moeten/hoeven maken maar ouders zijn ook maar mensen en die maken dus ook wel eens foutjes. als ik het zo lees neem je je het je moeder ook heel erg kwalijk dat je ouders nu zijn gescheiden maar ook voor je moeder waren die ruzie's niet leuk. ik vind het wel heel knap en dapper dat je al meteen vertelden hoe jij graag de bezoek regeling had gehad. maar ik snap dat het heel moeilijk is als je ineens een van je ouders een paar dagen moet missen. daarom heb ik wat tips voor je bedacht waarvan ik hoop dat ze je kunnen helpen:

• de andere ouder bellen/skypen
• na school op bezoek gaan bij de ander voor een paar uurtjes
• e-mailen
• als het echt niet meer gaat vragen of je terug naar de ander ouder kunt.
• gaan eten bij de ander het hoeven namelijk geen gigantische verandering meteen te zijn maar alle beetjes helpen, toch?

maar ik zou het ook eens met je moeder over je boosheid hebben misschien als je wat meer over de hoe en waarom uitlegt dat je het beter begrijpt (waarom ze jou dit verdriet dan aandoet, zo als jij het nu beleeft)

heel veel sterkte ermee dappere niemand!

groetjes Anouk