Wil het niet

Hey, Wat vervelend om te horen. Wat naar dat het zo gaat. Toen mijn ouders gingen scheiden vond ik het ook heel raar. Het is hartstikke normaal dat je zenuwachtig bent en natuurlijk is het ook normaal dat je niet bij je vader wil wonen als zij er ook is. Wat voor heel veel mensen werkt is aangeven hoe je je voelt. Als jij tegen je ouders zegt hoe jij je voelt, kunnen ze rekening houden met jou en het kan bovendien heel erg opluchten. Het kan wel een beetje eng zijn om dat tegen je ouders te zeggen dus je zou ook een briefje of berichtje kunnen sturen. Wat ook kan helpen is tegen je vader zeggen wat jij er van vindt. Misschien kunnen jullie dan samen een oplossing vinden zodat je toch bij je vader kan wonen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, je kan natuurlijk altijd nog een berichtje achterlaten. Groetjes, Luc

Hoi onbekende, Wat vervelend om te horen dat je je zo ongemakkelijk voelt wanneer je ouders bij elkaar zijn. Ik kan me goed voorstellen dat je het lastig vindt om bij je vader te gaan wonen wanneer zijn nieuwe vriendin daar ook gaat wonen. Zoals ik lees zijn je ouders pas net uit elkaar. Jij hebt even de tijd nodig om aan de nieuwe situatie te wennen. Je vader heeft een nieuwe vriendin en daar kan je eigenlijk niet zo veel tegen doen. Die vriendin is er en daar zul je het waarschijnlijk mee moeten gaan doen, hoe stom je dat misschien ook wel vindt. Bij een scheiding komen vervelende dingen bij, zoals nieuwe vriend/vriendin van een van je ouders. Als tip zou ik je mee willen geven om met je vader te praten, of als je dat lastig vindt een brief te schrijven aan hem. Ik denk dat je vader het erg fijn vindt als je jouw gevoel uit en vertelt wat je lastig vindt. Je zou ook meteen wat dingen kunnen bedenken hoe jij ze graag zou willen. Ik vond het bijvoorbeeld heel fijn om met mijn vader apart leuke dingen te gaan doen. Zo konden we eerst samen werken aan een goede band. Maar ik moest ook de nieuwe vriendin leren kennen. Dat vond ik super spannend en lastig, maar uiteindelijk zag ik dat ze toch wel heel aardig was. In het begin zag ik haar maar kort en dat bouwden we dan langzaam steeds verder op. Pas na een tijdje durfde ik daar te blijven slapen, omdat ik haar vertrouwde. Je zou samen met je vader een plannetje kunnen maken hoe je dat op zou kunnen bouwen. Ook wil ik nog even terug komen op dat je een spanning tussen je ouders ziet wanneer ze bij elkaar zijn. Zelf vond ik dat ook altijd heel lastig. Ik probeerde het dan leuk te maken, door een grapje te maken. Ik voelde me op dat soort momenten helemaal niet op mijn gemak en zag er iedere keer weer tegen op. Dit heb ik toen met mijn ouders besproken. We hebben met zijn drieën wat afspraken gemaakt, hoe mijn ouders met en over elkaar om zouden gaan, zodat ik er zo min mogelijk last van had. Durf je dit met je ouders te bespreken? Dan zou je ook samen met je ouders kunnen bedenken hoe dit voor jou prettig kan verlopen. Heel veel succes!

Beste , Ik snap goed dat je zenuwachtig bent als je ouders bij elkaar zijn. Er zal wel een bepaalde spanning hangen in de lucht. Dit is heel normaal dat je dit voelt. Als het rustig is in huis zou ik dit gewoon aangeven aan je moeder of vader of allebei. Als je niet aan geeft dat je je niet lekker voelt of dat je iets anders wilt dan kunnen zij dat ook niet altijd weten. Geef het aan en geef aan wat je anders zou willen en hou jij het graag zou willen zien. Sta open voor opties en begrijp dat je ouders het ook niet altijd makkelijk hebben. Wees niet boos op ze want ik weet zeker dat hun ook hun best doen, soms zijn oudere niet te begrijpen. Ik herken dit heel goed. Ik trokt mezelf altijd terug , maar dat kan je niet blijven doen. Groetjes, Pim

Lieve, Ik had dat aan het begin van de scheiding ook. Probeer het er met je moeder er over te hebben en anders met een ander familielid. Als iemand het begrijpt kan je misschien met diegene naar je vader toe om te vertellen wat je vind. groetjes Amber