Ik zal ze nooit zien knuffelen

Hoi Myrna, Wat goed van je dat je hier in ieder geval je verhaal verteld! Ik snap dat het een hele lastige situatie is. Dat je ouders gescheiden zijn en dus niet meer de dingen samen doen die "normale" ouders wel doen is ook gewoon heel naar. Misschien helpt het om er met iemand over te praten. Zo kan je het misschien een plekje geven. Dit kan met je ouders zijn of met een vriendin, maar misschien kan je ook een keer met een maatschappelijk werker praten als je dat liever hebt. Dat is iemand die jou kan helpen om wat meer aan dit idee te wennen en om het misschien een beetje te accepteren. Veel liefs en sterkte, Meike

Hallo Myrna, Ik vind het heel vervelend om te lezen dat je het er nog zo moeilijk mee hebt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 was en dat is nu bijna 11 jaar geleden. Ik kan me niet echt herinneren of ik ze ooit heb zien knuffelen of niet. Maar weet wel dat ik het soms vervelend vind dat ik een kind van gescheiden ouders ben. Dat ik er over na moet denken wie ik als eerste bel om een nieuwtje te vertellen of mijn vriend aan voor te stellen. Er zullen altijd momenten zijn waarop ik het er moeilijk mee heb dat mijn ouders niet gelukkig konden worden samen. Maar ik heb wel geaccepteerd dat ze dat niet (en ook nooit zullen) zijn. Ik kan niet zeggen dat ik het van de een op de andere dag heb geaccepteerd. Ik heb met meerdere professionals gesproken over het verdriet dat ik had van de scheiding en dat heeft mij heel erg goed gedaan. Je kunt dit soort dingen ook met je ouders bespreken. Tenzij je je daar niet prettig bij voelt, want dat is wel belangrijk. Of heb het er over met een vriendinnetje. Je bent in ieder geval niet alleen. Iedereen voelt zich nog wel eens verdrietig over het feit dat zijn of haar ouders uit elkaar zijn. Liefs, Lotte