Voor je kind doe je toch alles?

Lieve Rebecca, Wat een vreselijke situatie. Leg alsjeblieft geen schuld of verantwoordelijkheid bij jezelf. Ik denk dat je vader nooit heeft bedacht dat jou meenemen naar de kroeg enzo slecht was. Dat hij niet door had hoe ongemakkelijk dit voor jou was. Dat hij jou gewoon bij hem wilde hebben en niet dacht dat dit een probleem was. Dus dat jij hem toen niet meer wilde zien zag hij misschien niet aankomen en dan legt hi de blaam bij jou. Dat klopt natuurlijk niet want jij bent zijn kind en dus draagt hij verantwoordelijkheid jou gelukkig te maken, niet andersom. Als ik dit zo lees denk ik dat het heel moeilijk zal zijn een goeder relatie met hem op te bouwen. Wat ik zou doen is hem een brief sturen waar je je eigen situatie en gevoelens uitlegd, hopelijk snapt hij dan dat hij jouw in de steek heeft gelaten en niet andersom. Elkaar's situatie begrijpen is de eerste stap tot het weer goed maken. Maar meer moeite dan zo'n brief moet je denk ik niet aangaan, dat kost jou alleen energie en verdriet. Wat denk ik wel mogelijk is is een goede relatie weer aangaan met je familie. Leg hun jouw situatie uit, ze houden zowieso ook van jou en ze kennen je vaders problemen. Ik dnek dat zij het wel zullen snappen. ik wens je heel veel succes en sterkte

Hoi Rebecca, Bedankt voor je berichtje op het forum. Wat een heftig verhaal zeg. Wat Dara ook al zegt: leg absoluut geen schuld of verantwoordelijkheid bij jezelf. Je vader was de ouder, de volwassene, hij had beter moeten weten. Je vader zal het waarschijnlijk ook niet gemakkelijk hebben gehad en zal toen der tijd niet besesft hebben dat het helemaal niet goed is voor een kind om mee te nemen naar de kroeg. Dit neemt echter niet weg dat het voor jou natuurlijk helemaal niet leuk is en ik snap goed dat je op een gegeven moment niet meer naar je vader wilde. Uit je vraag kan ik op maken dat je twijfelt om contact op te nemen met je vader. Misschien is het goed om jezelf eerst af te vragen waarom je die vragen wilt stellen aan je vader of het jou zou helpen om als het ware dat hoofdstuk af te sluiten. Zou je daarna dan ook weer contact met hem willen hebben of wil je alleen weten waarom hij er niet voor jou geweest is al die tijd? Als je dit voor jezelf duidelijk hebt kan je ook duidelijk aangeven wat je van je vader wilt. Een brief schrijven zoals wat Dara zegt is dan denk ik een goed idee. Liefs Evi

Hee dames, Bedankt voor de reactie op mijn stukje. Het hele stuk van mezelf schuldig voelen heb ik al een tijd achter me gelaten. Ik ben nu alleen nog heel kwaad. Ik heb alles ook al meerdere keren opgeschreven maar ik denk dat de enige manier voor mij om het los te laten, is het hem vragen waarom? Ik wil zijn gezicht kunnen zien met zijn emoties. Ik ben er zeker niet op uit om weer een band met hem te krijgen want daarvoor is er te veel gebeurd maar ik blijf me altijd afvragen hoe je zoiets kunt doen. Binnenkort ga ik naar een feest waarvan ik weet dat hij er is, ik wil niet dat dit feest verpest wordt dus nu de kracht zoeken om naar zijn huis te gaan en het te vragen. Ik laat nog wel weten hoe het ging (als ik er tenminste heen ga!) Liefs Rebecca