Verdriet

hallo Loekie, ik vind het ten eerste heel dapper van je dat je hier je verhaal kwijt durft en ik hoop dus ook dat je wat aan mijn verhaal/tips hebt. Het is heel logisch dat je heel verdrietig bent want dat is het gewoon ook. De wereld die je kende stort een beetje in en dat is heel raar en erg wennen. Je mag daar ook heel verdrietig over zijn! Het is niet leuk en jij hebt hier niet om gevraagd maar toch gebeurt het jou en verandert je leven zoals jij het kende. Mijn ouders zijn namelijk gescheiden toen ik 7 was, wennen is het zeker en eigenlijk heel eerlijk went het nooit helemaal. Het blijft namelijk anders dan al die jaren daarvoor.Maar dat wil niet zeggen dat jij niet meer blij of vrolijk wordt! Het heeft alleen even tijd nodig. Over familie die niet meer met elkaar omgaat kan ik alles vertellen. Mijn vader is namelijk niet bij zijn ouders gekomen sinds de scheiding. Gelukkig heeft mijn moeder wel altijd contact blijven houden met mijn opa en oma omdat het toch mijn opa en oma waren. Dus omdat je ouders niet meer bij elkaar zijn hoeft dat al helemaal niet betekenen dat je familie veder niet meer met elkaar omgaat. Maar jammer genoeg gebeurt dat soms wel. Daarom is het heel belangrijk dat jij aangeeft hoe belangrijk je familie voor je is en dat kan heel eng zijn. Je hoeft het daarom ook niet perse aan je ouders zelf te vertellen maar misschien iemand anders in je familie waar je je veilig bij voelt en die je wil en kan helpen. zo iemand is er zeker weten in jou familie, zo niet zijn er genoeg andere die jou willen helpen. Zo vond ik veel steun bij mijn leraar. Zelf contact houden is ook zeker mogelijk via internet of brieven en natuurlijk altijd bellen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! ik wens je heel veel sterkte en mocht er nog wat zijn kun je hier altijd je ei kwijt. er is altijd wel iemand die naar je luistert hier en je zal proberen te helpen groetjes Anouk

Hi Loekie, Wat goed dat je hier een berichtje plaatst en je verhaal verteld. Ik snap heel goed dat je verdrietig bent en ik snap waar je bang voor bent. Er verandert natuurlijk van alles nu en misschien weet jij nu even niet zo goed waar je aan toe bent. Mijn ouders zijn ook gescheiden en het went echt, ook al lijkt dit nu heel onvoorstelbaar. Het heeft natuurlijk echt even tijd nodig, ik snap dat het moeilijk is om het tijd te geven maar hou vol! Loekie, lucht je hart bij papa, mama of iemand anders uit je familie. Niemand wilt dat jij alleen rond loopt met zoveel verdriet. Ook op school zijn er vast juffen of meesters waar jij terecht kunt en je hart kunt luchten. Praten over je gevoel en waar je bang voor bent zal zeker opluchten en misschien kun je door te praten met papa en mama antwoorden krijgen op vragen die jij nog hebt. Als je niet zo van praten houdt kun je het ook voor jezelf opschrijven en misschien een brief schrijven naar jouw papa en mama waarin je verteld hoe verdrietig je bent en waarin je vragen kan stellen. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips Loekie! Als je nog meer kwijt wilt of een vraag hebt dan kan dat altijd. Heel veel sterkte. Liefs, Celeste

Hoi Loekie, Wat dapper van je dat je een berichtje hebt geplaatst als je heel erg verdrietig bent. Het is heel logisch dat je verdrietig bent om wat er is gebeurd. Als je ouders gaan scheiden zijn er veel dingen die gaan veranderen en ik kan me goed voorstellen dat je daar verdrietig van wordt. Ook kan ik me voorstellen dat je bang bent. Dat is heel normaal. Ik weet nog dat ik zelf ook heel verdrietig en bang was. Ook ik weet, zoals Celeste dat het uiteindelijk wel gaat wennen dat je ouders gescheiden zijn. Natuurlijk gebeuren er soms dingen die je niet leuk vindt of waar je moeilijk aan kan wennen, maar uiteindelijk komt er een dag dat je je beter gaat voelen. Ik snap ook heel goed dat je bang bent dat je familie elkaar niet zo vaak meer gaat zien. Als je dit tegen je ouders verteld, kunnen ze er hopelijk voor zorgen dat je zo vaak kunt gaan als je wilt! Dit kun je doen door een gesprekje aan te gaan met je ouders, maar je kunt ook een brief schrijven. Hierin kun je schrijven dat je bang bent dat je je familie niet zo vaak meer gaat zien. Hopelijk voel je je snel weer beter! Liefs, Lynn.

hartelijk bedankt voor je tips! ik zet er zelf nog een verhaaltje bij,die wat langer is en waar ik vertel wat eer eigenlijk precies is gebeurt.niet te lang natuurlijk dan wil niemand hem aflezen. heel erg bedankt voor de reactie hoe oud ben jij eigenlijk?ik ben 10 . gelukkig kan ik ook met mijn vrienden mee praten. hun hebben al gescheiden ouders en ik moet nog twee huizen. mijn moeder heeft nog geen huis en mijn vader blijft wonen waar hij gewoon eerst woonde. en het is ook nog afwachten of ik moet verhuizen of niet.

he bedankt voor je bericht, lynn

Hallo Loekie, Wat vervelend dat je zo verdrietig bent. Dit is nooit leuk, he! Ik denk dat het goed is, als je tegen je ouders je angsten gaat vertellen. Vertel bijvoorbeeld dat je bang bent, dat jullie weinig met elkaar zullen omgaan. Dan weten jouw mama en papa precies wat je denkt. Dan kunnen ze ook kijken, wat jij op moment extra hard nodig hebt. Ben maar niet bang dat je nooit zult wennen. Dit dacht ik ook, toen mijn ouders gingen scheiden. Maar dit gevoel gaat echt over, geloof me maar. Jouw mama en papa houden van jou, ook al zijn jullie niet meer als gezin bij elkaar onder een dak (huis). Ze willen het beste voor jou! Ik wens je veel liefs. Anne

bedankt voor het bericht Anne! ik vind het heel erg en ik hoop dat ik er aan wen. ik enk eigenlijk niet

echt toen jij zeven was? vroeger dacht ik : -) ik heb geluk dat ik geen gescheiden ouders heb! maar je weet het nooit .....

hoi loekie, ik vind het heel vervelend voor je en wil je graag helpen. mijn ouders zijn ook gescheiden en heb het daar ook moeilijk mee. mijn advies voor jouw is: hou een dagboekje bij dan is het verdriet uit je want dat schrijf je op. groetjes Roos