Even niet bestaan

Hey lieve anoniem, Super dat je hierheen bent gekomen met je vraag. En nee, dat is helemaal niet raar. Iedereen heeft wel eens een periode waarin het gewoon even niet goed gaat en het kan best dat je dan gewoon nergens meer zin in hebt. Ik zelf heb ook zo’n periode gehad toen mijn ouders gingen scheiden, en dat was natuurlijk niet fijn. Wat voor mij heel erg heeft geholpen was afleiding! Je zei zelf ook dat je af en toe geen zorgen aan je hoofd wil, en dat kan ook. Ik ben bijvoorbeeld meer gaan sporten, als ik ga hardlopen of als ik naar judo ga dan kan ik me helemaal daarop focussen, en voor de rest m’n hoofd legen en mijn zorgen vergeten. Je zou ook muziek kunnen luisteren, muziek maken, tekenen, schilderen, schrijven, brijen... wat je leuk vindt! Een hobby kan heel erg helpen als je je even naar voelt en afleiding wilt. Daarnaast hebben mijn vrienden en familie me erdoorheen getrokken. Toen ik ze et verteld had vroegen ze af en toe hoe het met me ging, en als ik dan mijn emoties bij iemand kwijt kon was dat ook heel fijn. Misschien kan ook jij met iemand uit je familie, met een vriend(in) of met een juf/meester praten. Dat kan heel erg opluchten en dan voel je je niet mee zo alleen. Want je hoeft dit niet alleen te doen, je mag echt hulp vragen en dit was een hele goede eerste stap! Als je dat fijner vindt dan kun je ook een buddy aanvragen bij villa pinedo: dat is een jongere van gescheiden ouders met wie je over je problemen kan praten (je hebt geen toestemming van ouders nodig). https://www.villapinedo.nl/buddy/#zoek-een-buddy Ik hoop dat dit helpt en dat je je snel weer wat fijner voelt, Liefs, Amélie

Lieve Anoniem, Heel erg bedankt voor je berichtje, wat ontzettend goed en fijn dat je dit met ons wilt delen! Het is helemaal niet gek dat je je af en toe zo voelt. Het klinkt me zelfs heel bekend in de oren. Ik heb me ook een flinke tijd heel somber, verdrietig en rot gevoeld en heel veel zorgen aan mijn hoofd gehad. Dan had ik dagen waarop ik wakker werd met zo'n ontzettend rot gevoel, dat ik ook gewoon niet wist hoe ik daar vanaf moest komen. Dan kon ik niet wachten tot ik weer kon gaan slapen, zodat ik weer even nergens aan hoefde te denken. Ik durfde hier toen niet zo goed met iemand over te praten, ik weet alleen niet zo goed waarom. Misschien omdat ik het graag zelf op wilde lossen? Maar op een gegeven moment voelde ik me daardoor ook zo eenzaam, dat ik toch besloot het uit te spreken. En tjonge jonge wat luchtte dat op. Zo'n fijn gevoel dat er eindelijk iemand naar me luisterde, zag hoe ik me echt voelde en dat iemand me begreep. Alleen door het te vertellen voelde ik me al beter. Diegene heeft toen ook samen met mij gekeken hoe we het beter konden maken voor mij! Dus nee ik vind het écht niet raar, maar wel ontzettend rot voor je! Omdat ik dus weet hoe vervelend het is om je zo te voelen. Is het voor jou ook een idee om je hart bij iemand uit je omgeving te luchten? Ik denk dus echt dat dit heel goed is om te doen, ook al lijkt het misschien even spannend en is het misschien niet leuk om erover te praten. Misschien kan diegene jou dan ook helpen om wat zorgen bij je weg te nemen! Amélie vertelde ook al over de buddy's van Villa Pinedo, dat zou inderdaad ook fijn voor je kunnen zijn. Haar tip over afleiding vond ik ook een hele goede. Door die nare periode die ik zelf mee heb gemaakt, heb ik geleerd hoe belangrijk het is om leuke dingen te blijven doen. Hoe druk ik het nu soms ook heb en hoeveel zorgen ik ook heb, ik zorg altijd dat ik ergens tijd en ruimte maakt voor iets leuks. Leuke dingen houden ons op de been! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je je snel een stukje beter voelt. Stuur gerust nog eens een berichtje! Heel veel liefs, Zoë