Eten bij papa

Lieve D. wat fijn dat je hier even je hart kunt luchten!. het klinkt erg ingewikkeld als ik het zo lees. ik wilde zelf vroeger ook altijd liever bij mama wonen dan bij papa, dat vond mijn vader ook niet goed. toen hadden mama en papa ook veel ruzie, ik probeerde me daar altijd zoveel mogelijk buiten te houden. op school had ik altijd iemand waar ik mee kon praten, en uiteindelijk na een paar weken hadden we dan een gesprek met of mijn moeder, of mijn vader, of beide. dit gebeurde alleen als ik het wilde. ik vond dit altijd wel erg fijn, omdat die mevrouw of meneer het dan altijd beter uit kon leggen dan dat ik dat kon zeg maar, waardoor mijn ouders het ook beter begrepen. misschien kun je eens kijken of je zoiets kunt doen? wat ik ook altijd doe om even wat meer rust in mijn hoofd te krijgen is om alles even op te schrijven. misschien kun je een soort dagboekje bijhouden? hopelijk heb je hier wat aan en zal het wat beter gaan voor je. Liefs, Kaylee

Wat goed van je dat je zo'n probleem hier neer hebt gezet! Als je het moeilijk vind en de communicatie gaat moeilijk of niet goed, kan je naast hun gesprek ook een gesprekje met zn drietjes 'aanvragen'. Misschien kan je je pa tegemoet komen door een keer op een andere dag iets in te plannen. Al is het savonds een keer naar de mac ofzo. In dit soort situaties moet je niet te moeilijk denken, want dan blijf je piekeren en ben je nog verder van huis. Succes!!

Lieve bijna 12 jarige D, Wat naar dat je t idee hebt dat je vader je woorden verdraaid en wat knap dat je hier nu op deze manier verandering in wil brengen! Ik ben op het middelbaar ook heel vaak heen en weer gegaan en poeh het voelde net alsof t niet ophield met spullen slepen. Ik snap dat je daar iets op wilt verzinnen en gewoon al je schoolspullen op een plek wilt bewaren. Wat jammer dat je ouders je niet het gevoel geven dat ze helemaal naar je luisteren. Heb je misschien iemand die beide kent en waar je t wel aan kunt vertellen? Ik heb bijvoorbeeld heel fijn dit soort dingen eerst met mijn oma en opa kunnen bespreken, wat mij heel erg hielp! Daardoor was ik niet meer zo boos op mn ouders en kon ik beter uitleggen waar het mij nou echt om ging. Misschien kun je dat ook doen met een buddy? En anders misschien dit bericht aan je vader laten lezen? Daar moet je dan wel heel dapper voor zijn, snap dat dat eng is(!) maar eerlijker kan je niet zijn! Ik heb ook een aantal keren een brief geschreven naar mijn ouders en dat vond ik heel fijn. Zij reageerden er ook heel goed op, begrepen mij daarna ook eindelijk. Het is even naar en ik hoop dat je je door dit kwijt te zijn, wat beter voelt. Weet dat je ouders het beste met je voor hebben (lijkt soms niet zo maar is vaak wel zo!). Heel veel succes, je kunt het! Veel liefs, Jamie

Lieve D., Wat goed en knap dat jij je verhaal durft te delen met ons. Ik vind het mega knap hoe je zo super goed kan beschrijven wat er aan de hand is. Ik heb zo een situatie niet meegemaakt en vind het daarom lastig om echt een goed advies te geven. Maar misschien kan het je wel helpen om een keer een brief naar je vader te schrijven, zoals ik lees ben je daar ook erg goed in! In zo een brief kan je schrijven hoe jij je voelt rondom deze situatie en uitleggen wat je misschien hier hebt uitgelegd. Op deze manier heeft je vader geen kans om de woorden te verdraaien en ziet hij misschien in dat hij dit al die tijd heeft gedaan (misschien was het wel helemaal niet bewust?) en ziet hij in wat jij echt vindt. Ik vind het vaak ook lastig om te praten en dan kan schrijven me hierin heel erg helpen, en het helpt een ander ook met luisteren. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en ik wens je ontzettend veel sterkte. Veel liefs, Laila

Lieve D, Bedankt voor je berichtje op het forum, wat goed en fijn dat je je verhaal met ons deelt. Super kort samengevat schrijf je allereerst dat je het straks, als je naar de middelbare school gaat, niet meer zo handig vindt om bij papa te eten in verband met je huiswerk. Dit heb je met hem besproken, maar daar was hij het niet mee eens. Lastig zeg... Ondanks dat het niet opgeleverd heeft waar je op gehoopt had, vind ik het super goed van je dat je hem dit verteld hebt! Ik kan me goed voorstellen dat je dit in eerste instantie moeilijk vond. Aan de ene kant natuurlijk lief van je vader dat hij graag wil dat je bij hem komt eten, maar ik snap ook goed dat het voor jou straks erg ingewikkeld en tijdrovend is. En dat je graag wilt dat hij je begrijpt wanneer je zoiets tegen hem vertelt. Ik vind het persoonlijk heel belangrijk dat we onze ouders vertellen hoe wij ons voelen en wat wij graag zouden willen, onze stem is belangrijk! Daarom hoop ik dat je niet opgeeft en blijft delen met je vader (en moeder) wat er in je om gaat. Verder vertel je dat je het idee hebt dat jouw vader jouw woorden verdraait en dat je ouders ruzie maken over de inhoud van de e-mail die verstuurd moet worden. Wat vervelend! Je schrijft dat je hier erg mee zit, maar dat erover praten geen optie is omdat je dit al zo vaak geprobeerd hebt. Heb je een idee waardoor dat nog niet geholpen heeft? Is dat omdat jouw vader jouw woorden verdraait? Zou het wat zijn om eens een brief te schrijven? Ik zie deze tip best vaak voorbij komen op het forum en kan me echt voorstellen dat dit kan helpen. Wanneer je een brief schrijft denk je namelijk automatisch goed en rustig na over de woorden die je gebruikt en dat kan zorgen dat je je boodschap beter over kunt brengen. Ik heb zelf nog nooit echt een brief geschreven en aan iemand gegeven, maar typ soms weleens dingen uit. Bijvoorbeeld als ik ruzie heb met mijn vriend en niet goed weet hoe ik hem iets moet vertellen, typ ik weleens in een notitie uit wat er in mijn hoofd omgaat. Dit helpt me dan om wat orde en duidelijkheid in mijn verhaal aan te brengen, waardoor ik daarna beter weet wat ik moet en wil zeggen. Daarnaast kunnen je woorden niet verdraaid worden als je de brief geeft (of voorleest), omdat ze dan letterlijk op papier staan. Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt! Tenslotte vind ik het super om te lezen dat je met iemand gaat praten die je al kent en dat je dat fijn vindt. Ik kan me inderdaad heel goed voorstellen dat dit heel prettig kan zijn! Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Weet dat je altijd nog eens een berichtje kunt plaatsen :) Ik wens je heel veel liefs! Zoë