Erge situatie thuis

Hi Jay,

Wat dapper dat je je vraag op ons forum durft te stellen! Het klinkt als een heftige situatie waarin je je bevindt. Het lijkt me voor jou enorm moeilijk om hiermee om te gaan. Ik vind het heel verdrietig om te lezen hoe jij je voelt... Heb je op dit moment nog steeds depressieve gevoelens?

Wat ik uit jouw verhaal haal is dat je zelf niet blij bent met wat je hebt gedaan en je jezelf graag wilt veranderen. Ik vind het super knap dat je dat inziet en dat je hier zo positief instaat! Je zegt ook dat je ouders je rechten niet respecteren. Welke rechten bedoel je dan precies?

Ik denk dat het voor jou goed is om te gaan praten met een volwassene die je vertrouwt. Heb je bijvoorbeeld een oma, tante, buurvrouw of leerkracht waar je goed mee kunt praten? Misschien dat zij je verder kunnen helpen en je ouders kunnen overtuigen dat je graag je beste beentje voort wil zetten om het contact te verbeteren. Praat je ook nog steeds met je vriendin over deze situatie? Kan zij je goed helpen? Fijn om te lezen dat je het in ieder geval tegen haar verteld. Het lucht namelijk enorm op om je gevoelens te uiten waardoor anderen je kunnen helpen.

Misschien is het voor jou fijn om met een buddy van Villa Pinedo te praten. Een buddy heeft zelf ook gescheiden ouders en via een app kun je met hem of haar praten over alles wat je dwars zit. Via deze link kun je meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/

Lieve Jay, ik hoop dat je je snel beter voelt. Ik wens je veel succes en sterke.

Veel liefs,

Lisa

Hoi Jay,

Ik vind het echt knap dat je je verhaal hier zo vertelt! Het klinkt echt heftig. Zo te horen hebben jullie als familie een heleboel met elkaar meegemaakt. Je zegt dat praten niet meer echt helpt, maar wat zeggen jullie dan precies? Wat willen je moeder en stiefvader, wat wil jij en waar gaat het mis? Van mezelf weet ik dat ik praten soms lastig vind, omdat je in een gesprek weinig tijd hebt om na te denken over wat je nou echt wil zeggen, daardoor komen er ook sneller sterke emoties naar boven. Ik vind het daarom fijner om te praten via de app, dan kan ik goed uitdrukken hoe ik me voel.

Waarom zie je geen daglicht meer en heb je geen elektronica? Binnenkort gaan de middelbare scholen weer open en dan moet je wel weer naar buiten, ze mogen je niet weghouden van school. Je geeft aan dat je de straat op ging en en vaak in de problemen kwam, heeft dat er iets mee te maken? Toen ik op de middelbare school zat heb ik ook wel eens gespijbeld, toen moest ik nablijven en mocht ik ook een tijd niet meer uit met vrienden. Ik wist ook wel dat spijbelen niet goed was, maar ik vond het toch stom dat mijn moeder me opeens iets ging verbieden. Als ik je verhaal zo lees dan klinkt het voor mij alsof je moeder wil voorkomen dat je weer de straat op gaat en weer in de problemen raakt, zoals je zelf zei. Wat denk je? Ik weet natuurlijk niet het hele verhaal, maar zo klinkt het een beetje voor mij.

Ik vind het super knap dat je probeert te veranderen, dat gaat je vast en zeker ook lukken! Hoe gaat dat tot nu toe voor je? Misschien hebben je moeder en stiefmoeder alleen nog wat tijd nodig om die veranderingen ook echt te zien, vooral als het misschien soms goed gaat en soms minder goed. En dat is frustrerend! Ik moet denken aan mijn vader: hij dacht dat hij altijd een goede band met mij en mijn zusje maakte omdat hij altijd met ons op vakantie ging enzo, maar in werkelijkheid konden we helemaal niet praten over emotionele dingen en hadden we dus een slechte band. Het duurde ook heel lang voordat hij dat door had! Sommige dingen hebben helaas tijd nodig en misschien geldt dat ook voor jouw moeder en stiefvader als het gaat om jouw veranderingsproces.

Laat je weten hoe het verder met je gaat? Veel succes, ik geloof dat je kan veranderen!

Liefs,

Hilde