Er over praten

Lieve Anna-Loïse,   Wat ontzettend goed dat jij ons forum hebt gevonden en zo je verhaal deelt! Ik heb je berichtje gelezen en ik kan de situatie heel goed begrijpen die jij nu ervaart. Toen mijn ouders vertelden dat ze gingen scheiden ben ik ook totaal niet gaan praten over de situatie en ik liet mijn emoties nauwelijks zien. Mijn ouders maakten zich toen ook zorgen, omdat ik niks vertelde en het er eigenlijk niet over wilde hebben. Ik lees dat jij wel begrijpt dat je ouders zich zorgen maken, maar dat je dan liever niet laat zien hoe jij je voelt. Ik snap dit ontzettend goed, want ik had dit zelf ook toen mijn ouders gingen scheiden. Alleen hoe ik er nu op terug kijk, weet ik zeker dat het voor mij beter geweest was als ik er over had gepraat destijds. Toen ik bij Villa Pinedo kwam leerde ik er meer en meer over praten en realiseerde ik mij dat het totaal niet erg is om je emoties te tonen. Iedereen heeft zo zijn of haar emoties en die van jou mogen er ook zeker zijn! Ik snap ook zeker dat je soms het gevoel wat je hebt niet kunt omschrijven, maar dat is ook zeker niet erg. Je hoeft in ieder geval echt niet bang te zijn om een keer je emoties te laten zien, want ik weet bijna wel zeker dat het na een tijdje enorm kan opluchten. Verder is het lastig als je verschillende oorzaken van de scheiding krijgt te horen. Is het een idee dat als het kan en lukt om het er met beide ouders even over te hebben? Dan kun jij de vragen stellen die je hebt en op die manier kun jij er ook over praten. Als je liever niet met beide ouders tegelijk praat, dan kun je het ook apart van elkaar doen en dan om meer duidelijkheid vragen. Het is daarbij zeker niet verkeerd om te vertellen hoe jij je er bij voelt en wat het met jou doet. Als dit bovenstaande eerst nog even lastig is en je er liever met iemand anders over praat die een luisterend oor kan bieden en tips kan geven, dan kan dat natuurlijk ook! We hebben bij Villa Pinedo een MyBuddyApp en daarin kun je chatten met een buddy die jou tips geeft of gewoon een goed luisterend oor kan zijn voor jou. Misschien is dit ook een idee? Ik zal het linkje onder aan dit bericht zetten voor jou. Verder is het ook een goed idee om dit tegen je moeder te vertellen als ze zo geïrriteerd reageert op jou, ik kan namelijk heel goed begrijpen dat dat niet fijn voelt en je dat graag anders zou zien. En als je het er rustig samen over hebt, dan kan zij dit misschien ook veranderen. Ik hoop dat ik jou een beetje heb kunnen helpen en dat jij je snel weer fijn voelt!   Liefs, Selena   https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/

Lieve Anna-Loïse,   Wat goed dat je het forum hebt gevonden en hier je vraag stelt. En wat vervelend dat het zo ongezellig is thuis. Je moeder hoort zich helemaal niet op je af te reageren, jullie kunnen helemaal niets doen aan de scheiding van je ouders! Ook zouden je ouders je niet moeten vertellen hoe de scheiding is gelopen, dat is iets tussen hen en voor jullie helemaal niet belangrijk om te weten. Je houdt evenveel van allebei, toch? Ik herken je verhaal heel goed. Toen mijn ouders gingen scheiden lieten ze maar al te graag weten wat de oorzaak was, en dat was aan beide kanten een ander verhaal. Ook waren ze allebei vaak geprikkeld door elkaar, wat dan weer werd afgereageerd op mij, m'n zusje en m'n broertje.   Ik heb op een gegeven moment tegen hen allebei gezegd dat ik het moeilijk vind als er zo over elkaar wordt gepraat, en dat we het gevoel hebben alsof we tussen de scheiding in staan. Ik moest dat nog wel een paar keer zeggen voordat ze ook echt stopten met het slecht praten over elkaar en over het afreageren.   Wat ik aan jou wil meegeven, is dat het misschien goed is om hetzelfde te doen als dat ik toen deed. Namelijk aangeven dat je het niet fijn vindt dat er slecht wordt gepraat over de andere ouder. Als je dit nog een beetje spannend vindt, (wat ik heel erg snap), dan kan je je ouders ook deze open brief laten lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Hierin staat onder andere dat je als kind niet tussen je ouders in hoort te staan. Ik ben toen ook naar een psycholoog gegaan om erover te praten. Dat kan ik jou ook heel erg aanraden, zeker als je het moeilijk vindt om hierover te praten.   Ook kunnen we je hier bij Villa Pinedo helpen. Dit is een jongere die ook gescheiden ouders heeft en soortgelijke dingen heeft meegemaakt als jij. Dit is de link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Zo kan je chatten wanneer je wilt en je verhaal kwijt. Deze Buddy heeft misschien wel goede tips over hoe je het beste met deze situatie om kan gaan.       Heel veel succes lieve Anna-Loïse, laat je even weten wat je gaat doen :)?   Veel liefs, Daniëlle

Hey lieve Anna-Loise,   Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden om dit te delen!   Ik herken heel goed dat ik het lastig vond om er over te praten, terwijl ik normaal ook graag over alles praat. Als ik er wel over probeerde te praten, omdat iemand er naar vroeg, lukte dit eigenlijk nauwelijks omdat ik vooral heel veel moest huilen omdat ik zo verdrietig was.   Dit was vooral de eerste paar maanden zo, inmiddels kan ik er vrij goed over praten! Het heeft mij, ondanks dat ik het super moeilijk vond om er over te praten, wel geholpen om dit toch te doen. Elke keer werd het weer iets makkelijker en begon ik ook steeds beter te begrijpen hoe ik me voelde en wat me precies dwarszat.   Wist je dat wij een buddy programma hebben? Je kan dan voor een langere tijd 1 op 1 praten met een buddy, dat is iemand die net als jij gescheiden ouders heeft en dus super goed snapt hoe jij je voelt. Dit is via een speciale app, dus dan kan je gewoon typen in plaats van 'echt' praten. Misschien dat dat een fijne stap is om er wat makkelijker over te kunnen praten? :) Hier het linkje: www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy   Je zegt ook dat je moeder het vaak op jou of je broertje of zusje afreageert als ze ergens mee zit. Dat is natuurlijk super vervelend voor jullie. Toen ik hier zelf last van had, heb ik dit bij mijn moeder aangegeven en gezegd dat ik dat super vervelend vond. Ze had niet echt in de gaten dat ze dit deed en heeft hier vervolgens meer rekening mee gehouden, wat ik heel fijn vond! Mijn tip is dus om dit (samen met je broertje en zusje) aan te geven bij je moeder zodat ze er wat meer op kan letten en het hopelijk minder vaak voorkomt. :)   Hopelijk heb ik je zo een beetje kunnen helpen!   Heel veel liefs,   Annika    

Lieve Anna-Loïse, Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden. Ik begrijp heel goed dat dit geen leuke gebeurtenis is voor jou. Ik vind het enorm dapper dat je je verhaal met ons wilt delen. Toen mijn ouders gingen scheiden kon ik er ook niet goed over praten. Ze waren ook ongerust maar ik kreeg toen niets over mijn lippen zonder te wenen. Ik plaats van alles te proberen vertellen schreef ik alles op papier. Dat heeft me heel hard geholpen. Ik heb het achter aan mijn ouders gegeven zodat ze dit konden lezen. Ze waren hier heel blij mee. Hun enige doel was dat ik me na de scheiding goed voelde. Mijn ouders gaven ook allebei een andere reden voor de scheiding en haar frustraties over mijn vader reageerde ze af op mijn broers en ik. Ik vond dit enorm moeilijk en werd er heel boos van want ik zie mijn ouders allebei graag. Zou je dit tegen je moeder kunnen vertellen dat je dit niet leuk vind. Vaak zijn ze zich er niet van bewust en is het niet hun bedoeling. Als je het vertelt dan je mama beter rekening met je houden. Als mijn moeder nu een moeilijk momentje heeft of boos is op mijn vader dan gaat ze met een vriendin wandelen. Bij villa pinedo hebben we ook buddy's die altijd voor je klaar staan en waar je altijd een babbeltje mee kan doen. Het zijn ook mensen die gescheiden ouders hebben en je heel goed kunnen helpen en tips kunnen geven. Neem gerust een kijkje op de link https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Lieve Anna-Loïse hopelijk heb je wat gehad aan mijn berichtje.   Liefs Elien