Een tweede scheiding

Hoi, Bedankt voor je bericht! Wat vervelend voor je dat je de situatie voor een tweede keer zult gaan mee maken. Dit lijkt mij zelf ook heel heftig, dus ik snap echt wel dat je er tegen op ziet. Zelf heb ik hier geen ervaring mee. Ik probeer mij dus een beetje in jou te verplaatsen en wat ik vooral denk ik dat zoals je al zegt, niet veel keus hebt wat betreft verhuizing enzo. Misschien valt er wel over te praten, misschien ook niet. Maar wat ik vooral denk is dat het even weer wennen zal zijn voor je. Dat is natuurlijk niet niets, maar ik denk dat je na een tijdje wel weer je draai hebt gevonden, zo vervelend hoe het ook is. Ik denk dat vooral praten helpt. Praten over de dingen waar je mee zit. Dit heeft mij tot nu toe altijd erg goed geholpen moet ik zeggen. Praten kan de situatie wat makkelijker later verlopen heb ik zo het idee. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Ik wens je heel veel succes en veel liefs, Anne

Lieve, Dankjewel voor je berichtje op het forum! Ik hoop dat je wat aan ons advies hebt. Je verwoord je verhaal super goed! Misschien kun je dat ook doen voor je vader: je verhaal en gevoel opschrijven en het op papier aan hem geven. Ik vind dat veel makkelijker en rustiger dan iets vertellen, misschien jij ook? Je vader kan rustig over je woorden nadenken. Je vertelt ook dat je er graag met iemand over wil praten, misschien is een buddy wat voor jou? Je vindt het op deze link: https://www.villapinedo.nl/buddy/ Veel succes en sterkte! Liefs Emmeline

Lieve anoniem, Ik herken je verhaal en je gevoel heel erg goed! Mijn ouders zijn ook uit elkaar, allebei opnieuw getrouwd en ook weer gescheiden. Toen dat gebeurde was ik zelf ook erg verdrietig, Je schrijft dat je geen zin hebt in weer dat verdriet en een verhuizing, een nieuwe plek. Dat begrijp ik zo goed!! En ik snap ook het gevoel dat je dat niet tegen papa wil zeggen. Maar je kan best tegen papa zeggen dat je heel verdrietig over de situatie bent, dat begrijpt hij misschien wel hartstikke goed! Ik heb dat ook gedaan en mijn vader vond het heel begrijpelijk, dat vond ik wel heel fijn om te horen. Nu is er bij mij alweer wat tijd overheen gegaan en mijn vader en (ex)stiefmoeder kunnen gelukkig nog heel goed met elkaar omgaan.Ik zie mijn stiefmoeder ook nog regelmatig! Daar ben ik heel blij om. Nu begrijp ik ook wel waarom het beter is dat ze uit elkaar zijn. Het was even wennen en slikken, maar uiteindelijk komt het wel weer goed. :) Ik vind het heel knap van je dat je schrijft dat je er over wil praten, doe dat ook vooral! Met mama, opa, oma maar ook met je vader en je stiefmoeder. Praten kan alleen maar opluchten en dan sta je er niet alleen voor. En anders kan een buddy van Villa Pinedo met dezelfde ervaring je misschien wel een luisterend oor kunnen bieden! Ik wens je heel veel sterkte en geluk toe. Liefs, Sophie